Από πού κι ως πού Αιγαίο, Ικάριο, Μυρτώο, Ιόνιο;

Σήμερα πλέουμε σε πελάγη ευτυχίας καθώς θα μιλήσουμε για πελάγη.

Παρακάμπτουμε τα ευκόλως εννοούμενα, Κρητικό, Θρακικό και Λιβυκό (μεγάλοι άνθρωποι είστε, σοβαροί, εκπαιδευμένοι, δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον αναγνώστη μου να έχει απορία: Από πού κι ως πού Κρητικό Πέλαγος;) και πάμε στα πιο μπερδεμένα.

Από πού κι ως πού Αιγαίο Πέλαγος;

Στην Αθήνα κάθε χρόνο διοργανώνονταν τα Παναθήναια με συμμετοχή αθλητών από διάφορα μέρη της Ελλάδας.

Κάπως έτσι ήρθε ο Ανδρόγεος από την Κρήτη, γιος του βασιλιά Μίνωα, πήρε μέρος στους αγώνες και κέρδισε!

Μετά από λίγες μέρες, ο Ανδρόγεος βρέθηκε νεκρός. Οι φήμες έλεγαν ότι τον ξεφορτώθηκε ο Αιγέας, βασιλιάς της Αθήνας, κάποιοι όμως υποστήριζαν ότι με αυτόν τον τρόπο βρέθηκε η ευκαιρία να ανάψουν φιτιλιές στη σχέση Αθήνας - Κρήτης.

Την τιάρα δεν επιθυμώ

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Μένω στην άκρη του γκρεμού μετρώντας τα όνειρα με τα δάχτυλα του χεριού μου.

Δεν ήταν πολλά…

Ήταν σταθμευμένα στο πιο όμορφο τοπίο της γης.

Στην ψυχή μου.

Ντυμένη όπως προστάζει το πρωτόκολλο.

Κάθε μέρα κάνω τον περίπατό μου μες στα σατέν φουστάνια

με τα περίτεχνα δαντελωτά σιθρού.

Κουράστηκα.

Στην ακροποταμιά

Γιώργου Αλεξανδρή

Άγουρη κι ατίθαση η νιόφερτη άνοιξη,

γλιστρούσε τη βιασύνη της στην ακροποταμιά,

έριχνε τα μαλλιά της ξέπλεκα στ' ανυπόταχτα νερά

και το φεγγάρι νιο κι αδέσποτο να σκύβει και να βουτά,

μαντίλι κόκκινο στη νύχτα, να βάφει και να κεντά.

Εκτεθειμένος

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ανίδεος πάλι,

άρτι δραπετεύσας εκ κενού

Με κρανίο πλειόκαινης εποχής

αφυδατωμένο από πόθους και όνειρα,

κραυγάζω για τροφή και κέρδος

Οι Risabov και το νέο τους άλμπουμ Light years towards impact

Πώς ξεκίνησε το μουσικό ταξίδι;

Risabov: Ξεκίνησε τέλη 2008 αρχές 2009. Κάποιοι από εμάς ήμασταν σε μουσικό σχολείο. Το πάθος δεν έφυγε ποτέ για αυτό που κάνουμε, νομίζουμε πως μάλλον δε θα φύγει και ποτέ, είναι απλά η καθημερινότητα.

Από πού εμπνέεστε; Τι πυροδοτεί τη δημιουργικότητά σας;

Risabov: Ίσως εμπνεόμαστε από κάποιες ιδέες. Οι στίχοι μας εμπνέονται από την απληστία στη φύση του ανθρώπου, τη διαφθορά, την αχαριστία, αλλά και τον αγώνα να βρει κανείς κουράγιο και οπτιμισμό μέσα σε όλο αυτό το χάος για να παραμείνει ενεργός και αξιοπρεπής.

Εγώ θα σας τα πω!

Εγώ θα σας τα πω! είναι ο τίτλος της καινούργιας επιθεώρησης, που φιλοδοξεί να μας διασκεδάσει όλους με τα δικά μας καμώματα σε μια μίνι απεικόνιση της κοινωνίας μας, φιλοξενούμενη από πολλά θέατρα ανά την Ελλάδα σε ένα τουρ από αρχές Ιουνίου 2026 μέχρι τέλη Αυγούστου 2026.

Η πορεία του ξεκίνησε από το όμορφο θέατρο Βεάκειο στον Πειραιά ως πρώτος σταθμός της περιοδείας του έργου.

«Ξαναγεννιέμαι με κάθε νέα ευκαιρία να μάθω κάτι», Γιάννης Παπαδημητρόπουλος

Πώς μετράμε... την ευτυχία;

Γιάννης Παπαδημητρόπουλος: Με στιγμές που θυμόμαστε αργότερα και σχηματίζουν ένα μικρό, ανεπαίσθητο χαμόγελο στα χείλη μας και μόνο σε αυτή τη θύμηση.

Τη δημιουργία;

Γ.Π.: Με το αίσθημα της προσωπικής ικανοποίησης που σου δίνει η πρόοδος ή η ολοκλήρωση ενός έργου και με το αίσθημα της βεβαιότητας ότι αυτό το έργο είναι έτοιμο να το δουν επιτέλους και άλλα μάτια πέρα από τα δικά σου.

Την επιτυχία;

Γ.Π.: Με τον έστω ένα και μοναδικό άνθρωπο που κάποια στιγμή θα σε δει ή θα επικοινωνήσει μαζί σου και θα σου πει «αυτό που έγραψες/είπες, το είχα σκεφτεί και εγώ, αλλά δεν είχα τον τρόπο ή τα λόγια να το εκφράσω».

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Κι έπρεπε να μείνω μόνος - Και συγκρίνω εμένα που είχα το εστιατόριο

Με τη φρίκη μου - και εισέρχονταν οι κολλητοί του πατέρα μου να μου

Να βρίζω την καταδίκη μου - την πουν για την υποψηφιότητά μου

Από μέσα της να τραβάω την οργή - με το κόμμα σε γεμάτη σάλα

Και τα ψέματα να πνίγουν τη φωνή - και στο τέλος ο δεξιός πατέρας μου

Αριμάν

Από την πρώτη ματιά ήθελα να απαντήσω στο ερώτημα τι ή ποιος είναι το/ο Αριμάν αλλά δεν υπέκυψα στην παρόρμηση να τον αναζητήσω. Σκέφτηκα ότι θα ήταν πιο ενδιαφέρον να αφεθώ στη μυθοπλασία και να μάθω μέσω του βιβλίου, δηλαδή του αστυνομικού του Παναγιώτη Κωνστανόπουλου, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Κατ' αρχάς, για να μη χαλάσω με εμβολές τα σχετικά του εν λόγω βιβλίου, αφήνω εδώ μερικά linkάκια καθώς αυτόν τον συγγραφέα τον διαβάζω χρόνια τώρα. Νομίζω πως τον γνώρισα σΤο μνημόσυνο όμως τον ξεχώρισα σε κάθε του πόνημα καθώς, έκτοτε, διάβασα τον Θάνατο του συλλέκτη, τον Θησαυρό όπως και τα Βραχέα ρήματα. Για το Αριμάν είχε γράψει ο ίδιος, οπότε όσα στοιχεία αναφέρει δεν τα επαναλαμβάνω και με αυτόν τον τελευταίο σύνδεσμο ας προχωρήσουμε στο προκείμενο.

Νίκος Εγγονόπουλος

Ο Νίκος Εγγονόπουλος υπήρξε από τους σπουδαιότερους Έλληνες· καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου σκηνογράφος, ποιητής και ζωγράφος.

Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους της Γενιάς του '30 που είχε ως αποτέλεσμα να είναι ένας από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Η συλλογή από τα έργα του περιλαμβάνει δοκίμια, μεταφράσεις και κριτικές μελέτες.