Λύκου βοή

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Βιώνω τη χαρά της ύπαρξής σου.

Πεινασμένα ζώα αγρυπνούν να σε πάρουν από μένα.

Σε προστατεύω με τη ζωή μου.

Λύκοι αλυχτούν στο σκοτάδι.

Το πιο όμορφο δώρο στον κόσμο

Μικροί μου φίλοι!

Πόσο όμορφο και τρυφερό παραμύθι έχω επιλέξει να σας παρουσιάσω σήμερα, δεν βάζει ο νους σας! Θα το λατρέψετε, θα το αγαπήσετε και είμαι βέβαιη –τι βέβαιη; κάτι παραπάνω από βέβαιη– ότι θα το αναζητήσετε και θα το διαβάσετε μαζί με την μανούλα σας που τόσο αγαπάτε!

Κεντρικός του ήρωας είναι ένα γλυκό ποντικάκι. Ναι, γλυκούλι είναι, αλήθεια σας λέω! Αυτό το μικρό και γλυκό ποντικάκι θέλει να κάνει ένα δώρο στη μαμά του, για τα γενέθλιά της που πλησιάζουν. Αγαπάει τη μανούλα του όπως και εσείς πάρα πολύ και θέλει να βρει ένα δώρο όμορφο και ξεχωριστό, για να την χαροποιήσει.

Manolis: Καρδιά σε τέσσερις χορδές

Ένα θεατρικό ταξίδι σε μια προσπάθεια της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της ζωής του βιρτουόζου στο μπουζούκι Μανώλη Χιώτη, στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.

Παίζουν: Γεράσιμος Γεννατάς, Αργύρης Αγγέλου, Βανέσα Αδαμοπούλου, Πέννυ Μπαλτατζή, Βασίλης Μαργέτης, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Θάνος Κόνιαρης, Ελένη Μισχοπούλου.

Στον ρόλο της μητέρας του Χιώτη, η Πίτσα Παπαδοπούλου για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων.

Κάποτε ένας πυροβολισμός

Ολοκληρώνω τον κύκλο με τις ταινίες της φίλης μου Ελπίδας Αμίτση με ένα κείμενο του Γιάννη Παπάζογλου που του αρέσκεται να επισκέπτεται την σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης σε ένα ψυχολογικό θρίλερ από μια εξαιρετική πένα.

Το Κάποτε ένας πυροβολισμός ολοκληρώνει μια γνωριμία με τον Παπάζογλου, μια νέα φιλία με την Ελπίδα Αμίτση, την ανακάλυψη ενός υπέροχου θεάτρου, του ΕΝ-Α, τις προσπάθειες της Ελπίδας να σκηνοθετήσει, να παίξει, να δημιουργήσει, να διδάξει... μέχρι την επόμενη φορά με μία ακόμα ταινία, με μία ακόμα παράσταση. Δεν θα σταματήσει άλλωστε. Ταγμένη και πιστή μέχρι τον επόμενο σταθμό που θα κατέβει για λίγο, θα μας δείξει την νέα της δουλειά, πριν μπει και πάλι στο τρένο με σκοπό την επόμενη στάση και τη μεθεπόμενη κτλ. Η αναζήτηση δεν σταματά άλλωστε, το γνωρίζω καλά αυτό.

Ωραία μου κυρία (My fair lady)

Αριστούργημα της έβδομης τέχνης που κέρδισε 8 Όσκαρ [καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας μεταξύ άλλων] με την Όντρεϊ Χέμπορν σε μία υπέρκομψη, λαμπερή εμφάνιση, που συνδυάζει γυναικεία ομορφιά και κοριτσίστικη αφέλεια, σε μία απολαυστική και συγκινητική ταινία σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ, που αποτελεί ένα υπερθέαμα της δεκαετίας του '60.

Μόνο για σένα

Μόνο για σένα, στο θέατρο Καλλιρρόης, σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιώργου Τζερνιά.

Παίζουν: Αναστάσης Κατσιμίχας, Νικόλας Ρούβαλης, Μένια Τσιγάρου.

Δύο νέα παιδιά. Ο ένας συνειδητοποιημένος και αποφασισμένος να διεκδικήσει την ευτυχία που δικαιωματικά του ανήκει. Ο άλλος διστακτικός, δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θέλει να κάνει και με ποιον.

Η ανατομία ενός «Μη φεύγεις»

Ευαγγελίας Σιμιτσοπούλου

— Όχι...

μη μ' αφήνεις.

— Όχι.

Δεν θα σ' αφήσω.

— Μα δεν σε θέλω όμως.

Vespers, Liz Lawrence (Chrysalis, 2026)

Μια συγκλονιστική ελεγεία για την ομορφιά της θλίψης

Γραμμένο στη σκιά μιας απώλειας, που κανένας άνθρωπος δεν είναι πραγματικά έτοιμος να αντιμετωπίσει, το πέμπτο άλμπουμ της Βρετανίδας τραγουδοποιού δεν αναζητά εύκολες απαντήσεις ούτε προσφέρει παρηγορητικές βεβαιότητες. Αντίθετα, καταγράφει με σπάνια ειλικρίνεια τη διαδρομή μέσα από το πένθος, μετατρέποντας τον προσωπικό πόνο σε τέχνη που αγγίζει κάτι βαθιά ανθρώπινο και κοινό.

Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πει κανείς: το άλμπουμ αυτό της τραγουδοποιού γεννήθηκε μέσα από μια απώλεια που καθόρισε ριζικά τη ζωή της. Η αδελφή τής Lawrence, η Jessie, πέθανε ξαφνικά το καλοκαίρι του 2024, σε ηλικία μόλις 35 ετών. Το γεγονός αυτό έθεσε σε κίνηση ένα έργο που δεν προσπαθεί να «επεξεργαστεί» απλώς το πένθος, αλλά να το κατοικήσει.

Σταυροί στο μέτωπο

Συνεχίζονται οι αποκαταστάσεις παλαιών κλασικών κινηματογραφικών ταινιών που επαναπροβάλλονται σε 4Κ ανάλυση κι αυτή εδώ η ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, σε επανέκδοση και διανομή Athenee art cinema, είναι οπωσδήποτε κατηγορίας must-see.

Με μότο της το Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των καθαρμάτων, η ταινία απαγορεύτηκε για δεκαετίες σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία και άλλες φιλελεύθερες χώρες!

Δεν υπάρχει κοιμητήριο

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Ανεπρόκοποι ηγέτες.

Τρεχαλητό ηγεσίας.

Δυνατοί κρωγμοί ισχύος.

Διάσπαρτες οι απόψεις όλων.

Κάποιοι σκύβουν το κεφάλι.

Άλλοι διασχίζουν το «φαράγγι» της σιωπής.

Κερδισμένοι οι αμίλητοι;