Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθoπλασίες: Τα σπασμένα κομμάτια μιας αγάπης * Ο εραστής του Ντεβ Μάρτιν * Μ' ένα ζευγάρι σαγιονάρες * Το ταξίδι μιας στιγμής * Ο πρίγκιπας του Βόρνεο: Το Φάντασμα * Το δέκατο τάγμα * Υπόσχεση * Οι Μαζαράκηδες, Ιουλιανός ο Παραβάτης, Τα πέντε φαντάσματα * Το αίμα είναι για να χύνεται ** Διηγήματα: Backpack: Ιστορίες χίμαιρες * Η ενδεκάτη εντολή * Για όλα φταις εσύ * Η Κιμ ξέρει και άλλες ιστορίες ** Ποίηση: Δεύτερη φωνή Ι * λοιπόν, * Ναι, αρνούμαι * Η άλλη πλευρά * 62 ποιήματα *** Παιδικά: Από τη σοφίτα στα άστρα * Πίστεψέ το... και θα τα καταφέρεις *** Μουσικό άλμπουμ: The 12 Kalikatzari of Christmas *** Εγκυκλοπαίδεια: Rock Around... Troubadours

Παιχνίδια λυγμών

Γεώργιου Κονίδη

Julien Pacaud (Looking for Life)

Οι άλλες μέρες, οι άλλες νύχτες, σώματα, πόνος, ηδονή, η πίκρα της ανθρώπινης γύμνιας, κομματιασμένη.
Πιο χαμηλά κι από τις πέτρες, στους σκονισμένους δρόμους, τόσες γοητείες, τόσα σύμβολα στο τελευταίο κουφάρι κάτω από τον ίσκιο του μεγάλου καραβιού.
Σκίστηκε η μνήμη.
Τα χέρια που μας άγγιξαν δεν μας ανήκουν.
Μόνο βαθύτερα, όταν σκοτεινιάσουν τα τριαντάφυλλα, ένας ρυθμός στον ίσκιο του βουνού... τριζόνια φωτίζουν τη σιωπή μας μέσα στη νύχτα γυρεύοντας τον ύπνο του πελάγου, τον σιωπηλό ήχο του έρωτα, της χαμένης αμαρτίας.
Αυτή πλησιάζει με τα θολά της μάτια, με εκείνο το χέρι το ανάγλυφο.
Το χέρι που κράτησε το χαρτί.
Το χέρι που κράτησε την πένα.
Το χέρι που απλώθηκε στον άνεμο.
Όλα την φοβίζουν, όλα την αγγίζουν, ακόμα και η σιωπή της.
Από τα πεύκα μία κίνηση τρέχει προς τη θάλασσα, παίζει με την ταπεινή πνοή του αγέρα και την αναχαιτίζουν οι ηλιαχτίδες που σβήνουν στην σκιά της.
Άνοιξα την καρδιά μου και ανασαίνω.
Άνοιξα την καρδιά μου, γεμάτη εικόνες που έσβηναν κιόλας πριν ζήσουν.
Κοίταξα το φεγγάρι, βαμμένο όλο στο αίμα, στο αίμα μας.
Και σαν έκλεισα τα μάτια μου δεν υπήρχε πάρα μόνο μια βαθύτερη επιθυμία να κρατηθώ μέσα στη φυγή.


Copyright © Γεώργιος Κονίδης All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε ψηφιακό έργο του Julien Pacaud (Looking for Life)