Άμλετ (machine)

Άμλετ (machine), στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου [φωτογραφία συντάκτριας]

Άμλετ (machine)
, στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου. Μια παράσταση που συνδυάζει την πολύ γνωστή ιστορία του Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ με τη Μηχανή του Χάινερ Μίλερ. Παίζουν: Μιχάλης Αφολαγιάν, Δημήτρης Καπουράνης, Γιάννης Κόραβος, Λωξάνδρα Λούκας, Aurora Marion, Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος, Γιώργης Παρταλίδης.

Ο Άμλετ επιστρέφει ως φάντασμα και σκηνοθετεί την ίδια του ζωή με κύριο σκοπό να μην τον ξεχάσουμε. Παρακολουθούμε σκηνές από τον βίο του, την πολυτάραχη σχέση με τη μητέρα του και τον θείο του, τα πάθη του, τις μάχες που δίνει με τον ίδιο του τον εαυτό.
Blogger Widgets

The HERd: Female voices in impove

The HERd Team (Nάσια Αποστολοπούλου, Λυδία Δημητρίου, Δάφνη Μελά, Ακριβή Μπερδεμπέ, Λαμπρινή Ξένου, Βασιλική Περσοπούλου, Βίκυ Τραγουλιά)

Το ιδιαίτερο θέατρο στην Κυψέλη Red Jasper Cabaret Theatre φιλοξένησε για μία μόνο παράσταση μία ομάδα καλλιτεχνών που εντάσσονται εν μέρει στο comedy stand up αλλά, από ό,τι διαπίστωσα, οι επτά κοπέλες, που έχουν δημιουργήσει το The HERd Team (Nάσια Αποστολοπούλου, Λυδία Δημητρίου, Δάφνη Μελά, Ακριβή Μπερδεμπέ, Λαμπρινή Ξένου, Βασιλική Περσοπούλου, Βίκυ Τραγουλιά), προχωρούν ακόμα παραπέρα δημιουργώντας παραστάσεις απόλυτα αυτοσχεδιαστικές χωρίς καθόλου κείμενο.

Οι Sleek και το Still Hurts

Οι Sleek και το άλμπουμ τους Still Hurts

Πώς ξεκίνησε το μουσικό ταξίδι;
Sleek: Το ταξίδι ξεκίνησε το 2021, όταν ο Joe, η φωνή της μπάντας, είχε ήδη στα χέρια του στίχους και μερικά demos με κιθάρα και φωνή. Η ανάγκη για δημιουργία πρωτότυπου υλικού ήταν αυτό που μας ένωσε. Ένα ένα τα μέλη μπήκαν στη μπάντα, όλοι με κοινές επιρροές, κοινό όραμα και κυρίως… κοινή δίψα για hard rock. Από την πρώτη πρόβα νιώσαμε ότι η χημεία ήταν εκεί.
The journey started in 2021, when Joe, our singer, already had lyrics and a few early guitar-and-vocal demos in his hands. The need to create original music was what brought us together. One by one, the members joined, all sharing common influences, a shared vision and, above all… a shared hunger for hard rock. From the very first rehearsal, we felt the chemistry was there.

Ο Γιώργος Νταής και Το κλουβί της μέλισσας

Γιώργου Νταή Το κλουβί της μέλισσας και φωτογραφία του ίδιου

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;
Γιώργος Νταής: Η ανάγκη να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου και η επιθυμία να καταγράψω αρχικά και στη συνέχεια να μοιραστώ κάτι που θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;
Γ.Ν.: Θα το χαρακτήριζα ως επιθυμία και ως συναίσθημα που έρχεται και σε προκαλεί να γράψεις. Είναι όπως όταν διψάς, όπου το να πιεις νερό είναι αυτονόητο και εύκολο. Αντιθέτως όταν δεν νιώθεις καμιά δίψα τότε μοιάζει αδύνατο.

Ο Χρήστος Κεφαλής και Ο αναρχικός τραπεζίτης

Ο αναρχικός τραπεζίτης του Πεσσόα

Πρόσφατα κυκλοφόρησε, σε επανέκδοση, Ο αναρχικός τραπεζίτης του Πεσσόα, από τις εκδόσεις Αργοναύτης, στο οποίο βιβλίο γράψατε την εισαγωγή. Κατά τη γνώμη σας, πώς κάποια συγγράμματα καταφέρνουν να είναι επίκαιρα και διαχρονικά;
Χρήστος Τσαλίκης: Αυτό το ερώτημα δεν επιδέχεται μια μονοσήμαντη απάντηση. Θα έλεγα πως το μίνιμουμ για να βρίσκεται ένα σύγγραμμα στην επικαιρότητα είναι να πιάνει και να αναδεικνύει προωθητικά μια ζωτική όψη της κοινωνικής πραγματικότητας, η οποία επιδρά καθοριστικά στη ζωή και τις τύχες των ανθρώπων σε μια εποχή. Με διαφορετική μορφή, αυτό ισχύει τόσο για τις κοινωνικές επιστήμες όσο και για τη λογοτεχνία. Βέβαια, πρόκειται, εδώ, για τη θετική επικαιρότητα. Υπάρχουν και κοινότοπα έργα που κατορθώνουν να βρίσκονται στην επικαιρότητα για κάποιο καιρό ή ακόμη και φαύλα έργα, όπως, ας πούμε, το «Ο αγών μου» του Χίτλερ.

Μέρες ντυμένες αντίο

Νάσου Καραστάθη Μέρες ντυμένες αντίο

Αγαπώ τις συλλογές διηγημάτων.

Ίσως επειδή διαβάζονται πιο εύκολα. Ίσως επειδή έτσι ξεκίνησα κι εγώ. Με μια συλλογή διηγημάτων.

Το βιβλίο του συγγραφέα Νάσου Καραστάθη πιάνει μια ευρεία γκάμα εικόνων και συναισθημάτων.

Το θηριοτροφείο

Ο Δημήτρης Τσεκούρας σκηνοθετεί το δικό του δημιούργημα, Το θηριοτροφείο

Ένας συνδυασμός πολλών διαφορετικών πραγμάτων χρειάστηκε για να καταλήξει αυτό το έργο στο θέατρο Δρόμος όπου και φιλοξενείται για οκτώ παραστάσεις που, σίγουρα, δεν θα φτάσουν ώστε να ενημερωθεί το κοινό ενώ, ίσως λόγω της δυσκολίας του, κάποιοι θα επιθυμήσουν να το ξαναδούν με διαφορετικό πρίσμα αυτή τη φορά.

Ματωμένες μπομπονιέρες

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Πίνακας Ελένης Καρνέζη

Πληγές γενναίες στον σκοτεινό μου κόσμο.
Όλες οι μέρες ίδιες με τις μαύρες κορδέλες, αιώρα του ανέμου.
Δεν ζω χωρίς ηλιόφως.
Με καίνε οι πράξεις, τα λάθη άλλων.
Με τόλμη αναλαμβάνω την ευθύνη για το συμβάν, για όλα πάντα θα νιώθω ευθύνη.
Τραγικός έρωτας πυροβολήθηκε στην άσφαλτο.

Παραστάσεις και αθωώσεις

Γιώργου Αλεξανδρή

Έργο τέχνης Κοσμά Λιλικάκη [Έργο από την έκθεση με τίτλο Συνέχεια COME BACK!]

Πάνω από το σκήνωμα της ιστορίας,
αλυχτούν νιόκοποι προφήτες και κριτές,
βυσσοδομούν παλιοί ταγοί και στοχαστές
και οι άλλοι, σωπαίνουν και ισορροπούν
συνωμότες βέβηλοι και απαθείς λιτανευτές.

Από πού κι ως πού Χαλκιδική;

Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]

Σαν την Χαλκιδική δεν έχει!
Πάμε να το αποδείξουμε λοιπόν στοχεύοντας τυχαίες(;) περιοχές στον χάρτη!


Από πού κι ως πού Στρατονίκη;


Στην ανατολική πλευρά της Χαλκιδικής από των αρχαιοτάτων χρόνων υπήρχαν μεταλλεία σιδήρου, αργύρου και μόλυβδου που πρώτοι εκμεταλλεύτηκαν οι Μακεδόνες.
Αργότερα, η περιοχή πέρασε σε ρωμαϊκά χέρια και κατά τον 9ο αιώνα μ.Χ. ονομάστηκε Σιδηροκαύσια μέχρι που ήρθαν οι Τούρκοι και το 1530 ονόμασαν τα 12 χωριά της περιοχής Μαντεμοχώρια από το maden που σημαίνει μέταλλο.