Το ματωμένο φεγγάρι της Βενετίας

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες εποχής ή η ατμοσφαιρική Βενετία ή τα αστυνομικά μυθιστορήματα, ένα από αυτά ή και όλα, τότε το βιβλίο του Θάνου Κονδύλη Το ματωμένο φεγγάρι της Βενετίας, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίαμβος, ίσως είναι για εσάς.

Στην υπόθεση, βρισκόμαστε στη Βενετία του 15ου αιώνα όπου γνωρίζουμε την οικογένεια ενός Ελληνο-βενετού αστυνόμου, του Ζαν Λε Κερ, με γαλλικές ρίζες [καλά το υποψιαστήκατε] ο οποίος αναλαμβάνει να διαλευκάνει τον φόνο μιας ιερόδουλης. Μάλιστα, έχει ένα πολύ ισχυρό κίνητρο να τα καταφέρει καθώς έτσι θα προαχθεί σε επιθεωρητής παρά το νεαρό της ηλικίας του.

Ο δράκος μέσα μου

Ο δράκος, που ακούμε, δεν κρύβεται σε κάποια σπηλιά στο βουνό ή σε μια λίμνη. Είναι δίπλα μας πολύ πιο κοντά απ' ό,τι μπορούμε να φανταστούμε. Κάποιες φορές βρίσκεται σε λήθαργο αλλά δεν κρατάει για πάντα. Όταν ξυπνήσει δεν μπορεί να σταματήσει αφού το τέρας μέσα του θέλει διαρκώς να τραφεί και τότε ο άνθρωπος χάνεται και μένει το μεγαλύτερο τέρας του κόσμου. Το ανθρώπινο τέρας.

Η Παρασκευή Ανεβλαβή υπογράφει το έργο που φιλοξενείται από το θέατρο Νους και μας περιγράφει μια ιστορία από το παρελθόν που, δυστυχώς, με άλλα πρόσωπα συνεχίζει να υπάρχει, στο σκοτάδι των διαταραγμένων μυαλών των δράκων που πάντα θα υπάρχουν.

Ο πλούτος της αδιαφορίας

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Κόσμος πάει, έρχεται.

Καθημερινά στην ίδια διαδρομή.

Ομίχλη εμποδίζει το κοίταγμά τους.

Αδιαφορούν.

Δεν θα χαιρετηθούν ποτέ.

Ξεχνάμε την ευγένεια

στην τσέπη της δικαιολογίας.

Τρομαγμένα βλέμματα

Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι

Η χρονιά χωρίς καλοκαίρι, στο θέατρο Ολύμπια - Δημοτικό μουσικό θέατρο Μαρία Κάλλας, σε κείμενο και σκηνοθεσία του Γιάννη Καλαβριανού. Παίζουν: Μαργαρίτα Αλεξιάδη, Μαρίνα Δημητριάδη, Θάνος Μάνος, Παναγιώτης Παυλίδης, Στέλιος Χρυσαφίδης. Αφήγηση: Γιώργος Γλάστρας.

Ορμώμενος από την χειρότερη κακοκαιρία που έλαβε χώρα το 1816 μετά από την έκρηξη του ηφαιστείου Ταμπόρα, στην Ινδονησία το 1815, ο Γιάννης Καλαβριανός, πλάθει μια ιστορία η οποία αγγίζει τα όρια της τρέλας.

Οι στρατηγικές του έρωτα

Οι στρατηγικές του έρωτα, του Τζορτζ Φαρκιουάρ, στο θέατρο Θησείον, σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη. Παίζουν: Τζίνη Παπαδοπούλου, Ιάσονας Παπαματθαίου, Τζωρτζίνα Λιόση, Θωμάς Βούλγαρης, Χριστίνα Ροκαδάκη, Τέλης Ζαχαράκης, Πάνος Μαλικούρτης.

Στην επαρχία της Γαλλίας κυριαρχεί η επιθυμία για ερωτικές απολαύσεις. Η ανάγκη για σεξουαλική επαφή κρύβεται, το σώμα ποθεί και το αίμα βράζει.

Εαρινή αποκάθαρση

Άρη Γεράρδη

Έρχεται μια άνοιξη παλιάς κοπής γεμάτη

αρώματα και κρινολίνα που θυμίζουν

χλομές υπάρξεις σε δαγκεροτυπίες

που δεν αφήνουν κάποιον ούτε ν' ανασάνει.

Συνεχίζω να σε ψάχνω σε χορτάρια μαραμένα

Τι είναι η αγάπη;

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Πριν αρχίσω να σας διηγούμαι τα όσα αποκόμισα από αυτό το υπέροχο βιβλίο, θα σταθώ λίγο στον τίτλο του: Τι είναι αγάπη;

Η αγάπη, φίλοι μου, είναι μια πολυδιάστατη έννοια που επιδέχεται μια πληθώρα από πολυσχιδείς απαντήσεις. Αγάπη, όπως θα αντιληφθείτε παρακάτω, δεν είναι ένα πράγμα και για την αγάπη δεν μπορείς να δώσεις σαφείς απαντήσεις. Η αγάπη είναι παντού, η αγάπη είναι μέσα μας, η αγάπη πηγάζει από κάθε άψυχο και έμψυχο σώμα. Για καθέναν από εμάς, η αγάπη μπορεί να είναι και κάτι άλλο, όμως, να θυμάστε ότι όποια απάντηση κι αν δώσετε, όποια απάντηση κι αν πάρετε στο ερώτημα τι είναι αγάπη, όλα όσα θα μοιραστείτε ή θα ακούσετε, να γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι θα είναι σε θέση να την περιγράψουν αλλά και πάλι θα είναι λίγα μπροστά στο μεγαλείο της!

Αρχαίο δράμα: Οι νεότεροι ρόλοι

Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι στο αρχαίο δράμα πρέπει οι ηθοποιοί να έχουν μια ηλικία για να μπορέσουν να αποδώσουν σωστά. Ότι μαζί με το ταλέντο πρέπει να υπάρχει και μια πείρα ζωής, που οπωσδήποτε χρειάζεται. Αλλά αρχαία τραγωδία δεν είναι μόνο οι πιο επιφανείς ήρωες, όπως ο Οιδίποδας, ο Προμηθέας, ο Κρέοντας, ο Οδυσσέας, η Ιοκάστη, η Μήδεια, ο Φιλοκτήτης κι άλλοι σπουδαίοι θεατρικοί χαρακτήρες που χαρακτηρίζονται για την τραγικότητά τους.

Οι ιππότες της ομίχλης και Η εκδίκηση της Κρίμχιλντ

Αγαπώ τον κινηματογράφο και ειδικά τις παλιές ταινίες. Κι όταν λέω «παλιές» αναφέρομαι στις πρώτες ταινίες, δηλαδή σε εκείνες του βωβού, από τις οποίες, βέβαια, δεν έλειπε μόνο ο ήχος αλλά και το χρώμα.

Προφανώς και αφορούν κάθε φίλο της μεγάλης οθόνης όπως και κάθε δημιουργό –συγγραφέα, σκηνοθέτη κ.λπ.– με αντικείμενο που σχετίζεται με το σινεμά. Η ιστορία του κινηματογράφου, της έβδομης τέχνης, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης εποχής και έχει μεγάλο και ειδικό ενδιαφέρον – μεγαλύτερο από εκείνο της φωτογραφίας, κατά τη γνώμη μου, αφού ο κινηματογράφος, ως μέσο, είναι πιο περίπλοκος.

Τις βλέπω με μανία τα τελευταία χρόνια, χωρίς εξαιρέσεις, και μελετώ την εξέλιξη αυτής της τέχνης ενώ σημειώνω τις τάσεις και τις ματιές του εκάστοτε δημιουργού ή τις μανιέρες που συναντώ...

Δύο αξιολογότατες περιπτώσεις αφορούν δύο από τις ταινίες του Fritz Lang: Οι ιππότες της ομίχλης και Η εκδίκηση της Κρίμχιλντ. Πρόκειται για μυθολογικό έπος μεγάλης διάρκειας (η δεύτερη ταινία είναι η συνέχεια της πρώτης), με υπέροχα κοστούμια, μουσική και εφέ (στο πλαίσιο των δυνατοτήτων που προσέφεραν οι συνθήκες της εποχής) και ενδιαφέρουσα πλοκή.

Οδοιπόρος

Παντού υπάρχουν χώροι τέχνης που αγκαλιάζουν ουσιαστικά το θέατρο, τη μουσική, γενικά τις δημιουργικές τέχνες. Όχι πολλοί –αυτό είναι γεγονός– αλλά υπάρχουν. Ένας υπέροχος χώρος τέχνης, που φιλοξενεί πολλά και διαφορετικά είδη τέχνης με πολλή αγάπη, είναι το θέατρο ΕΝ-Α στον Κορυδαλλό, φτιαγμένο με πολύ μεράκι και ιδρώτα από την Ελπίδα Αμίτση που έχει στολίσει όλους τους χώρους με μοναδικά είδη τέχνης από όλα τα μέρη που έχει επισκεφτεί· εξωτερικό και Ελλάδα. Η Ινδία, η Μάλτα, το Μαρόκο, η Κίνα, η Πορτογαλία αλλά και κεντήματα από άλλες εποχές διακοσμούν υπέροχα τον χώρο του θεάτρου που εύκολα νομίζεις ότι έχεις μπει σε μια γκαλερί.