Χίλια πουλιά

Οι εκδόσεις Βακχικόν, με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω του προγράμματος Creative Europe, έχουν παραχωρήσει στο κοινό μια σειρά από όμορφα, διδακτικά παιδικά βιβλία/παραμύθια πολλά από τα οποία έχουμε παρουσιάσει μαζί.

Σήμερα, μικροί μου φίλοι, σειρά έχει ένα ακόμα παιδικό βιβλίο, το οποίο φέρει τον τίτλο Χίλια πουλιά. Ένα παιδικό συναισθηματικό βιβλίο και συνάμα διδακτικό που συνοδεύεται από μια όμορφη και πολύχρωμη εικονογράφηση, ικανή να κάνει τα παιδικά σας προσωπάκια να χαμογελάσουν. Αν είστε έτοιμοι, ελάτε να σας καλωσορίσω στην ιστορία της Αντρέα Πέκλαρ με καταγωγή από τη Σλοβενία, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου.

Ταξίδι στην έρημο

Ένας ιδιαίτερος χώρος, αφιερωμένος στην τέχνη του θεάτρου, με επιμέλεια προσφέρει τις υπηρεσίες του στους απανταχού λάτρεις του θεάτρου. Μόλις κάποιος μπει σε αυτό τον χώρο θα διαπιστώσει με πόση αγάπη έχει φτιαχτεί βλέποντας παντού κάθε λογής είδη τέχνης όμορφα τοποθετημένα.

Ο Κορυδαλλός έχει το δικό του στολίδι με το θέατρο ΕΝ-Α να διαφέρει από οτιδήποτε έχουμε δει στο παρελθόν. Υπεύθυνη για αυτή την ξεχωριστή δημιουργία είναι η Ελπίδα Αμίτση που την απόλαυσα σε έναν δυνατό μονόλογο με τίτλο Κόκκινος ιπποπόταμος και ξαναγύρισα για να παρακολουθήσω μία από τις ταινίες της όπως είχα υποσχεθεί ότι θα πράξω όταν γνωρίστηκα μαζί της.

Η τελευταία απολογία του Νίκου Κοεμτζή

Πώς ξεκίνησε αυτό το μοιραίο βράδυ; Τι έκανε τον Νίκο Κοεμτζή να σκοτώσει τρεις ανθρώπους και να τραυματίσει άλλους εφτά; Άραγε, μια παραγγελία ήταν μόνο η αιτία για να λογοφέρουν και να αφαιρεθούν τόσες ζωές;

Ο Νίκος Κοεμτζής ήταν μια διφορούμενη προσωπικότητα. Γεννημένος σε ένα χωριό της Πιερίας με πολλές στερήσεις από μικρός, μεγάλωσε με αριστερές πεποιθήσεις και ένα αρκετά βεβαρυμμένο ποινικό ιστορικό. Στις 25 Φεβρουαρίου του 1973, στο νυχτερινό μαγαζί Νεράιδα, μαλώνοντας για μια παραγγελία αφαίρεσε τρεις ζωές και καθόρισε για πάντα την μετέπειτα ζωή του, από τα 35 του χρόνια μέχρι τα 71 που άφησε την τελευταία πνοή στον πάγκο που πουλούσε την αυτοβιογραφία του, στο Μοναστηράκι. Για αυτόν μια κακία στιγμή είναι η αιτία, όπως γράφει και στο βιβλίο του, θέλοντας να πει την δική του εκδοχή για τα γεγονότα.

Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι

Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι, του Όσκαρ Ουάιλντ, στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη-Μπογδάνου, με την Νάντια Κοντογιώργη, μια γυναίκα, στον ρόλο του Ντόριαν Γκρέι κι όχι μόνο.

Με μεγάλη μαεστρία ντύνεται και τους 26 ρόλους της παράστασης, άλλοτε με τη φυσική της παρουσία κι άλλοτε με τη βοήθεια βιντεοσκόπησης. Ανάμεσα σε 6 καθρέπτες, ένα βάθρο με επίπεδα και μια κατασκευή που κουνώντας την γίνεται τραπέζι ή κρεβάτι σαν χαμαιλέοντας, αλλάζει συνεχώς δέρμα πετώντας το άθλιο σαρκίο που περιβάλλει την προσωπικότητα του πανέμορφου, σωστού Άδωνη, του νεαρού Ντόριαν Γκρέι.

Η Ρουμπίνα Γκουγιουμτζιάν και το Γαλάζιο βανάκι

Ξεκίνησα να γράφω το Γαλάζιο βανάκι πριν περίπου τέσσερα χρόνια, αλλά ήταν μια διεργασία που μόνο στο τέλος απέκτησε συνεχόμενη ροή. Είναι λογικό, άλλωστε, γιατί η δημιουργική διαδικασία ποτέ δεν είναι γραμμική και αδιάκοπη, πόσο μάλλον όταν η συγγραφή δεν είναι η κύρια δραστηριότητά σου. Έτσι το Γαλάζιο βανάκι πέρασε από στρωτή άσφαλτο σε χαλίκια και χώμα, από λακκούβες μεγάλες και μικρές και πάλι πίσω, μέχρι να φτάσει εδώ που είναι σήμερα. Πέρασε και από σέρβις στη Βερανζέρου 13, γέμισε το ντεπόζιτο και περιμένει με τη μηχανή αναμμένη τους αναγνώστες του.

Η Ειρήνη Ντάλα και η Θρυαλλίς εγένετο

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Ειρήνη Ντάλα: Η ποιητική συλλογή «Θρυαλλίς εγένετο» είναι το δεύτερο βιβλίο μου. Σε αυτό, όπως και στο προηγούμενο, η ώθηση είναι αυτό το ανεξήγητο «εσωτερικό κάψιμο» στο μυαλό, στη ψυχή, που με κατατρώει και θέλω να καταγράψω ό,τι με ενεργοποιεί θετικά ή αρνητικά. Έτσι μπορώ να καθησυχάσω το μέσα μου, να το εξωτερικεύσω και να το κρατήσω «ζωντανό» και παντοτινό. Βέβαια αυτή η καθαρά προσωπική υπόθεση μετά μοιράζεται και κοινωνεί με τους αναγνώστες.

Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;

Ε.Ν.: Η αλήθεια είναι πως ο ενθουσιασμός μου όταν κρατάω το βιβλίο είναι μεγαλύτερος από όταν γράφω ένα ποίημα. Έχω μαζεμένες στα χέρια μου τις αφορμές που μου γέννησαν το κάθε ποίημα, τις ζυμώσεις που δέχτηκαν αυτές στο μυαλό μου, τα κατασταλάγματα που μου φανερώθηκαν. Ακόμα, θυμάμαι το μέρος που ήμουν όταν έγραψα το κάθε τι, το στίχο που πάλευα να διορθώσω… γενικά όλο αυτό το μαγικό ταξίδι της συγγραφής!

Η επιρροή των κακών προτύπων στη νεολαία: Ο κίνδυνος της επιφανειακότητας

Στη σύγχρονη εποχή, οι νέοι ζουν μέσα σε έναν κόσμο εικόνων, ταχύτητας και συνεχούς πληροφορίας. Το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο κινηματογράφος έχουν γίνει η νέα πραγματικότητα, και μαζί τους μεταφέρονται πρότυπα που πολλές φορές είναι επιβλαβή, επικίνδυνα και ψεύτικα. Κάθε μέρα, χιλιάδες νέοι εκτίθενται σε εικόνες αλκοόλ, ναρκωτικών, βίας, σεξουαλικοποίησης και ακραίων συμπεριφορών, χωρίς να υπάρχει φιλτράρισμα, χωρίς να διδάσκονται να κρίνουν, χωρίς να προστατεύεται η ψυχή τους.

Η συνεχής αυτή έκθεση δεν είναι αμελητέα. Καθώς οι εικόνες περνούν στο υποσυνείδητο, διαμορφώνουν στάσεις, αποφάσεις και συμπεριφορές που οι νέοι θεωρούν «φυσιολογικές» ή «επιθυμητές». Το παρόν δοκίμιο εξετάζει πώς τα κακά πρότυπα επηρεάζουν τη νεολαία, πώς η επιφάνεια υπερτερεί της ουσίας και πώς η κοινωνία κινδυνεύει να χαθεί σε μια επιφανειακή, μιμητική και άδικη πραγματικότητα.

Στο τέλος μιας αρχής

Πρόσφατα διάβασα ένα δυνατό βιβλίο με συνταρακτική πλοκή, ένα από κείνα που σε βάζουν σε σκέψεις για τον κόσμο γύρω σου και ιδιαίτερα, για τη διαφθορά των ηθών και αξιών που διέπουν όσους κρατούν τα κλειδιά της εξουσίας και κάνουν κατάχρησή της. Και μπορεί το βιβλίο να μην δίνει κάποια λύση έναντι του προβλήματος –πώς θα μπορούσε άλλωστε– όμως είναι τέτοιο το περιεχόμενο, η ιστορία και οι πρωταγωνιστές, που σε μεταφέρει αριστοτεχνικά στο κλίμα της υπόθεσης και σε αφήνει ν' αναρωτιέσαι, εύλογα, ποιες ήταν οι πηγές της συγγραφέως κι αν είχε υπόψη της κάποια υπαρκτά πρόσωπα γράφοντάς το.

Η ιστορία-αποκάλυψη, που με συνεπήρε, είναι το δεύτερο λογοτεχνικό έργο της Σοφίας Ντούπη, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη και φέρει τον τίτλο Στο τέλος μιας αρχής. Ένα συγκλονιστικό ανάγνωσμα με ανατρεπτικό θέμα, που απ' τις πρώτες κιόλας σελίδες, εξάπτει το ενδιαφέρον, διεγείρει το περί δικαίου αίσθημα και εντείνει το μυστήριο μέχρι την τελευταία λέξη.

Από πού κι ως πού Καθαρά Δευτέρα;

Καταρχάς, υπάρχει και βρόμικη Δευτέρα;

Φυσικά! Όλες οι Δευτέρες είναι βρόμικες, τρισάθλιες, εκνευριστικές και ύπουλες!

Οι μόνες καλές είναι αυτές που κολλάνε σε τριήμερα. Και δυστυχώς μόνο τρεις είναι σιγουράκια.

Την Δευτέρα του Πάσχα και την Δευτέρα των Χριστουγέννων (που μπορεί και να μην είναι καν Δευτέρα) ούτε που τις θυμόμαστε λόγω χανγκόβερ από την προηγούμενη.

Η μόνη χορταστική, παντελονάτη και τίμια Δευτέρα είναι η Καθαρά!

Ξεκάθαρα!

Γυναικός θηλυκότητα

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Με λένε γυναίκα και έχω δικαίωμα

στα λάθη, στα πάθη, στα άσχημα

ή στα εύκολα του κόσμου.

Με λένε γυναίκα λόγω φύλου

ας με ανέχεστε αντί να με κλωτσάτε.

Μην με κρίνετε αν μιλώ με τα αστέρια.