Et Lux Perpetua

Είναι μία ημέρα μετά την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, που εορτάζεται στις 21 Μαρτίου, δηλαδή την πρώτη ημέρα της άνοιξης, και παρευρίσκομαι στην Ευαγγελική Εκκλησία Πειραιώς για τη συναυλία του Libro Coro υπό τη διεύθυνση της Ανθής Γουρουντή.

Το φωνητικό σύνολο παρουσίασε το Requiem in C minor του Luigi Cherubini, μία σύνθεση που διακρίνεται για την πρωτότυπη ενορχήστρωση και την απουσία σόλο. Πρόκειται για έργο αφιερωμένο στην ανάπαυση των ψυχών, αφού ανήκει στη λειτουργική μουσική, με δραματική χροιά και μεγάλη καλλιτεχνική αξία. Κι εφόσον χρειάζεται μια μικτή χορωδία για την εκτέλεσή του, το Libro Coro είναι η πρέπουσα επιλογή.

Υποσυνείδητες υποσχέσεις

Έχω πει επανειλημμένως ότι η ποίηση δεν είναι το φόρτε μου. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Υπάρχουν ποιητικές φωνές που έχουν πολλά να δώσουν. Που μιλούν μέσα από τις λέξεις που εκφράζονται με έναν δικό τους τρόπο γενικότερα.

Επικίνδυνος οίκτος

Επικίνδυνος οίκτος, του Stefan Zweig, σε σκηνοθεσία και θεατρική απόδοση από την Κερασία Σαμαρά, στο θέατρο Χώρος. Παίζουν: Κώστας Αρζόγλου, Βίκυ Μαραγκάκη, Χίλντα Ηλιοπούλου, Βασίλης Μήλιος, Μαρία Φραγγεδάκη, Χάρης Παπαδόπουλος. Επί σκηνής ο συνθέτης Τάκης Μπαρμπέρης.

Ποιος θέλει να τον λυπούνται; Κανείς.

Έτσι και η νεαρή, ανάπηρη κοπέλα, δεν θέλει τον οίκτο κανενός και πόσο μάλλον του άντρα που αγαπά.

Ο ανεκπλήρωτος έρωτάς της για τον αξιωματικό του στρατού θα τη φέρει αντιμέτωπη με τον θάνατο. Εκείνος ανήμπορος να αντισταθεί στα πλούτη της, όντας φιλόδοξος, της δίνει φρούδες ελπίδες κάνοντάς την να πιστέψει ότι θα θεραπευτεί και θα την παντρευτεί.

Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Από τα σημαντικότερα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, το Ρωμαίος και Ιουλιέτα γνώρισε από το πρώτο του ανέβασμα την μεγάλη επιτυχία και αποδοχή. Ανήκει στις πρώτες τραγωδίες του κορυφαίου δραματουργού και στις πιο δημοφιλείς. Η επιτυχία του θεατρικού έργου μεταφέρθηκε, όπως ήταν φυσικό, αρκετές φορές και στην μεγάλη οθόνη σε ταινίες που έγραψαν την δική τους ξεχωριστή ιστορία στην έβδομη τέχνη. Ο Ζορζ Μελιές, ο Τζορτζ Κιούκορ, ο Φράνκο Τζεφιρέλι, ο Μπαζ Λούρμαν είναι κάποιοι από αυτούς.

Η Άννα-Μαρία Κόκκινου και το 1984

Ο συγγραφέας του δυστοπικού μυθιστορήματος 1984 Τζορτζ Όργουελ κατάφερε να εντυπωσιάσει κοινό και κριτικούς με την εύστοχη ματιά του, τη διαισθητικότητα, το ψυχόδραμα των χαρακτήρων και την πρόβλεψη του Μεγάλου αδερφού. Το 2026, ο Θάνος Νίκας σκηνοθέτησε αυτή την προφητεία, σε μια παράσταση πέντε ηθοποιών που ανέβηκε στο Μικρό Γκλόρια, περισσότερα για την οποία θα βρείτε εδώ.

Η Άννα Μαρία Κόκκινου, μία εξ αυτών, μας είπε σχετικά.

Πώς χαρακτηρίζετε τον ρόλο σας και πώς τον προσεγγίσατε;

Άννα-Μαρία Κόκκινου: Στην παράσταση υποδύομαι την κ. Πάρσονς. Πρόκειται για ένα άτομο του συστήματος, ένα από τα άτομα που περιβάλλουν τον πρωταγωνιστή, τον Γουίνστον.

Κατά τη διάρκεια των προβών και με τις κατευθυντήριες γραμμές του σκηνοθέτη Θάνου Νίκα και τον σκηνικό χώρο που χτίστηκε, επηρεάστηκα από την συνθήκη του εγκλεισμού ως μέρος ενός συστήματος που λειτουργεί κατ' εξοχήν με φόβο και στέρηση ελευθεριών. Αυτό έγινε σώμα και λόγος και υπήρχε η διερεύνηση του πώς είναι ένα άτομο που υπάρχει μέσα σε αυτή την συνθήκη.

Το σημειωματάριο

Ένα πανέξυπνο πνευματικό έργο επέλεξε ο Αντώνης Αντωνίου να ανεβάσει στο θέατρό του, έναν προσωπικό χώρο τέχνης και δημιουργίας που έφτιαξε με πολύ κόπο και αγάπη, κυρίως για να προσφέρει το ποιοτικό θέατρο, που πολλά χρόνια ο ίδιος υπηρετεί.

Το σημειωματάριο είναι μια νουβέλα του Ζαν Κλοντ Καριέρ που με το ιδιαίτερο στιλ του υμνεί τον έρωτα, τις δεύτερες ευκαιρίες, το ποτέ δεν είναι αργά.

Sarah Kinsley, Fleeting (Verve, 2026)

Μπορεί κάτι να είναι… τόσο υπερβολικά καλοφτιαγμένο;

Το 2021, η Sarah Kinsley γνώρισε ξαφνική αναγνωρισιμότητα όταν το κομμάτι The King έγινε viral. Ήταν μια απολύτως ταιριαστή «έκρηξη»: η τεχνική της αρτιότητα και η εμμονή της να χρησιμοποιεί όλη αυτή τη γνώση αποκλειστικά για να υπηρετεί το συναίσθημα και την ατμόσφαιρα, οδήγησαν σε κάτι πραγματικά ξεχωριστό και συνεχίζουν να το κάνουν. Τώρα, στο EP Fleeting, όλα είναι πιο γυαλισμένα από ποτέ. Αλλά μήπως αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα;

Η ήμερη και το εικόνισμα

Το θέατρο Αλεξάνδρεια φιλοξενεί τη θαυμάσια νουβέλα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι Кроткая σε μια διασκευή της με τίτλο Η ήμερη και το εικόνισμα, σε διασκευή και σκηνοθεσία της έμπειρης Μαρίας Φραγκή και με τέσσερις πολύ καλούς ηθοποιούς να ερμηνεύουν τους τέσσερις χαρακτήρες της παράστασης: Βασίλης Βλάχος, Έφη Κεραμίδα, Αιμιλιανή Σταυριανίδου και Τερέζα Καζιτόρη, σε μια υπόθεση που εξελίσσεται σε εποχή της πατριαρχικής οικογένειας εκεί όπου ένας ενεχυροδανειστής επιλέγει να παντρευτεί μια πολύ μικρότερή του κοπέλα, μόλις 16 χρονών, με τη λογική να την διαμορφώσει όπως επιθυμεί.

Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο

Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο της Μάρτα Μπουτσάκα, σε σκηνοθεσία από τον Αποστόλη Ψαρρού, στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός. Παίζουν: Ευγενία Παναγοπούλου, Αποστόλης Ψαρρός, Ιωάννα Ανεμογιάννη.

Μια παράσταση αφιερωμένη σε όσα θα έπρεπε να ειπωθούν και δεν ειπώθηκαν ποτέ.

Τρεις άνθρωποι στο ίδιο αυτοκίνητο. Ένα τροχαίο ατύχημα με αποτέλεσμα να βρεθούν όλοι στα επείγοντα του νοσοκομείου. Οι συγγενείς τους έντρομοι προσπαθούν να καταλάβουν γιατί αυτοί, οι φαινομενικά άγνωστοι μεταξύ τους, βρέθηκαν μαζί στο αμάξι πηγαίνοντας προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Ό,τι πάρεις 100

Ο αγαπημένος, στους περισσότερους, Μάρκος Σεφερλης επέλεξε μια γαλλική κομεντί, συγκεκριμένα του συγγραφέα Hadrien Raccah, να τη διαμορφώσει όπως μόνο αυτός μπορεί, στο θέατρο Περοκέ. Ακόμα μία γαλλική κωμωδία, το Ό,τι πάρεις 100, μαζί με την Έλενα Τσακάλια και τον Θοδωρή Ρωμανίδη, όπου δεν είχα καμία αμφιβολία ότι και πάλι θα είναι καταπληκτικός.

Ο Μάρκος δεν σταματά να εκπλήσσει με την απίστευτη ενεργητικότητά του και τις εμπνευσμένες διασκευές. Άλλωστε, δεν αφήνει ποτέ τίποτα στην τύχη, αναλαμβάνοντας εκτός από την ερμηνεία και την παραγωγή, την σκηνοθεσία, την επιμέλεια των σκηνικών και τη μουσική.