Frankie Morrow, Way Out West (Tres Brujas, 2026)

Το νέο (και πρώτο) άλμπουμ της Frankie Morrow Way Out West ακούγεται λιγότερο σαν ένα ντεμπούτο και περισσότερο σαν την ανακάλυψη ενός χαμένου, διαχρονικού αριστουργήματος που παρέμενε θαμμένο για δεκαετίες.

Η ουσία

Υπάρχουν αμέτρητα στοιχεία εδώ που θα αναγνωρίσετε από σπουδαίους καλλιτέχνες, τραγουδοποιούς και τραγούδια, τόσο κλασικά όσο και σύγχρονα. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι η Morrow κατορθώνει από όλες αυτές τις επιρροές να συνθέσει κάτι απόλυτα αυθεντικό, ωμό, ζωντανό, συναρπαστικό και αναζωογονητικό. Και πάνω απ' όλα, κάτι πραγματικά καινούργιο. Έχοντας αναφέρει τον Bob Dylan και τον Neil Young ως δύο από τις σημαντικότερες επιρροές της, είναι εύκολο να εντοπίσει κανείς πού ακριβώς αυτές εμφανίζονται στη μουσική της. Στο δεύτερο τραγούδι, There Is A Place, η νωχελική, σχεδόν μουρμουριστή, ερμηνεία της παραπέμπει ξεκάθαρα στον Dylan, ενώ η διαπεραστική, σχεδόν σπαρακτική ηλεκτρική κιθάρα είναι καθαρά επηρεασμένη από τον Young.

Η πρόσκληση

Η πρόσκληση, σε σκηνοθεσία της Ολίβια Γουάιλντ με την ίδια να πρωταγωνιστεί παρέα με τους Πενέλοπε Κρουζ, Έντουαρντ Νόρτον, Σεθ Ρόγκεν.

Στο ριμέικ της ταινίας του Σεσκ Γκάι Οι γείτονες από πάνω παρακολουθούμε δύο ζευγάρια, γείτονες, σε ένα δείπνο.

Σμύρνη 1922: Ο χρόνος του έρωτα

Οι Άννα Δενδρινού και Μάρκος Καΐρης συνυπογράφουν το μυθιστόρημα αυτό, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Έξη, και το οποίο αφορά μια αληθινή ιστορία. Αν, τώρα, ετοιμάζεστε να πείτε πως πρόκειται για μία ακόμα μικρασιατική ιστορία όπως τις εκατοντάδες άλλες που έχουμε διαβάσει, έχω να σας πω ότι αυτό το βιβλίο διαφοροποιείται από τον μέσο όρο σε διάφορα σημεία: η ιστορία είναι αληθινή, άρα δεν είναι φαντασία παρόλο που η μυθοπλασία είναι απαραίτητη σε ένα λογοτεχνικό έργο, η ιστόρηση προκύπτει μέσω ποικίλων αφηγηματικών ειδών, όπως θα δούμε παρακάτω, ενώ το έντονο κοινωνικό και πολιτικό σχόλιο που διατρέχει τις σελίδες, μαζί με το ιστορικό πλαίσιο φυσικά, δίνει έξτρα τόνο, ένταση και παλμό στο σύνολο.

Ταξίδι στο άπειρο

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ταξιδεύουμε μέσα στο άπειρο

στη χειρότερη ζώνη των αστεροειδών

Ένα ταξίδι ατελεύτητο

σε δρόμους των άστρων

παγωμένους και μόνους

Μέσα στην καρδιά του Σύμπαντος

τ' αστρόπλοιά μας πληγώνονται

Δαμάζοντας τις Ερινύες

Ένα ταξίδι ογδόντα ετών στην πιο αιματοβαμμένη περίοδο της νεότερης Ιστορίας και μία απίθανη ηρωίδα, που ήταν εκεί σε όλα τα μεγάλα γεγονότα αυτής ζώντας πολλά και τόσο συγκλονιστικά πράγματα, είναι το μυθιστόρημα της Γεωργίας Αντωνίου-Γιαννιώτη Δαμάζοντας τις Ερινύες, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κάκτος.

Ογδόντα χρόνια Ιστορίας μέσα από τα μάτια της αινιγματικής Ιωάννας που βρέθηκε μισοπεθαμένη από τον Άγγελο μην θέλοντας να αποκαλύψει ούτε το όνομά της ούτε και κάτι από τη ζωή της. Τι είναι αυτό που κάνει έναν νέο άντρα να περιθάλπει μία ηλικιωμένη γυναίκα για την οποία δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα; Αυτό το βιβλίο αποτελεί την ιστορία της αλλά και την αναμεταξύ τους ιστορία, μια σχέση αγάπης και συντροφικότητας που δεν ξεκίνησε από έναν έρωτα ούτε από μια συνεργασία, μια συγγένεια κ.ο.κ. αλλά εξελίχθηκε σε κάτι μοναδικό, γόνιμο και απαραίτητο και για τους δύο και κατέληξε...

...μάλλον δεν θα σας πω πώς κατέληξε ή τι θα συμβεί τελικά με αυτούς τους δύο όμως έχω να σας πω πολλά πολλά άλλα πράγματα για αυτό το μυθιστόρημα που με ταξίδεψε στον χρόνο και τις εποχές και με κράτησε ως την τελευταία σελίδα δέσμιά του.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΙ

1

Πουλάκια πολλά πουλάκια

Μακριά, κοντά, λεπτά και στρουμπουλά

Πολλά πουλάκια σου λέω,

Φαντασιώνομαι σε κρεβάτια

Με μεταξένια σεντόνια, χαμηλό φωτισμό

Παντελής Πρεβελάκης

Ο Παντελής Πρεβελάκης υπήρξε από τους σημαντικότερους Έλληνες, καθηγητής της ιστορίας της τέχνης, στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών όπως και συγγραφέας.

Ήξερε όλα τα είδη της λογοτεχνίας και έγραψε διάφορα ποιητικά, πεζά και θεατρικά έργα.

Ασχολήθηκε με τη μετάφραση πολλών ειδών κειμένων σε πολλές ξένες γλώσσες.

Διακρίθηκε στη συγγραφή για τα επιστημονικά συγγράμματα στην ιστορία της τέχνης, που αφορούν κυρίως την Ιταλική Αναγέννηση, όπως επίσης και στη δοκιμιογραφία.

Για τον πολίτη μη μιλάς..

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Για τον πολίτη μη μιλάς!

Δικαίωμα δεν έχεις.

Είναι ήρωας αληθινός

στα δύσκολα αντέχει!

Stéphane Grappelli... Κι αυτός το βιολί του

O Stéphane Grappelli (1908-1997) έζησε ενενήντα από τα εκατό χρόνια του περασμένου αιώνα. «Τα είδε όλα» δηλαδή και τα έπαιξε σχεδόν όλα με το βιολί του. Δίκαια θεωρείται ο πατέρας των βιολιστών της τζαζ.

Και τι δεν έχει παίξει; Με ποιους δεν έχει παίξει;

Από τον Django Reinhardt στον Yehudi Menuhin, στον McCoy Tyner, στον Yo Yo Ma και δεκάδες άλλους που θα συναντήσουμε στη συνέχεια.

Η καριέρα του είχε διάρκεια πάνω από επτά δεκαετίες. Έπαιζε μουσική ακόμα και τη χρονιά που πέθανε με την ωριμότητα του παλιού καλού κρασιού, για την οποία κάτι θα ήξερε λόγω καταγωγής.

Affectus

Ως πρώτη ποιητική συλλογή της Ηλέκτρας Νησίδου, το Affectus, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν, φέρει εκείνη την πρωτογενή κίνηση του δημιουργικού ενθουσιασμού, εκείνης της έξαψης που οδηγεί –θαρρείς– την πένα της ποιήτριας με αυθορμητισμό κι υπερ-παρόρμηση να γράψει στο χαρτί τις πιο ένθερμες σκέψεις, στιγμές κι αισθήματα, άφιλτρα.