Tootsie

Το εξαιρετικό μιούζικαλ Tootsie αναβιώνει στο θέατρο Περοκέ από τον θαυμάσιο Μάρκο Σεφερλή με έναν μεγάλο θίασο σε σκηνοθεσία, μετάφραση, διασκευή τραγουδιών και παραγωγή από τον ίδιο

Το εξαιρετικό μιούζικαλ Tootsie αναβιώνει στο θέατρο Περοκέ από τον θαυμάσιο Μάρκο Σεφερλή με έναν μεγάλο θίασο σε σκηνοθεσία, μετάφραση, διασκευή τραγουδιών και παραγωγή από τον ίδιο – άλλωστε, έχει τον δικό του τρόπο να κάνει πολύ καλές παραγωγές.

Ο Μάρκος είναι ένας μοναδικός showman, ένας καλλιτέχνης που μπορεί να κάνει τον κόσμο πιο χαρούμενο με την αγάπη του που την βλέπεις συνεχώς και αδιαλείπτως πάνω στην σκηνή. Πεντέμισι ώρες δεν σταμάτησε στιγμή η ενέργειά του, το χιούμορ του, η αγάπη που έχει για αυτό που κάνει – το βλέπεις.
Blogger Widgets

Astoria

Αφίσα της παράστασης Astoria

Ακόμα μία πολύ καλή παράσταση από την παραγωγό εταιρεία ADS48 που μετά το Αλεξάνδρεια μας μεταφέρει σε μια άλλη ήπειρο, τις δεκαετίες του '20 και του '30, με τους Έλληνες που επέλεξαν την Αμερική και συγκεκριμένα την Νέα Υόρκη με ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον. Το Astoria ξεφεύγει από τη λογική του Αλεξάνδρεια μεταφέροντάς μας σε ένα καφενείο με το ομώνυμο όνομα ή, καλύτερα, σε έναν μικρόκοσμο που φωνάζει, μυρίζει, ακούγεται Ελλάδα.

Ιβάνοφ

Ιβάνοφ, του Άντον Τσέχωφ, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά

Ιβάνοφ
, του Άντον Τσέχωφ, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά.

Παίζουν: Αργύρης Ξάφης, Γιάννης Νταλιάνης, Μαρία Σκουλά, Κατερίνα Λυπηρίδου, Νίκος Χατζόπουλος, Θανάσης Δόβρης, Χάρης Φραγκούλης, Πηνελόπη Τσιλίκα, Αλεξάνδρα Κριζάζου, Νικόλας Χανακούλας, Ευάγγελος Βογιατζής.

Ανδρομάχη Ευρυπίδη

Κολάζ από στιγμιότυπα της παράστασης Ανδρομάχη του 1963 με την Άννα Συνοδινού (Ανδρομάχη), τον Βασίλη Κανάκη (Μενέλαος), την Κική Διόγου (Παις Ανδρομάχης), τη Ζέτα Κονδύλη (Κορυφαία), την Ελένη Κυπραίου (Κορυφαία), την Έλλη Βοζικιάδου (Α' Κορυφαία), τον Θάνο Κωτσόπουλο (Πηλεύς) και τον Στέλιο Βόκοβιτς (Άγγελος) από το αρχείο του Εθνικού Θεάτρου

Την Ανδρομάχη την έγραψε ο Ευριπίδης κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Το πρώτο της ανέβασμα δεν έγινε στην Αθήνα αλλά στο Άργος. Ανήκει και αυτή η τραγωδία στα έργα εκείνης της εποχής που δεν ανεβαίνουν συχνά στο θέατρο. Η σύνθεσή της την κατατάσσει στις μεγάλες τραγωδίες που γράφτηκαν τον 5ο π.Χ. αιώνα.

Η Ανδρομάχη ανέβηκε για πρώτη φορά από το Εθνικό Θέατρο το 1963 με μία πλειάδα μεγάλων ηθοποιών. Η μετάφραση ανήκε στον Θρασύβουλο Σταύρου, τα κοστούμια ήταν του Αντώνη Φωκά ενώ την σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο Τάκης Μουζενίδης. Πρωταγωνίστρια η εμβληματική τραγωδός Άννα Συνοδινού. Την επόμενη χρονιά, το 1964, η παράσταση επαναλήφθηκε με Ανδρομάχη μια άλλη σπουδαία κυρία της ελληνικής σκηνής, την Αλέκα Κατσέλη.

Ένα κομμάτι από καρδιά

Γεωργίου Κονίδη

Έργο Φωτεινής Χαμιδιέλη

Η μεγάλη κρυστάλλινη πόρτα του μαγαζιού άνοιξε και η Μαρί κοίταξε διστακτικά έξω. Πο πο, ψιθύρισε, μου φαίνεται πως κάνει περισσότερη παγωνιά από πριν λίγο.

Τι ζεστά που ήταν εκεί μέσα. Τυλίχθηκε όσο μπορούσε καλύτερα στο γούνινο παλτό της και σήκωσε τη ζεστή της κουκούλα νιώθοντας καλύτερα και αυτό το πακέτο στα χέρια – δεν ξέρει κανείς πώς να το κρατήσει, σε κάτι τέτοιες στιγμές θα ήθελε τόσο να έχει άλλο ένα χέρι τουλάχιστον... Χαμογέλασε χαρούμενη. Πάντως, είναι θαυμάσιο να έχεις αγοράσει τόσο όμορφα πράγματα για τους αγαπημένους σου και για τον εαυτό σου. Και μόνο η σκέψη για τη χαρά που θα έφερνε στα παιδιά έκανε τα πράσινα μάτια της να λάμπουν σαν αστέρια μέσα στη νύχτα.

Κοίταξε γύρω της. Έχει σκοτεινιάσει τώρα αρκετά και το Παρίσι έχει ανάψει όλα τα πολύχρωμα φώτα του σαν κομψή κυρία που ετοιμάζεται για την βραδινή της έξοδο φορώντας τα κοσμήματά της.

1984

Ο Θάνος Νίκας τολμά να τα βάλει με αυτό το τρομερό θηρίο, που λέγεται 1984

Το μεγαλειώδες μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ με τίτλο 1984 είναι ένα από τα καλύτερα έργα που έχουν γραφτεί ποτέ. Το αριστούργημα, που έγραψε το 1948 ο Άγγλος συγγραφέας, ήταν ένα προφητικό έργο του 20ού αιώνα.

Παρόλο που γράφτηκε πριν από 80 περίπου χρόνια, είναι τόσο επίκαιρο που το καθιστά ανατριχιαστικό για τον αναγνώστη.

Τίσσα Βασιλάκη: Ανάμεσα στο χειροκρότημα και τη σιωπή!

Φωτογραφία της Τίσσας Βασιλάκη από τον Θάνο Γεωργίου

Μια συζήτηση με την Τίσσα Βασιλάκη για τους θεατρικούς ρόλους, το ρίσκο, την κωμωδία και το θέατρο που αγγίζει την ψυχή. Αφορμή, για την συνέντευξη αυτή, υπήρξε η παράσταση Κόκκινα φανάρια του Αλέκου Γαλανού, στη σκηνή BRECHT-2510, σε σκηνοθεσία Βασίλη Πλατάκη.

Η παράσταση
Η παράσταση ανοίγει με μια αίσθηση σκοτεινής οικειότητας: ο θεατής μπαίνει σε έναν χώρο όπου η ένταση των χαρακτήρων και η ατμόσφαιρα του έργου κυριαρχούν αμέσως. Η σκηνοθεσία του Βασίλη Πλατάκη δίνει έμφαση στη συναισθηματική αλήθεια των προσώπων, χωρίς περιττά στολίδια ή φλυαρίες. Κάθε κίνηση στη σκηνή, κάθε βλέμμα και κάθε σιωπή μοιάζει να έχει βάρος και λόγο ύπαρξης.
Η σκηνική αισθητική είναι λιτή αλλά πολύ προσεγμένη: το κόκκινο φως, σαν τον τίτλο της παράστασης, ζωντανεύει την ατμόσφαιρα και δημιουργεί ένα αίσθημα έντασης και ταυτόχρονα οικειότητας. Η μουσική του Τάκη Μπινιάρη –όπου υπάρχει– ενισχύει το δράμα χωρίς να το επισκιάζει, κρατώντας τον θεατή σφιχτά μέσα στον κόσμο των χαρακτήρων.
Το έργο καταφέρνει να συγκινήσει και να προβληματίσει ταυτόχρονα. Δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία ανθρώπων στο περιθώριο. Είναι μια μελέτη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τις σχέσεις και την προσωπική ελευθερία. Η παράσταση αφήνει τον θεατή με την αίσθηση ότι έχει μπει μέσα σε έναν κόσμο όπου η ζωή είναι τόσο σκληρή όσο και όμορφη, και ότι κάθε επιλογή έχει βάρος.

Κάνε μια ευχή!

Η νέα κωμωδία Κάνε μια ευχή! του Θανάση Λιούνη που παιζόταν, κάθε Δευτέρα, στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων

Πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι… μια ευχή; Ένα πάρτι γενεθλίων, ένας απρόσκλητος επισκέπτης και ένα ζευγάρι που δεν είναι έτοιμο για όσα θα συμβούν.

Η νέα κωμωδία Κάνε μια ευχή! του Θανάση Λιούνη, παιζόταν, κάθε Δευτέρα, στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων. Δυστυχώς, την είδα στην τελευταία της παράσταση. Και λέω, δυστυχώς, γιατί θα μπορούσα να είχα επηρεάσει κάποιους λάτρεις της κωμωδίας να την παρακολουθήσουν και να «ευφρανθεί» η καρδιά τους.

Η Στέργια Κάββαλου για το Δεν μένω πια εδώ

Στέργιας Κάββαλου Δεν μένω πια εδώ και φωτογραφία της ίδιας

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;
Στέργια Κάββαλου: Γράφω από πηγαία ανάγκη, είναι κάτι οργανικό. Υποθέτω ότι θέλω να πω το πώς εγώ βλέπω την πραγματικότητα γιατί νομίζω ότι αυτό συνθέτει μια εικόνα που μπορεί να αφορά και άλλους.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;
Σ.Κ.: Δεν μου είναι δύσκολο. Το ερώτημα είναι αν θέλω, πότε είμαι έτοιμη να το κάνω και ποιο είναι το όραμά μου. Επειδή από το 2010, που βγήκε η πρώτη μου συλλογή με διηγήματα, έχω γράψει ποίηση, μυθιστόρημα, βιβλία για παιδιά και θέατρο είναι διαφορετική η διαδικασία που σε ωθεί να αποτυπώσεις στο χαρτί αυτό που έχεις κάθε φορά στο μυαλό σου.

Πάσχα: Η ιστορία του βασιλιά της καρδιάς μας

Φώτως Σκορδά Πάσχα: Η ιστορία του βασιλιά της καρδιάς μας

Μικροί μου φίλοι,

Μια ακόμη όμορφα γραμμένη ιστορία για τον βασιλιά της καρδιάς μας, που δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό μας, θα μας διηγηθεί αυτή τη φορά ένας γαϊδαράκος, πολύ πολύ γέρος μα πολύ αγαπητός. Είστε έτοιμοι να την ακούσετε;

Είστε έτοιμοι να μάθετε την εκδοχή του γαϊδαράκου για τον βασιλιά της καρδιάς μας; Ελπίζω να απαντήσατε θετικά, γιατί πραγματικά όλα όσα, παρακάτω, θα σας διηγηθώ, θα σας συγκινήσουν και θα σας μυήσουν στις άγιες αυτές ημέρες!