Το σημειωματάριο

Το σημειωματάριο, στη θεατρική σκηνή Αντώνης Αντωνίου, του Ζαν Κλοντ Καριέρ, σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντωνίου, με τον Νίκο Νίκα και την Ελένη Κούστα

Το σημειωματάριο
, στη θεατρική σκηνή Αντώνης Αντωνίου, του Ζαν Κλοντ Καριέρ, σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντωνίου, με τον Νίκο Νίκα και την Ελένη Κούστα.

Μια πολύ αξιόλογη παράσταση όπου η σκηνοθεσία του κυρίου Αντωνίου «ζωγράφισε» κυριολεκτικά σε συνδυασμό με τις ερμηνείες των δύο ηθοποιών.
Blogger Widgets

Είκοσι έξι και μία

Είκοσι έξι και μία, στο θέατρο Αλκμήνη, του Μαξίμ Γκόρκυ, σε σκηνοθεσία Μπάμπη Κλαλιώτη, με τους Ανδρέα Ανδρεόπουλο, Ειρήνη Σταματίου, Μελίνα Σπετσιέρη, Θεόφιλο Σιδηρόπουλο [φωτογραφίες συντάκτριας]

Είκοσι έξι και μία
, στο θέατρο Αλκμήνη, του Μαξίμ Γκόρκι, σε σκηνοθεσία Μπάμπη Κλαλιώτη, με τους Ανδρέα Ανδρεόπουλο, Ειρήνη Σταματίου, Μελίνα Σπετσιέρη, Θεόφιλο Σιδηρόπουλο.

26 εργάτες κλεισμένοι στο ανήλιαγο υπόγειο ενός φούρνου μοχθούν καθημερινά ζυμώνοντας και ψήνοντας γαλέτες. Φτωχοί, ανήμποροι να αντιδράσουν στις προσταγές του αφέντη τους, δουλεύουν κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί αφημένοι στη μοίρα τους.

Και η μνήμη καθαρτήριο φως

Γιώργου Αλεξανδρή

Πίνακας Κωσταντίνος Παρθένης [Η ανάσταση, λάδι σε μουσαμά]

Πορεύτηκε στον ορίζοντα της ανατροπής,
που τόλμησε να πιστέψει πως υπάρχει
και κατάφερε ν' ανθίσει προχωρημένα χρόνια,
σπαταλημένα σε διάτρητους και γερασμένους αιώνες.
Κι ανυψώθηκε πάνω απ' την οικεία του άβυσσο,
της σκοτεινής βεβαιότητας κι εγκαρτέρησης,
αυτής που θεωρούσε ότι κατέχει και ελέγχει

Ιστορία ζωολογικού κήπου

Αφίσα από ανέβασμα του έργου του Έντουρντ Άλμπι Ιστορία ζωολογικού κήπου, εξώφυλλο ελληνικής έκδοσής του και φωτογραφία του ίδιου

Η πένα του Έντουαρντ Άλμπι έχει προσφέρει στο παγκόσμιο θέατρο κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες. Απασχόλησε και εξακολουθεί να απασχολεί με τους γνήσιους θεατρικούς χαρακτήρες του, τη δομή, τους διαλόγους του και με τις υποθέσεις των έργων του. Ένα από τα πρώτα του έργα, η Ιστορία ζωολογικού κήπου, γνώρισε μεγάλη επιτυχία και συνεχίζει από τα συνεχή ανεβάσματά του.

Ένας άντρας, κάπως τυπικός και κλειστός, κάθεται μόνος του σε ένα πάρκο, διαβάζει την εφημερίδα του και τίποτα δεν προμηνύει αυτό που θα γίνει. Θα του πιάσει κουβέντα ένας άγνωστος άντρας, θα προσπαθήσει να μάθει όσο γίνεται περισσότερα για αυτόν με σκοπό να τον θυμώσει. Να τον θυμώσει πολύ, τόσο πολύ, ώστε να του προσφέρει αυτό που ζητούσε... τον θάνατό του.

Festen

Festen, στο θέατρο Άλμα, του Τόμας Βίντερμπεργκ, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου

Festen
, στο θέατρο Άλμα, του Τόμας Βίντερμπεργκ, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου με τους Γιώργο Σιόβα, Γιώτα Φέστα, Προμηθέα Αλειφερόπουλο, Ιωάννα Κολιοπούλου, Ιωάννα Τζίκα, Γιάννη Καπελέρη, Νίκο Μήλια, Μιχάλη Αφολαγιάν, Σεμίραμις Αμπατζόγλου, Νικόλα Seymour Σταθόπουλο, Κατερίνα Καούστου.

Festen στα δανέζικα σημαίνει γιορτή, πάρτι. Σε μια τέτοια οικογενειακή στιγμή, στα εξηκοστά γενέθλια του πατέρα παρουσία καλεσμένων, γνωστών, συγγενών, φίλων, ο μεγάλος γιος της οικογένειας κάνει μια σοκαριστική αποκάλυψη που θα ανατρέψει τις ισορροπίες όλων.

Sydney Ross Mitchell, Cynthia (2026)

Sydney Ross Mitchell, Cynthia (2026)

Αν, όπως εγώ, θέλετε να ακούσετε καλή μουσική, σας έχω καλά νέα: η Sydney Ross Mitchell κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ της, με τίτλο Cynthia. Βασισμένο σε πραγματική εμπειρία της Mitchell όταν –υπό, ίσως, απρόσμενες συνθήκες– βρέθηκε στην τροχιά μιας γυναίκας με το όνομα Cynthia, ο τόνος για ολόκληρο το άλμπουμ, είναι μια σπειροειδής αίσθηση αιθέριας ονειρικότητας και ενδοσκόπησης.

Υπατία: Ο μονόλογος μιας ελεύθερης γυναίκας

Η Υπατία στο θέατρο Αλκμήνη μετατρέπεται σε μια πυκνή θεατρική εμπειρία λόγου και σκέψης, με τη Μέμη Αναστασοπούλου να σηκώνει έναν απαιτητικό μονόλογο σε κείμενο Δημήτρη Βαρβαρήγου και σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου

Όταν η γνώση σωπαίνει, οι πόλεις πεθαίνουν.

Η Υπατία στο θέατρο Αλκμήνη μετατρέπεται σε μια πυκνή θεατρική εμπειρία λόγου και σκέψης, με τη Μέμη Αναστασοπούλου να σηκώνει έναν απαιτητικό μονόλογο σε κείμενο Δημήτρη Βαρβαρήγου και σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου.

Η Υπατία της Αλεξάνδρειας δεν ανήκει στο παρελθόν. Επιστρέφει κάθε φορά που η σκέψη απειλείται. Φιλόσοφος, μαθηματικός, δασκάλα – αλλά πάνω απ' όλα μια γυναίκα που πλήρωσε με τη ζωή της την προσήλωσή της στη γνώση. Η παράσταση Υπατία στο θέατρο Αλκμήνη δεν επιχειρεί να την αναπαραστήσει. Επιλέγει κάτι πιο δύσκολο: να την κάνει να μιλήσει ξανά. Και αυτή η επιλογή ξεκινά ήδη από το κείμενο του Δημήτρη Βαρβαρήγου, που αποφεύγει τη γραμμική αφήγηση και στρέφεται σε έναν λόγο εσωτερικό, στοχαστικό, σχεδόν ποιητικό. Δεν αφηγείται απλώς, αλλά επιχειρεί να φέρει τη σκέψη της Υπατίας στο σήμερα και να τη θέσει ξανά σε δοκιμασία.

Το ψέμα του μυαλού

Το ψέμα του μυαλού, του Σαμ Σέπαρντ, στο Σύγχρονο θέατρο, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη από την ομάδα Νάμα [φωτογραφίες συντάκτριας]

Το ψέμα του μυαλού
, του Σαμ Σέπαρντ, στο Σύγχρονο θέατρο, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη από την ομάδα Νάμα. Ορέστης Τζιόβας, Μελέτης Γεωργιάδης, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Κατερίνα Γιαμαλή, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Βαγγέλης Αμπατζής, Ήβη Νικολαΐδου και Μαρία Δαμασιώτη οι ηθοποιοί.

Ο άνθρωπος, για να επιβιώσει από τον πόνο, κατασκευάζει ψέματα.

Πίσω από την οθόνη, μητέρα

Taghrid Bou Merhi

Εικαστικές κατασκευές από την Ανδρομάχη Μπενέκου [Δύο κούκλες κουκλοθέατρου]

Η απόσταση ήταν μεγαλύτερη από μια ολόκληρη ζωή
όταν εμφανίστηκες σε μια κρύα οθόνη
σαν να ήταν ένα παράθυρο που άνοιγε στην απουσία.

Είπα: Μητέρα...
και η φωνή μου έτρεμε
σαν ένα μοναχικό κλαδί στον χειμωνιάτικο άνεμο.

Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα

Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα, στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου, του Γκεόργκ Κάιζερ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, με τους Ορφέα Αυγουστίδη, Ευγενία Σαμαρά, Βαλεντίνο Κόκκινο, Άλκη Μπακογιάννη, Κωνσταντίνο Πλεμμένο, Γιάννη Σαμψαλάκη [φωτογραφίες συντάκτριας]

Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα
, στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου, του Γκεόργκ Κάιζερ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, με τους Ορφέα Αυγουστίδη, Ευγενία Σαμαρά, Βαλεντίνο Κόκκινο, Άλκη Μπακογιάννη, Κωνσταντίνο Πλεμμένο και Γιάννη Σαμψαλάκη.

Εκείνος (Ορφέας Αυγουστίδης) δουλεύει την ημέρα ως ταμίας σε τράπεζα. Πλήρωσε τη νύχτα για χάρη της Ευγενίας Σαμαρά, κάνοντας την υπέρβαση, πάνω σε μια τρέλα της στιγμής θέλοντας να ζήσει όσα δεν έζησε, να κάνει όσα δεν έκανε.