Σώμα καλοκαιριού

Ομαδική εικαστική έκθεση

Ω σώμα του καλοκαιριού, γυμνό, καμένο

Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι

Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς

Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς

Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο

Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες

Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!..

Σώμα του καλοκαιριού (απόσπασμα), Οδυσσέας Ελύτης

Με αφορμή το ομώνυμο ποίημα του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη, η ομαδική εικαστική έκθεση Σώμα καλοκαιριού παρουσιάζει έργα ζωγραφικής, αγιογραφίας και φωτογραφίας στον ιστορικό χώρο του Ελληνο- Γαλλικού Συνδέσμου, στην καρδιά της Αθήνας, στο Κολωνάκι [πλ. Φιλικής Εταιρείας 2, 4ος όροφος]. Πραγματοποιείται σε concept, οργάνωση και επικοινωνία του εκπαιδευτικού και διοργανωτή εικαστικών εκθέσεων Δημήτρη Λαζάρου και διαρκεί έως το Σάββατο 6 Ιουνίου 2026.

Η Kate Bush, ο Elvis Presley και ο Citizen Kane!

Οι ιστορίες δεν ξεκινούν από γεγονότα. Ξεκινούν από σκιές, από πρόσωπα που έγιναν κάτι περισσότερο από άνθρωποι. Έγιναν σύμβολα, μύθοι, ερωτήματα χωρίς απάντηση. Και καμιά φορά, κάποιος βρίσκει έναν τρόπο να τα ενώσει όλα αυτά… σε ένα τραγούδι.

Barrymore

Barrymore, στο θέατρο Άνεσις, του William Luce, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Φοίβου Σαμαρτζή, με τον Δημήτρη Καταλειφό στον ομώνυμο ρόλο και τον Δημήτρη Τσιγκριμάνη στον ρόλο του υποβολέα.

Ο John Barrymore (Τζον Σίντνεϊ Μπλάιθ) γεννήθηκε το 1882 στην Αμερική. Αρχικά θέλησε να γίνει ζωγράφος αλλά τον κέρδισε τελικά η τέχνη της υποκριτικής.

Υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς και ειδωλολατρευμένους ηθοποιούς της γενιάς του.

Οι 12 ένορκοι

Οι 12 ένορκοι, στο θέατρο Αλκμήνη, του Reginald Rose, σε σκηνοθεσία και μετάφραση Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Παίζουν: Ραφαήλ Αριστοτέλους, Τάσος Γιαννόπουλος, Μάνος Ζαχαράκος, Νικόλας Καλιδώνης, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Βαγγέλης Κρανιώτης, Κωνσταντίνος Μπάζας (δ.δ. Βασίλης Φακανάς), Παντελής Παπαδόπουλος, Τάσος Παπαδόπουλος, Πήτερ Ραντλ, Ορέστης Τρίκας, Γιάννης Φιλίππου. Ακούγεται η φωνή της Νένας Μεντή.

Οι θυμωμένοι άντρες (12 Angry Men) είναι ο πρωτότυπος τίτλος του κειμένου.

Δεσποινίς Τζούλια

Δεσποινίς Τζούλια, του Στρίντμπεργκ, στο θέατρο Χώρος, σε σκηνοθεσία Γιάννη Τσορτέκη με τον ίδιο στη σκηνή και μαζί του η Έλενα Μαυρίδου και η Νεκταρία Γιαννουδάκη.

Η ιστορία ωμή, βίαιη.

Η εξουσία αλλάζει χέρια.

Η Τζούλια, η κόρη του κυρίου του σπιτιού, μια γυναίκα προκλητική, κτητική, με αλαζονικό χαρακτήρα, εγωίστρια, συνάπτει ερωτική σχέση με τον υπηρέτη τους. Μεγάλη η επιπολαιότητά της και γι' αυτό από αφέντρα γίνεται υποχείριο στα χέρια του υπηρέτη.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Βαθιά μέσα στο σώμα - Τι γελοίοι ήταν όλοι αυτοί

Στ' άδυτα της μήτρας σου - δεν μπορώ να ξεχάσω

Σαν το ουράνιο τόξο - μήτε ν' απαξιώσω, σαν κουνούπια

Το γεμάτο φεγγάρι - του νου ρουφάνε την ενέργειά του.

Και τον ήλιο του Μάη - Κι όμως όπως πάει ο κόσμος

Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Από τις αρχαίες αυλητρίδες, στις μεσαιωνικές τροβαδούρους και τις σύγχρονες οργανοπαίκτριες παραδοσιακών οργάνων

Χρυσούλας Διπλάρη

Στις μέρες μας πλέον, στο εδώ και τώρα, τι ισχύει; Σίγουρα έχουν υπάρξει κοινωνικές αλλαγές, σίγουρα έχουν βοηθήσει τα μουσικά σχολεία, αλλά στο δια ταύτα, τι γίνεται ακριβώς; Ποια είναι η εικόνα στην επαρχία, μακριά από τα αστικά κέντρα, όπου ακόμα οι άνθρωποι κρατούν τα παλαιά ήθη κι όπου ακούγονται κουβέντες τύπου «είναι καλό οι γυναίκες να μην τραγουδάνε ριζίτικα», «το ριζίτικο είναι αντρική υπόθεση» ή «ποιος θα 'ρθει άμα παίξει γυναίκα στο μαγαζί μου» ή, ακόμα, το ανεκδιήγητο «μπράβο, παίζεις καλά για γυναίκα!»..

Είναι απογοητευτικό να πρέπει κάθε φορά να αποδεικνύεις τις ικανότητές σου, μόνο και μόνο επειδή είσαι γυναίκα κι επειδή οι προκαταλήψεις είναι καρφωμένες τόσο βαθιά μέσα σε κάποια μυαλά, που τα σημάδια της σκουριάς δεν αφήνουν χώρο για φρέσκα πράγματα.

Ai·milia

Το παρελθόν και το παρόν ενώνονται αρμονικά σε αυτό το αυτοβιογραφικό κείμενο που έγραψαν η Αιμιλία Υψηλάντη και ο Γιώργος Αγγελίδης με τον τίτλο Ai·milia και που παίζεται στο όμορφο θέατρο Αργώ που έχει φτιάξει με πολύ μεράκι και αγάπη η Αιμιλία και που φιλοξενεί ποιοτικό θέατρο στις δύο αίθουσες που διαθέτει κάνοντας τον χώρο αγαπητό για το θεατρόφιλο κοινό.

Έχοντας αναλάβει και την παραγωγή το θέατρο Αργώ με υπεύθυνη της Άρτεμις Υψηλάντη-Ναπολέων, εγγονή της Αιμιλίας, εκτός από το έργο, έχουμε μια ευκαιρία να ξαναδούμε την πολύ καλή μας ηθοποιό να αναβιώνει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο μια θεατρική ιστορία ζωής από την αρχή, όπως τα θυμάται, όπως τα έζησε, μέσα από μνήμες που αναπαράγονται μπροστά στο κοινό σε μια προσπάθεια να το κάνει πιο προσιτό στο σήμερα.

Η αλήθεια είναι

Η αλήθεια είναι, στο θέατρο 104, του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη. Παίζουν: Γιάννης Δρακόπουλος, Ηρώ Κισσανδράκη.

Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει τι συμβαίνει πίσω από την κλειστή πόρτα του κάθε σπιτιού.

Τρεις άνθρωποι, μία φαινομενικά ευυπόληπτη οικογένεια. Ο πατέρας και η μητέρα παρόντες, ο γιος απών.

Από πού κι ως πού Βυζάντιο, Κωνσταντινούπολη, Ιστανμπούλ;

29 Μαΐου 1453

Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, σήμερα γνωστή παγκοσμίως ως Ιστανμπούλ των 17 εκατομμυρίων ανθρώπων και τουλάχιστον άλλων τόσων γατιών.

Πώς φτάσαμε όμως σε αυτή την τεράστια, πολυπολιτισμική και εν μέρει χαοτική πόλη που εκτείνεται σε δύο ηπείρους;

Από πού κι ως πού Βυζάντιο;

Από τον Βύζαντα Μεγάρων!

Μην αρχίσετε τα οπαδικά καφριλίκια τώρα, ακόμα και η ποδοσφαιρική ομάδα από κάποιον πήρε το όνομά της.

Από ποιον;