Ο Χρήστος Κεφαλής και Ο μύθος του Προμηθέα και άλλα δοκίμια

Ο Χρήστος Κεφαλής, μεταφραστής των φιλοσοφικών δοκιμίων του Πολ Λαφάργκ, μας μιλάει για τη συλλογή Ο μύθος του Προμηθέα και άλλα δοκίμια, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εύμαρος.

Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τα δοκίμια του Λαφάργκ;

Χρήστος Κεφαλής: Ο Λαφάργκ είναι ένας σημαντικός φιλόσοφος, από τους επιφανείς μαρξιστές της εποχής της Β' Διεθνούς. Συμμετείχε ενεργά στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του σε αρκετές χώρες (Γαλλία, Ισπανία, Αγγλία), δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική, αντιμετώπισε συχνά διώξεις και φυλακίσεις, ενώ είχε και το προνόμιο να συνδεθεί στενά με τον Μαρξ, έχοντας νυμφευτεί την κόρη του Λάουρα.

Φυσικά στην εποχή της Β' Διεθνούς υπήρξαν και άλλοι αξιόλογοι μαρξιστές, όπως οι Πλεχάνοφ και Κάουτσκι. Ο Λαφάργκ ξεχωρίζει ανάμεσά τους για την έμπρακτη δέσμευσή του στις αρχές του σοσιαλισμού, τη συνέπεια λόγων και έργων και τη διανοητική πρωτοτυπία και οξυδέρκεια, που του επέτρεπε να διερευνά με δημιουργικό, γόνιμο τρόπο ανεξερεύνητα ως τότε πεδία της γνώσης. Ένα τέτοιο πεδίο είναι και η μυθολογία, στην οποία αναφέρονται τα περισσότερα κείμενα στη συλλογή «Ο μύθος του Προμηθέα και άλλα δοκίμια».

Το ποδήλατο της Ωραίας Ελένης

Το ποδήλατο της Ωραίας Ελένης, στο θέατρο Παραμυθίας, της Αλμπέρτα Τσοπανάκη, η οποία υπογράφει και τη σκηνοθεσία αλλά πρωταγωνιστεί κιόλας υποδυόμενη την Ωραία Ελένη. Μαζί της παίζουν ακόμα οι Νίκος Ζήσου, Νίκος Κωστόπουλος, Αλέξανδρος Μερτζανίδης, Κυριάκος Μιγγείρος, Παναγιώτης Σαριδάκης, Θησέας Χριστοφόρου.

Η Ελένη μετά από έναν αποτυχημένο γάμο τριγυρνάει στα σοκάκια και τους δρόμους παρακολουθώντας τους ανθρώπους και την κοινωνία.

Ο θάνατος ενός ηθοποιού

Ο θάνατος ενός ηθοποιού, στο θέατρο Πλύφα, σε σκηνοθεσία από την Άννα Μαρία Ιακώβου, με την ομάδα Dulcinea (Άννα Μαρία Ιακώβου, Αλέξανδρος Καλτζίδης, Αλέξανδρος Νικολαΐδης και ο μουσικός Χάρης Αναστασιάδης).

Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το διήγημα του Άντον Τσέχωφ Ο θάνατος ενός δημοσίου υπαλλήλου.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Μήτε η Λινά ούτε Κάπα - Θυμάσαι που στην ραδιοφωνική εκπομπή μου

Πήγες να το παίξεις Γιόλα - επέλεξα τραγούδια από εκείνα της αμαρτίας.

Και σου πέταξα στα μούτρα - Εσύ δεν τήρησες τίποτε από όσα φούμαρες

Το σπιντάκι. - εγώ όμως επιβεβαίωσα στο έπακρο το ρητό του Χριστιανόπουλου

Εμείς, η γενιά της «πάρτης μου» - περί σπόρου. Κι όσο κι αν μου ανοίγατε λάκκο

Στον αφρό του φραπέ - όλοι σας για να με θάψετε ζωντανό μέσα του

Μάθαμε κολύμπι - γιατί δεν αντέχατε το πνεύμα της αρνησικυρίας μου

Η Χρυσούλα Σ. Γεωργούλα και το Φτου σου, κοπελάρα μου!

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Χρυσούλα Γεωργούλα: Η γραφή είναι για μένα διαφυγή και ξεκούραση, τρόπος επικοινωνίας με τους ανθρώπους και αλλαγής των πραγμάτων.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Χ.Γ.: Θα έλεγα πως μεταφέρω με μεγάλη ευχέρεια τις σκέψεις μου στο χαρτί. Η δυσκολία έγκειται στην επιλογή όσων εξυπηρετούν την εκάστοτε αφήγηση και στο σβήσιμο ολόκληρων παραγράφων και σελίδων, με πόνο ψυχής θα έλεγα.

Η Βαλέρια Κάλφα και η ΝΟρβηγική Μαγική ΚοινότητΑ

Πώς σας ήρθε η ιδέα;

Βαλέρια Κάλφα: Εντυπωσιάζομαι ακόμα και σήμερα για το πώς ξεκίνησε αυτή η τριλογία. Παρακολουθούσα, πριν μερικά χρόνια, σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Σε ένα μάθημα, λοιπόν, η καθηγήτρια μάς έδωσε για άσκηση μια απλή εικόνα: «Ένας άνδρας κρατάει από το χέρι ένα κοριτσάκι, 6-8 χρονών, και πλησιάζουν την πόρτα ενός σπιτιού. Χτυπάει. Την πόρτα ανοίγει μια γυναίκα», και μας ζήτησε να γράψουμε την σκηνή. Αποφάσισα εξαρχής, ο άνδρας αυτός να είναι κοινωνικός λειτουργός και το κοριτσάκι ορφανό, που πάει να συναντήσει τη νέα του κηδεμόνα. Μου φάνηκε λίγο. Ήθελα να περιπλέξω τα πράγματα και έτσι γεννήθηκε η ιδέα της μαγικής κοινότητας. Οι δυο τρεις σελίδες που έγραψα άρεσαν στην καθηγήτρια και με παρότρυνε να το συνεχίσω σε μερικά κεφάλαια ακόμα. Και έτσι, φτάσαμε σήμερα στην τριλογία της ΝΟρβηγικής Μαγικής ΚοινότητΑς.

Μαρίας Μαλταμπέ ΑΝΤΙστροφή

Η ποίηση, όταν λειτουργεί ουσιαστικά, δεν αρκείται στο να περιγράψει τον κόσμο, αλλά επιχειρεί να τον μετακινήσει. Να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τις εμπειρίες, τις απώλειες, ακόμα και τις πιο καθημερινές χειρονομίες. Σε αυτήν ακριβώς τη μετατόπιση στηρίζεται η ποιητική συλλογή ΑΝΤΙστροφή της Μαρίας Μαλταμπέ. Το βιβλίο οικοδομεί ένα ποιητικό πεδίο όπου η πραγματικότητα δεν παρουσιάζεται σταθερή, αλλά υπόκειται σε διαρκείς αναθεωρήσεις. Η ματιά αλλάζει γωνία και το οικείο αποκαλύπτει απροσδόκητες όψεις.

Σπονδές

Γιώργου Αλεξανδρή

Γλίστρησε το χέρι της στα μαλλιά του,

του πέρασε στη χούφτα ένα κλωνί βασιλικό

και τον έβγαλε με την ευχή στο δρόμο,

μάτι κακό να μην τον δει,

λόγος πικρός μην ακουστεί

και να 'χει καλογραμμένο ριζικό.

Δεν είχε τίποτε άλλο η μάνα να του πει,

τίποτε να του δώσει.

Είχε αδειάσει την ψυχή, όλα του τα 'χε δώσει.

Από πού κι ως πού Ίλιον, Αχαρνές, Πάρκο Τρίτση;

Η σημερινή μας περιπλάνηση λαμβάνει μέρος στην Δυτική Αττική.

Φτιάξτε καφέ και ελάτε να μάθουμε μερικά πραγματάκια.

Από πού κι ως πού Αχαρνές;

Οι Αχαρνές είναι από τους μεγαλύτερους σε έκταση δήμους της Αττικής αφού περιλαμβάνει τους Θρακομακεδόνες, το Τατόι, την Βαρυμπόμπη, το Ολυμπιακό χωριό αλλά και μεγάλο μέρος της Πάρνηθας.

Όσο για τους κάτοικους;

Ο Αριστοφάνης στο τρίτο του έργο κάνει λόγο για «24 γέρους, ξώμαχους και καρβουνιάρηδες Αχαρνείς» που παρακολουθούν ενεργά τα γεγονότα του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Παράξενα πουλιά

Χρήστου Ντικμπασάνη

Τα πληγωμένα πουλιά του πλανήτη μου

μεθυσμένα απ' την αγρυπνία των πυροβολισμών

Τα μαραμένα δέντρα πυρπολημένα

απ' τον άνεμο της αδιαφορίας

Τα ποτάμια στεγνωμένα

απ' την υψηλή θερμοκρασία