Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω γι' αυτόν

Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω γι' αυτόν, του Ανέστη Αζά, στο θέατρο Προσκήνιο με τους Γιώργο Βαλαή, Κωνσταντίνο Μωραΐτη, Μάρω Σταυριανού, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Ρίνο Τζάνι.

Ο ρόλος του άντρα ως πατέρας και ως σύντροφος στο σήμερα και στο παρελθόν. Η σχέση του με τα παιδιά του και τη σύντροφό του. Οι αγωνίες του, τα θέλω του, οι ανησυχίες του, οι επιθυμίες του και όλα όσα τον απασχολούν, σε μια εκπληκτική παράσταση με ζωντανή μουσική και τραγούδι, που μας γέννησε πρωτόγνωρα συναισθήματα.

Η στήλη του λόγου

Πλάσματα λατρείας

Ο παγκόσμιος κύκλος των ιερών ζώων

Η κατανόηση της ζωολατρίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Μέρος 6ο [συνέχεια από το προηγούμενο]

Εμβαθύνοντας στην κατανόηση της λατρείας των ζώων

«Οι άνθρωποι προχωρούν στη σχηματοποίηση γενικεύσεων, στερεοτύπων και αντιλήψεων για να διαμορφώσουν ένα πεδίο κατανόησης για την πραγματικότητά μας», τονίζουν οι Smelik και Hemelrijk. Αυτό επιτρέπει στους ανθρώπους να αντιδρούν άμεσα και κατάλληλα σε οποιαδήποτε κατάσταση τους παρουσιαστεί. Τέτοιες ιδέες καθορίζονται από ένα κληρονομημένο σύνολο πολιτιστικών κανόνων με τους οποίους κάθε νέο μέλος μιας πολιτιστικής ομάδας εξοικειώνεται σταδιακά. Είναι απαραίτητο, μερικές τουλάχιστον από αυτές τις γενικεύσεις, τα στερεότυπα και τις αντιλήψεις να αφομοιωθούν από το άτομο που πρόκειται να γίνει αποδεκτό και να αναγνωριστεί ως μέλος της πολιτιστικής ομάδας. Αυτές οι ιδέες είναι, επίσης, κανονιστικές, γιατί η προσέγγισή μας στην πραγματικότητα καθορίζεται από το σύνολο των αξιών, που χαρακτηρίζουν την ομάδα στην οποία ανήκουμε. Επιπλέον, τα στερεότυπα μπορούν να θεωρηθούν περισσότερο ως παράλογες και αβάσιμες απόψεις, που έχουν εγκριθεί από την ομάδα λόγω των δοκιμασμένων πρακτικών τους. Αυτό μπορεί να φανεί στο παράδειγμα από την Αινειάδα, που αναφέραμε προηγουμένως.

Η Μαριάνθη Τεντζεράκη και το Φύλο ασθενές

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Μαριάνθη Τεντζεράκη: Απλά, καθημερινά πράγματα. Μια εικόνα, ένας διάλογος, ένας τίτλος στις ειδήσεις. Η αφορμή μπορεί να είναι πολύ τετριμμένη, όπως και η ίδια η καθημερινότητα. Το στοίχημα όμως για μένα είναι να πάρω αυτή την αφορμή και να την κάνω ιστορία. Κάποιες φορές μπορεί να είναι και συγκίνηση. Είναι σαν κύκλος – κάτι με συγκίνησε και θέλω να το αποτυπώσω, ώστε να συγκινηθούν κι άλλοι άνθρωποι με αυτό.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Η φώκια

Ένα δειλινό του φθινόπωρου εξελίσσεται το νέο έργο του Μάνου Θηραίου, σε μια παραλία, δίπλα στη θάλασσα.

Εκεί όπου ένας πατέρας πηγαίνει με τον τριών μηνών γιο του ατενίζοντας τη θάλασσα.

Εκεί όπου ξεκλειδώνει πάντα τις σκέψεις του, αλλά αυτή τη φορά νιώθει διαφορετικά. Έχει κάποιον μαζί του που θα τον ακούσει να περιγράφει τη ζωή του, τις αλλαγές, τους φίλους που χάθηκαν, αυτούς που αγάπησε και δεν ανταποκρίθηκαν, τις απογοητεύσεις του, τις αγάπες του, τα ιδανικά που χάθηκαν απλησίαστα, τα λάθη και τα σωστά του όπως αυτός τα ερμηνεύει.

Σίγουρα, ο γιος του δεν καταλαβαίνει, μα για αυτόν είναι ο πιο αγαπημένος άνθρωπος στον κόσμο.

Lost & found

Lost & Found της Ιταλο-μαυρικιανής συγγραφέως Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, στο θέατρο Altera Pars σε παγκόσμια πρώτη.

Γράφτηκε το 2022 τονίζοντας το θέμα της μετανάστευσης και το όνειρο για μια καλύτερη ζωή.

Η εξπρεσιονιστική τόλμη του νεαρού ζωγράφου Έγκον Σίλε

Ο Έγκον Σίλε γεννήθηκε το 1890 στην Κάτω Αυστρία. Ο πατέρας του Άντολφ εργαζόνταν στους Αυστριακούς Σιδηροδρόμους. Η μητέρα του Μαρί Σουκούποβα ήταν γεννημένη στη Βοημία. Όταν ο Σίλε ήταν 15 ετών, ο πατέρας του πέθανε από σύφιλη και κηδεμόνας του έγινε ο θείος του Λέοπολντ Τσίχατσεκ, ο οποίος, αν και ήταν δυσαρεστημένος που ο Σίλε δεν ενδιαφερόταν για τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις, αναγνώρισε το ταλέντο του στη ζωγραφική. Το 1906 ξεκίνησε να σπουδάζει στην Σχολή Καλών Τεχνών της Βιέννης ωστόσο, την επόμενη χρονιά, ο Σίλε εγκατέλειψε την σχολή, καθώς ήταν απογοητευμένος από την παραδοσιακή αυστηρότητά της. Σε ηλικία 17 ετών, ο Σίλε συνάντησε τον 45χρονο κορυφαίο ζωγράφο Γκούσταβ Κλιμτ και αναγνώρισε σε αυτόν τον πνευματικό του πατέρα.

Σταυραετός και Κούκος

Μου αρέσουν τα βιβλία με τα έξυπνα εξώφυλλα. Όσο κι αν κάποιοι δεν το παραδέχονται, το εξώφυλλο ενός βιβλίο είναι αναπόσπαστο κομμάτι του δημιουργήματος και πάντα –μα πάντα– πριν ακόμη αρχίσω να διαβάζω, στέκομαι και παρατηρώ για τυχόν λεπτομέρειες.

Τούτο το εξώφυλλο είναι ξέχειλο αποκαλύψεις. Μια κοκκινομάλλα, ένα ξανθό κοριτσάκι, ένα μέρος σώματος που μαρτυρά τραύματα, ένα αγόρι, ένας μπαλτάς και κάποια πτηνά ικανά να συνδυαστούν με τον τίτλο του βιβλίου. Απλόχερα, ο συγγραφέας μοιράζει στοιχεία της ιστορίας του, στοιχεία τα οποία θα εμφανιστούν ξανά μέσα στο κείμενο, στοιχεία που τα χρειάζεται ο αναγνώστης για τη σύνδεση του με την ιστορία.

Ρήσος

Η τραγωδία Ρήσος του Ευριπίδη, ανήκει στα έργα του μεγάλου τραγικού ποιητή, που δεν ανεβαίνουν συχνά. Είναι μια τραγωδία που, από τα χρόνια της αρχαιότητας, πολλοί ήταν εκείνοι –άνθρωποι του θεάτρου– που αμφισβήτησαν την πατρότητά της. Οι ισχυρισμοί αυτοί αποδίδουν το έργο σε άγνωστο συγγραφέα. Πολλοί βέβαια ενστερνίζονται ότι ανήκει στον Ευριπίδη – όπως του αποδίδεται. Αυτή η άποψη για την πατρότητα οφείλεται στο γεγονός ότι έχει διαφορετικό ύφος από όλες τις υπόλοιπες τραγωδίες του.

Γουέστερν

Μικρή αλλά όσο χρειάζεται σε αυτή την μια ώρα που διαρκεί η παράσταση, με το κείμενο από τον Γιώργο Λουράκη και τον τίτλο Γουέστερν.

Ο ίδιος, έχοντας αναλάβει και την σκηνοθεσία, μεταφέρει τη λατρεία του πρωταγωνιστή Λουκά για τις ταινίες του είδους που τον μεταφέρουν σε μια εναλλακτική πραγματικότητα όπου νιώθει δυνατός και ασφαλής. Όπως, δηλαδή, δεν μπορεί να νιώσει στην πραγματικότητα στο μικρό διαμέρισμα του Κολωνού που μοιράζεται με την κοπέλα του Εύα.

Love Is All You Need?

Η μικρού μήκους ταινία Love Is All You Need? (2011) σε σκηνοθεσία της Kim Rocco Shields διαδραματίζεται σε μια κοινωνία όπου η ομοφυλοφιλία αποτελεί κοινωνικά αποδεκτό κανόνα και η ετεροφυλοφιλία θεωρείται ταμπού. Σύμφωνα με τις βασικές αρχές της κουίρ θεωρίας επιχειρεί να εκθέσει τις λειτουργίες της καταπίεσης και της κοινωνικής βίας σε μια μικρή κοινωνία. Ο όρος κουίρ έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει κάτι που είναι εκτός του συνηθισμένου, αλλά και για να δηλώσει περιθωριοποιημένες εμπειρίες και επιθυμίες σεξουαλικότητας.