Συνέντευξη με τον Χρήστο

Όλγα Βακούφη

Τι σημαίνει για σένα καλλιτέχνης;

Όλγα Βακούφη: Για μένα, η καλλιτεχνική δημιουργία ξεκινά από την ικανότητα να σταθείς απέναντι σε ένα συναίσθημα, μια ιδέα ή μια κατάσταση και να αναζητήσεις όσα κρύβονται πίσω από την πρώτη τους εικόνα. Να εμβαθύνεις σε αυτά, να τα επεξεργαστείς μέσα σου και επιστρατεύοντας τη φαντασία σου, να τους δώσεις μια δική σου, προσωπική μορφή μέσα από την τέχνη.

Πιστεύω πως ο καλλιτέχνης δημιουργεί τόσο για να εκφράσει κάτι που ήδη υπάρχει μέσα του όσο και για να ανακαλύψει κάτι που ακόμη αγνοεί. Η φαντασία τού επιτρέπει να διεισδύει βαθύτερα στην πραγματικότητα, να αποκαλύπτει όσα δεν είναι άμεσα ορατά, αλλά και να ανασυνθέτει τα στοιχεία της, δημιουργώντας νέες πραγματικότητες. Έτσι, η δημιουργία γίνεται μια διαρκής διαδικασία εξερεύνησης, μέσα από την οποία ανακαλύπτουμε όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και τον εαυτό μας μέσα σε αυτόν.

Θυμάσαι το πρώτο σου έργο ζωγραφικής;

Η κίτρινη ταπετσαρία

Ή αλλιώς: Πώς μια ταπετσαρία γίνεται ένας ολόκληρος κόσμος

ΟΡΙΣΜΟΣ: Για να ξέρουμε τι λέμε

Θα μπορούσα να πω κατ' ευθείαν –και πριν προχωρήσω σε λεπτομέρειες– ότι η Κίτρινη ταπετσαρία ΔΕΝ είναι ένα θεατρικό έργο. Ή μάλλον, δεν είναι ΜΟΝΟ ένα θεατρικό έργο. Είναι ένα διήγημα γοτθικής λογοτεχνίας, γραμμένο το 1890 από την Charlotte Perkins Gilman. Μια γυναίκα που ήξερε τι θα πει να σου λένε οι γιατροί «ξεκουράσου για το καλό σου». Και τι σημαίνει αυτή η ξεκούραση να είναι φυλακή.

Εδώ όμως, να προσθέσεις και το γεγονός ότι το κείμενο αυτό, 135 χρόνια μετά, δεν είχε παιχτεί ΠΟΤΕ στην ελληνική σκηνή ως σύγχρονος μονόλογος. Ποτέ! Και έρχεται τώρα, το 2026, για τρίτη χρονιά στο θέατρο Αλκμήνη, σε απόδοση-θεατρική διασκευή της Μαρίας Μαλταμπέ και σκηνοθεσία της Ιταλίδας Francesca Minutoli, με μουσική του Γιώργου Βαρσαμάκη και σκηνικά-κοστούμια του Βαγγέλη Αγναντόπουλου, για να μας πει κάτι που δεν το είπαμε ακόμα. Μπορείς να το φανταστείς; Ένα κείμενο του 1890 να είναι πιο επίκαιρο από την πρωινή εκπομπή;

Ταραξάκο

Ακόμα ένα ξεκούραστο βιβλίο που μου κράτησε την καλύτερη συντροφιά.

Ένα βιβλίο που δεν έχει ηλικία η εποχή. Σίγουρα όμως περνάει ένα ηχηρό μήνυμα: τη δύναμη της φιλίας μέσα στα χρόνια.

Ο υπναρούλης κόκορας

Προσοχή! Δεν συνίσταται για πολύ πρωινούς τύπους!

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Πριν σας παρουσιάσω την ιστορία του υπναρούλη κόκορα, θα ήθελα να σας θέσω μερικές ερωτήσεις και εσείς να μου απαντήσετε με ειλικρίνεια.

Σας αρέσει το πρωινό ξύπνημα;

Σηκώνεστε αμέσως αφότου ξυπνήσετε ή χουζουρεύετε στο κρεβατάκι σας;

Σηκώνεστε με χαμόγελο ή κάθε πρωί γκρινιάζετε;

Έχετε ποτέ ξυπνήσει από το κικίρισμα κάποιου κόκορα;

Ακριβοί μας γονείς

Η οικογένεια είναι ένας αδιαπραγμάτευτος δεσμός αγάπης, αφοσίωσης και αλληλοϋποστήριξης. Τι συμβαίνει, όμως, όταν οι βεβαιότητες αυτές δοκιμάζονται και οι άνθρωποι που θεωρούσαμε πως γνωρίζουμε καλύτερα από όλους, αποκαλύπτουν επιθυμίες που δεν χωρούν στις δικές μας προσδοκίες;

Εκεί ακριβώς ξεκινά η ανατροπή στους Ακριβούς μας γονείς, στο θέατρο Εμπορικόν.

Το παίζουμε παρέα

Μετά το Ο δολοφόνος είναι ανάμεσά μας, ο Ευάγγελος Σαμιώτης φέρνει την καινούργια του δημιουργία με τον τίτλο Το παίζουμε παρέα που φιλοξενείται στο ζεστό θέατρο του Μικρού Κεραμεικού.

Όπως και το Ο δολοφόνος είναι ανάμεσά μας, που είχε αρκετές συνδέσεις με το κοινό, και αυτή τη φορά το κοινό συμμετέχει και πολύ πιο ενεργά προσφέροντας μια διαδραστική κωμωδία που διαμορφώνεται κάθε βράδυ ανάλογα με τη διάθεση του κόσμου.

Ο Αβραάμ Γεωργιάδης και η Μετέωρη πόλη

Η πόλη. Η πόλη είναι μια Κίρκη, μια Σειρήνα, ίσως κάποτε και μια Πηνελόπη να μας περιμένει υπομονετικά.

Η ιδέα των ομηρικών γυναικείων μορφών, μου ήρθε σχεδόν αυθόρμητα πιάνοντας να γράψω αυτό το κείμενο σε πρώτο πρόσωπο. Ένα κείμενο για τον εαυτό μου, το βιβλίο και στο φόντο πάντα μια πόλη μετέωρη. Πραγματική ή φανταστική, στα όρια των εμπνεύσεων του Ίταλο Καλβίνο.

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης υπήρξε από τους σημαντικότερους, Επτανήσιους, επικούς ποιητές του αρματολισμού κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα καθώς και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1824 στην Αγία Μαύρα Λευκάδας και προερχόταν από την αρματολική οικογένεια Βαλαωρίτη.

Η θετική εξέλιξη των πραγμάτων

Η Θετική εξέλιξη των πραγμάτων στη θεατρική σκηνή Brecht, εξερευνά την πιο σημαντική από τις ανθρώπινες σχέσεις: την οικογένεια.

Eστιάζει στις σύγχρονες οικογενειακές σχέσεις, στη μοναξιά και στα κοινωνικά στερεότυπα, φέρνοντας στο προσκήνιο όσα κρύβονται πίσω από τις φαινομενικά σταθερές ισορροπίες μιας οικογένειας.

Από πού κι ως πού Διόνυσος, Άγιος Στέφανος, Σταμάτα Αττικής;

Η κοινότητα του Διονύσου δημιουργήθηκε το 1979 και πήρε το όνομά της από τα ερείπια του ναού του θεού Διόνυσου που βρέθηκε στην περιοχή. Μετά φτιάχτηκε και η εκκλησία του Αγίου Διονυσίου κι έδεσε το γλυκό.

Όμως η περιοχή έκανε καριέρα στην αρχαιότητα με άλλο όνομα!

Ας τα πάρουμε απ' την αρχή.

Ο θεός Διόνυσος αφού έμαθε την τέχνη της οινοποιίας στη Νάξο ήρθε στην Αττική.

Εκεί τον φιλοξένησε ο Ικάριος, ένας περιβολάρης που φρόντιζε κάποια χωράφια κοντά στην Πεντέλη. Ο Διόνυσος για να τον ευχαριστήσει για τη φιλοξενία τού έμαθε να καλλιεργεί το αμπέλι κι έτσι να βγάζει κρασί.

Ο Ικάριος χωρίς να χάσει χρόνο ξεκίνησε την παραγωγή.