Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Από τις αρχαίες αυλητρίδες, στις μεσαιωνικές τροβαδούρους και τις σύγχρονες οργανοπαίκτριες παραδοσιακών οργάνων


Χρυσούλας Διπλάρη

Χρυσούλας Διπλάρη Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Ιωάννα Ρήγα (σαντούρι)


Η Ιωάννα Ρήγα ξεκίνησε να παίζει πιάνο από πολύ μικρή ηλικία, μόνο και μόνο γιατί υπήρχε στο σπίτι της γιαγιάς της. Ήταν μόλις τεσσάρων ετών. Αργότερα όμως, στο μουσικό σχολείο της Παλλήνης όπου φοίτησε, συναντήθηκε με το σαντούρι και η συνάντηση αυτή υπήρξε καθοριστική για το μουσικό της μέλλον.

Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά στα 18 της και παρά την συμπαράσταση του δασκάλου της, είχε πολύ άγχος για το πώς θα την αντιμετωπίσουν οι συνάδελφοι και το κοινό (κυρίως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνδρες, λόγω νοοτροπίας).
Blogger Widgets

Το καμαρίνι της Αλίκης Βουγιουκλάκη

Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, εκεί όπου άρχισαν όλα, θα βρίσκεται από εδώ και στο εξής το καμαρίνι της εθνικής μας σταρ Αλίκης Βουγιουκλάκη [φωτογραφίες συντάκτριας]

Στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, εκεί όπου άρχισαν όλα, θα βρίσκεται από εδώ και στο εξής το καμαρίνι της εθνικής μας σταρ Αλίκης Βουγιουκλάκη. Δίπλα στον πατέρα του παιδιού της Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Στον Πειραιά ξεκίνησε τη θεατρική της καριέρα το 1953, μικρό κορίτσι, όπου εμφανίστηκε στην παράσταση Ο κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου. Εκεί έδωσε και την τελευταία της παράσταση το 1996, τΗ μελωδία της ευτυχίας.

Ανα-τίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά

Ανα-τίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά, στο θέατρο Άλσος

Ανα-τίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
, στο θέατρο Άλσος.

Ό,τι πρέπει για τις ζεστές Τετάρτες του καλοκαιριού.

Η πτώση της ανόδου

Ευαγγελίας Σιμιτσοπούλου

Έργο τέχνης Ελισάβετ Πρωτοσυγγέλου [Χορεύοντας με το κύμα, ακρυλικό, μικτή τεχνική]

Μια κουκκίδα
σε άπατο σκοτεινό πηγάδι.

Γιγάντιες οι φιγούρες
που θωρούν την πτώση μου·
ξεμακραίνω από το φως.
Τις χαιρετώ

Από πού κι ως πού Κύθηρα και Τσιρίγο;

Έργο τέχνης Θανάση Λάλα

Τα Κύθηρα ποτέ δε θα τα βρούμε,
το χάσαμε το πλοίο της γραμμής
Εδώ που τα λέμε, δεν είναι εύκολο να βρει κανείς τα Κύθηρα.
Ούτε ιστορικά ούτε γεωγραφικά.
Πάμε να κάνουμε ένα ταξίδι στα Κύθηρα.
Βρίσκεται στο σημείο που τέμνεται το Κρητικό, το Ιόνιο και το Αιγαίο πέλαγος· οριακά δεν το διεκδικεί και το Μυρτώο.
Διοικητικά θα μπορούσε να ανήκει στην Πελοπόννησο και τον νομό Λακωνίας όμως άνηκε στην Αργολιδοκορινθία, μετακόμισε στην Στερεά και την Αττικοβοιωτία και σήμερα ανήκει στην περιφέρεια Πειραιά.
Γεωγραφικά υπάγεται στα Επτάνησα παρότι η Κρήτη, οι Κυκλάδες και τα νησιά του Αργοσαρωνικού είναι πολύ πιο κοντά από το κοντινότερο Επτάνησο (την Ζάκυνθο).

Εντός Εαυτού

Εντός Εαυτού της Μαρίας Κανδύλη

Η ποιητική συλλογή Εντός Εαυτού της Μαρίας Κανδύλη, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πικραμένος το 2025, είναι ένα βιβλίο που δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει με εξάρσεις και ρητορικές κορυφώσεις. Αντιθέτως, επιλέγει συνειδητά τον δύσκολο δρόμο της εσωτερικότητας και ίσως ακριβώς εκεί να βρίσκεται η δύναμή του: στη σιωπηλή ένταση των λέξεων, στις χαμηλόφωνες εξομολογήσεις, στις ρωγμές που αφήνει να φανούν χωρίς ποτέ να τις κραυγάζει.

Εκάβη

Γιάννη Κίντζιου

Έργο τέχνης Ελισάβετ Πρωτοσυγγέλου [έργο μικτής τεχνικής που συμμετείχε στην ατομική της έκθεση Στο άπειρο]

Ψυχή μετέωρη στην τρικυμία του χρόνου,
στα σπλάχνα σου φέγγει το πεπρωμένο του κόσμου,
πεδίο βολής εραστών η ύπαρξή σου,
λάφυρο οι κόρες και ναυαγοί είναι οι γιοι σου.

Στο άλλο σύμπαν

Χρήστου Ντικμπασάνη

Πίνακας Ανίκητου Γιαννούδη [Στην όψη σου κλαίω, λάδι σε καμβά]

Όταν η αιωνιότητα θα πλησιάζει στο τέλος της
Όταν το Σύμπαν που ξέρουμε
θα παίρνει τις τελευταίες του ανάσες,
τότε κι εμείς αγάπη μου
θα μπορέσουμε επιτέλους να πούμε
πως έχουμε γεράσει,

Επιλογές

Γιώργου Αλεξανδρή

Έργο τέχνης Γεωργίου Π. Νίκα [Τα χρώματα της πόλης, λάδι σε καμβά]

Πληθώρα οι δοκησίσοφες και πολύγνωμες συμβουλές
σε προγράμματα, αρχές, αξίες και υποδείξεις
από ιθύνοντες του πνεύματος και δόκιμης σχολής,
από κρατούντες το κηρύκειο της προτροπής
να είναι οι μέρες μας ξέφωτο και ανοιχτό αγνάντι
στης ευτυχίας το σύνδρομο και της χαράς.

Ιστορίες δαγκωμένων μήλων

Δημήτρη Καλλιώρα Ιστορίες δαγκωμένων μήλων και φωτογραφία του ίδιου

Από την Εύα ως τη Μαρία, τη Δάφνη, τη Χλόη, βλέπω τον κόσμο να μεταμορφώνεται αδιάκοπα. Κοσμοθεωρίες, συστήματα εξουσίας, τρόποι οργάνωσης της κοινωνίας, αξίες και βεβαιότητες συντρίβονται και αναγεννιούνται, προσπαθώντας κάθε φορά να ορίσουν το βήμα του ανθρώπου.

Κι όμως, ένα αίτημα παραμένει σταθερό, αμετάκλητο: ο έρωτας. Το ομορφότερο συναίσθημα που χαρίστηκε στον άνθρωπο. Η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη για την προσωπική ευτυχία που μπορεί να βιώσει κανείς.