Ιστορίες πάθους, έρωτα, αγάπης

Βρέθηκα στην παράσταση Ιστορίες πάθους, έρωτα, αγάπης στον Πολυχώρο τέχνης Alte Fablon χωρίς προσδοκίες θεατρικού εντυπωσιασμού και αυτό αποδείχθηκε το μεγαλύτερό της κέρδος. Από την πρώτη στιγμή έγινε σαφές ότι πρόκειται για μια βραδιά ακρόασης. Μια πρόσκληση να σταθείς παρών, να σωπάσεις και να αφεθείς στη φωνή και στη μουσική.

Hannah Cohen, Earthstar Mountain

Απλές ιδέες εκτελεσμένες στην εντέλεια!

Η υπομονή είναι μια αρετή που σπάνια επαινείται στη σύγχρονη μουσική. Καθώς ο κόσμος καταναλώνει την τέχνη με ιλιγγιώδη ταχύτητα, μεταμφιεσμένη σε «περιεχόμενο», μια διαρκής πίεση για δημιουργία στον ίδιο ρυθμό πλανάται πάνω από το έργο πολλών σπουδαίων καλλιτεχνών. Η Hannah Cohen, όμως, διέψευσε κάθε προσδοκία και παρέδωσε τελικά έναν δίσκο που, μετά από έξι χρόνια αναμονής, ακούγεται τόσο υπομονετικός όσο και η ίδια η διαδικασία που τον γέννησε.

Ο ένοικος

Αν είστε λάτρεις των βιβλίων μυστηρίου, αν διαβάζετε μανιωδώς αστυνομική λογοτεχνία, αν πάλι αναζητάτε ένα βιβλίο με αγωνία, δράση και σασπένς, σας έχω λύση. Μελέτησα και αποκόμισα πλούσιο υλικό σημειώσεων για το βιβλίο Ο ένοικος και είμαι έτοιμη να το μοιραστώ μαζί σας.

Έχω γράψει ξανά στο παρελθόν ότι η αστυνομική λογοτεχνία δεν κατέχει τις πρώτες θέσεις στις αναγνωστικές μου προτιμήσεις, πλην όμως αν το βιβλίο αποτελέσει δέλεαρ, το επιλέγω χωρίς δεύτερες σκέψεις. Αυτό συνέβη και με το σημερινό, η Μαρί Μπελόκ Λόουντες ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου και κρατώ πλέον την αρχή του νήματος της ιστορίας και είμαι πανέτοιμη να σας μυήσω στα άδυτά της.

Με έλεγαν ΝτελιΜαρίκα

Με έλεγαν ΝτελιΜαρίκα, στο θέατρο 104, σε σκηνοθεσία Νίκης Παπαγεωργίου. Κείμενο και ερμηνεία Δήμητρα Σκλάβου.

Την φώναζαν τρελο-Μαρίκα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευαγγελία και το πήρε από την ονομασία του καραβιού (Ευαγγελίστρια) όπου γεννήθηκε ερχόμενη με την οικογένειά της Αταμιάν ως πρόσφυγας από την Αρμενία. Μεγάλωσε στον Πειραιά μέσα στη φτώχεια, την πείνα, την ανέχεια.

Από πού κι ως πού Έρωτας;

Ο έρως, ο έρως

σαλάμι αέρος

το τρώει ο γέρος

και πάει στο μέρος…

Ο θεός Έρωτας ήταν γιος της Αφροδίτης και του Άρη. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα «έραμαι» που σημαίνει «αγαπώ με πάθος», «επιθυμώ». Από την ίδια ρίζα προέρχεται και το ρήμα ερωτώ που στην ουσία σημαίνει «επιθυμώ διακαώς την απάντηση».

Στα αγάλματα, ο Έρωτας παρουσιαζόταν ως νέος (ή και παιδάκι), ομορφούλης, παιχνιδιάρης, σκανταλιάρης, ατακτούλης, κατεργάρης. Κρατούσε τόξο και φαρέτρα με βέλη και είχε φτερά.

Ήταν άσος στο σημάδι και είχε και μία σούπερ δύναμη: Με ένα μαγικό κολπάκι, έλεγε αγαπουλίσιους-καψούριους και μετά έριχνε ένα βέλος έκανε τους ανθρώπους να ερωτεύονται μεταξύ τους.

Ένα «αρχαίο» ρητό λέει: «Ο έρωτας, σου το 'χω πει, θέλει ψυχή και φαντασία / εσύ όμως τον κατάντησες, μια τυπική διαδικασία».

Ζω

Γιώργου Αλεξανδρή

Ζω, γιατί είδα στα μάτια σου μικρό θεό

να σταλάζει φως, ανασαιμιές και αίμα,

γιατί ένιωσα την ψυχή μου να φεύγει τ' ουρανού

ύστερα στην απόγνωση να σβήνει και τον τρόμο,

γιατί γεννήθηκα τη χαραυγή και χάθηκα στο γέρμα.

Misery

Misery, του Stephen King, σε διασκευή William Goldman, στο θέατρο Άνεσις, σε σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη με τη Φιλαρέτη Κομνηνού, τον Αναστάσιο Ροϊλό και τον Ευθύμη Χρήστου.

Ένα από τα πιο γνωστά μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα τρόμου, το οποίο κυκλοφόρησε στην Αμερική το 1987, στην Ελλάδα το 1994 και το 1990, ο Ρομπ Ράινερ σκηνοθέτησε την κινηματογραφική ταινία, έρχεται στη θεατρική σκηνή προσφέροντας στους λάτρεις του King αλλά και στο θεατρόφιλο κοινό μια ξεχωριστή εμπειρία.

Ο έμπορος της Βενετίας

Ο έμπορος της Βενετίας του William Shakespeare, στο θέατρο 104, σε σκηνοθεσία, μετάφραση, διασκευή του Κώστα Θάνου από την ομάδα Contratiempo η οποία αποτελείται από τους Νικόλα Αλεξίου, Γιώργο Αντωνόπουλο, Μανούσο Γεωργόπουλο, Ελένη Καλαφάτη, Ανδρομάχη Μακρίδου.

Η Βενετία όχι ως τόπος αλλά σαν μηχανισμός όπου όλοι κρίνονται ανάλογα με την οικονομική τους άνεση, τα θρησκευτικά τους πιστεύω, την ιδεολογία τους και την κοινωνική τους θέση.

Κύριο θέμα της παράστασης, η απονομή δικαιοσύνης αλλά και οι ηθικοί φραγμοί.

Τζον Γουέμπστερ

Ο Τζον Γουέμπστερ γεννήθηκε το 1578 στο Λονδίνο. Γνωρίζουμε ελάχιστα για την προσωπική του ζωή. Ούτε υπήρξε ένας θεατρικός συγγραφέας που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στη δραματουργία. Εντούτοις, αν προσέξει κανείς το έργο του, θα δει μέσα σε αυτό πολλά σημάδια ενός ταλέντου που ίσως να μην αξιοποίησε το συγγραφικό του χάρισμα.

Από τις λίγες, λοιπόν, πληροφορίες που έχουμε για τον Γουέμπστερ, πιστεύεται ότι ήταν νυμφευμένος και πατέρας πολλών παιδιών. Η οικονομική του κατάσταση ήταν ικανή να του προσφέρει μια πλούσια και οικονομικά άνετη ζωή.

Το γιοφύρι της Άρτας: Ο μύθος της θυσίας του λαού για τη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας

Ο μύθος του «γιοφυριού της Άρτας» είναι ένας ιστορικός μύθος, ο οποίος κατέχει κεντρική θέση στη νεοελληνική πολιτισμική παράδοση και συνδέεται με τη διαμόρφωση της εθνικής μας ταυτότητας. Επίσης, αποτελεί μία από τις πλέον διαχρονικές αφηγήσεις του ελληνικού και ευρύτερου βαλκανικού πολιτισμικού χώρου. Ο μύθος της εθνικής ενότητας, ο οποίος διδάσκεται στο σχολείο, αποτελεί αυταπόδεικτο σχήμα για το ιστορικό παρελθόν μας και έχει συνέπειες στην πολιτική συνείδηση των μαθητών.