Η στήλη του λόγου

Πλάσματα λατρείας

Ο παγκόσμιος κύκλος των ιερών ζώων

Η κατανόηση της ζωολατρίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Μέρος 9ο [συνέχεια από το προηγούμενο]

Είμαι ο θεός Κροκόδειλος που κατοικεί μέσα στον τρόμο (των νεκρών). Είμαι ο θεός Κροκόδειλος και αρπάζω τη λεία μου σαν αδηφάγο τέρας.»

Το βασίλειο της Αιγύπτου κυβερνιόταν από βασιλείς, τους φαραώ, και πριν από 3.500 χρόνια εισήλθε σ' ένα καταπληκτικό στάδιο της ιστορίας του. Στην καρδιά του, την κυρίαρχη θέση κατείχε η πόλη των Θηβών. Στην κοιλάδα του ποταμού Νείλου ξετυλίγεται η αρχή του Νέου Βασιλείου (περίπου 1539-1070 π.Χ.), η Χρυσή Εποχή των μεγάλων φαραώ, όπως ο Ραμσής και ο Τουταγχαμών.

Ο τραπεζίτης κερδίζει πάντα 2 φορές

Οι Ιγνάθιο δελ Μοράλ και Ερνέστο Καμπαγιέρο έγραψαν, το 2014, ένα έργο που θα είναι πάντα επίκαιρο και ταιριαστό, όχι μόνο για την κουλτούρα της Ισπανίας αλλά και την δική μας. Πρόκειται για τΟ τραπεζίτης κερδίζει πάντα 2 φορές που, εάν το σκεφτούμε κυριολεκτικά, με μια φράση, δίνει και το νόημα στο τι ισχύει και στην πραγματικότητα.

Η επιλογή του θεάτρου Αλκμήνη να φιλοξενήσει αυτή την παράσταση είναι πολύ σωστή αφού αυτό το θέατρο είναι ένα κέντρο τέχνης με πολύ προσεγμένα έργα και αγαπημένο μέρος για τους λάτρεις του ποιοτικού θέατρου.

Η φώκια

Η φώκια, στο θέατρο Άβατον, σε κείμενο Μάνου Θηραίου, σε σκηνοθεσία κι επιμέλεια επίσης Μάνου Θηραίου αλλά και Βλάση Πασιούδη, ο οποίος πρωταγωνιστεί κιόλας.

Ένας βαθιά στοχαστικός και ανθρώπινος μονόλογος για όλα όσα δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει ο Μάνος, ο ήρωας της ιστορίας.

Ένας νεαρός άντρας που πάντα κρινόταν για τις πράξεις του από τον επικριτικό πατέρα του. Έπρεπε να είναι υπόλογος για κάθε του βήμα.

Το τέλος των Πεφωτισμένων

Το τέλος των Πεφωτισμένων του Γιώργου Παπαδόπουλου είναι ένα πολυεπίπεδο ιστορικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται σε μια κομβική καμπή της ελληνικής ιστορίας, όταν το νεοσύστατο κράτος προσπαθεί να βρει την ταυτότητά του και να εδραιωθεί πολιτικά και θεσμικά. Η περίοδος μετά την υπογραφή του πρώτου Συντάγματος το 1844 σηματοδοτεί μια φαινομενική μετάβαση προς τον εκσυγχρονισμό και τη συνταγματική τάξη· στην πραγματικότητα, όμως, κάτω από την επιφάνεια κυριαρχούν οι αντιθέσεις, οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι παλαιές έχθρες και οι παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων, που διαμορφώνουν ένα περιβάλλον βαθιάς αστάθειας και αβεβαιότητας.

Άμλετ (machine)

Άμλετ (machine), στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου. Μια παράσταση που συνδυάζει την πολύ γνωστή ιστορία του Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ με τη Μηχανή του Χάινερ Μίλερ. Παίζουν: Μιχάλης Αφολαγιάν, Δημήτρης Καπουράνης, Γιάννης Κόραβος, Λωξάνδρα Λούκας, Aurora Marion, Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος, Γιώργης Παρταλίδης.

Ο Άμλετ επιστρέφει ως φάντασμα και σκηνοθετεί την ίδια του ζωή με κύριο σκοπό να μην τον ξεχάσουμε. Παρακολουθούμε σκηνές από τον βίο του, την πολυτάραχη σχέση με τη μητέρα του και τον θείο του, τα πάθη του, τις μάχες που δίνει με τον ίδιο του τον εαυτό.

The HERd: Female voices in impove

Το ιδιαίτερο θέατρο στην Κυψέλη Red Jasper Cabaret Theatre φιλοξένησε για μία μόνο παράσταση μία ομάδα καλλιτεχνών που εντάσσονται εν μέρει στο comedy stand up αλλά, από ό,τι διαπίστωσα, οι επτά κοπέλες, που έχουν δημιουργήσει το The HERd Team (Nάσια Αποστολοπούλου, Λυδία Δημητρίου, Δάφνη Μελά, Ακριβή Μπερδεμπέ, Λαμπρινή Ξένου, Βασιλική Περσοπούλου, Βίκυ Τραγουλιά), προχωρούν ακόμα παραπέρα δημιουργώντας παραστάσεις απόλυτα αυτοσχεδιαστικές χωρίς καθόλου κείμενο.

Οι Sleek και το Still Hurts

Πώς ξεκίνησε το μουσικό ταξίδι;

Sleek: Το ταξίδι ξεκίνησε το 2021, όταν ο Joe, η φωνή της μπάντας, είχε ήδη στα χέρια του στίχους και μερικά demos με κιθάρα και φωνή. Η ανάγκη για δημιουργία πρωτότυπου υλικού ήταν αυτό που μας ένωσε. Ένα ένα τα μέλη μπήκαν στη μπάντα, όλοι με κοινές επιρροές, κοινό όραμα και κυρίως… κοινή δίψα για hard rock. Από την πρώτη πρόβα νιώσαμε ότι η χημεία ήταν εκεί.

The journey started in 2021, when Joe, our singer, already had lyrics and a few early guitar-and-vocal demos in his hands. The need to create original music was what brought us together. One by one, the members joined, all sharing common influences, a shared vision and, above all… a shared hunger for hard rock. From the very first rehearsal, we felt the chemistry was there.

Ο Γιώργος Νταής και Το κλουβί της μέλισσας

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Γιώργος Νταής: Η ανάγκη να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου και η επιθυμία να καταγράψω αρχικά και στη συνέχεια να μοιραστώ κάτι που θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Γ.Ν.: Θα το χαρακτήριζα ως επιθυμία και ως συναίσθημα που έρχεται και σε προκαλεί να γράψεις. Είναι όπως όταν διψάς, όπου το να πιεις νερό είναι αυτονόητο και εύκολο. Αντιθέτως όταν δεν νιώθεις καμιά δίψα τότε μοιάζει αδύνατο.

Ο Χρήστος Κεφαλής και Ο αναρχικός τραπεζίτης

Πρόσφατα κυκλοφόρησε, σε επανέκδοση, Ο αναρχικός τραπεζίτης του Πεσσόα, από τις εκδόσεις Αργοναύτης, στο οποίο βιβλίο γράψατε την εισαγωγή. Κατά τη γνώμη σας, πώς κάποια συγγράμματα καταφέρνουν να είναι επίκαιρα και διαχρονικά;

Χρήστος Τσαλίκης: Αυτό το ερώτημα δεν επιδέχεται μια μονοσήμαντη απάντηση. Θα έλεγα πως το μίνιμουμ για να βρίσκεται ένα σύγγραμμα στην επικαιρότητα είναι να πιάνει και να αναδεικνύει προωθητικά μια ζωτική όψη της κοινωνικής πραγματικότητας, η οποία επιδρά καθοριστικά στη ζωή και τις τύχες των ανθρώπων σε μια εποχή. Με διαφορετική μορφή, αυτό ισχύει τόσο για τις κοινωνικές επιστήμες όσο και για τη λογοτεχνία. Βέβαια, πρόκειται, εδώ, για τη θετική επικαιρότητα. Υπάρχουν και κοινότοπα έργα που κατορθώνουν να βρίσκονται στην επικαιρότητα για κάποιο καιρό ή ακόμη και φαύλα έργα, όπως, ας πούμε, το «Ο αγών μου» του Χίτλερ.

Μέρες ντυμένες αντίο

Αγαπώ τις συλλογές διηγημάτων.

Ίσως επειδή διαβάζονται πιο εύκολα. Ίσως επειδή έτσι ξεκίνησα κι εγώ. Με μια συλλογή διηγημάτων.

Το βιβλίο του συγγραφέα Νάσου Καραστάθη πιάνει μια ευρεία γκάμα εικόνων και συναισθημάτων.