Ο Ασφοδελώνας

Ποίηση αξιώσεων, βάθους και νοήματος είναι η ποιητική συλλογή του Μάρκου Παρτζίλη Ο Ασφοδελώνας που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Πρόκειται για όμορφο ποιητή που πυροδοτεί τη σκέψη και σε ωθεί να ξαναδιαβάσεις και να ξαναδιαβάσεις τα έργα του γιατί δεν είναι όλα εμφανή στην πρώτη ματιά ενώ και το στιλ του είναι ποικίλο ως ασυμβίβαστος μέτρων, φορμών κ.ο.κ. και «εξώ από το κουτί» δημιουργός.

Ένας αντισυμβατικός γραφιάς που εκφράζεται κατά το δοκούν και όποτε θέλει γίνεται πιστός ακόλουθος της απόλυτης συμμετρίας ή ομοιομορφίας [όπως στο ⬤ –η γράφουσα «βλέπει» το χάσιμο της Σελήνης στο σχήμα, δηλαδή τη φάση της όταν βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο οπότε δεν την βλέπουμε– ή στο Ένα σονέτο που ανοίγει τις λευκές ιτιές] και άλλοτε χρησιμοποιεί μίξεις [όπως στο Σαν νυκτωδία, μα κρυφαχνίζει], άλλοτε πάλι τα ελευθερόστιχά του γίνονται τόσο ελεύθερα που απελευθερωμένα από κάθε συμβατισμό –ακόμα και των αράδων που σχηματοποιούν ένα κείμενο– «ζωγραφίζουν» φόρμες, σχήματα στο χαρτί [όπως στο Λογοδιάθλαση εν τω πρισμάτι] μέχρι που γίνεται ακόμα και πεζός ξεφεύγοντας από την ποιητική όπως στο Αφήγημα πρώτο/δεύτερο κ.λπ.].

Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της

Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της, της Debbie Tsitt, στο θέατρο Βεάκη, σε σκηνοθεσία και μετάφραση Γιάννη Μπέζου.

Παίζουν: Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Λαέρτης Μαλκότσης, Έλενα Χαραλαμπούδη.

Μετά από 19 χρόνια γάμου, μια νεότερη γυναίκα μπαίνει ανάμεσα στο αντρόγυνο με αποτέλεσμα να διαλυθεί η μέχρι πρότινος ευτυχισμένη οικογένειά τους.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Πράγματι οι πιο στενοί μου φίλοι για σχεδόν δέκα χρόνια τα πιο κρίσιμα της πρώτης νιότης, είκοσι έως τριάντα, ήταν μια καλλιτέχνης, μουσικός πιανίστα κι ένας ζωγράφος κι εγώ τότε ούτε που φανταζόμουν πως στο μέλλον μου θα αφοσιωνόμουνα στη λογοτεχνία, αν και η επιδίωξή μου είναι η λογοποίηση. Πάντως με μύησαν στην τέχνη μ' έναν τρόπο που οι ίδιοι δεν τον άντεξαν και τον παραμέρισαν. Δεν αναφέρομαι στην εκκεντρικότητα, την τόλμη στην αυτοέκθεση, στην αυτοπροβολή, στον πειραματισμό των εκφράσεων κι εκδηλώσεων, στην ασύμβατη και παρδαλή ζωή, όχι, μιλάω για το δόσιμο. Συναυλίες, εκθέσεις, συζητήσεις επί συζητήσεων, συναντήσεις με διασημότητες, συνέδρια, λόγια, μεγαλοστομίες, κι όνειρα, μεγάλα όνειρα, Παρίσι, Βερολίνο, Νέα Υόρκη, οι μητροπόλεις της υψηλής τέχνης, της διεθνούς καλλιτεχνίας. Κι όμως,

Οι ορειβάτες

Διάβασα τη συλλογή μυθοπλασιών της Γεωργίας Αντωνίου-Γιαννιώτη Οι ορειβάτες, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κάκτος, κι αφού είχα ήδη μια πρώτη επαφή με τη γραφή της από το μυθιστόρημά της Δαμάζοντας τις Ερυνίες.

Το εν λόγω πόνημα αποτελείται από τέσσερις νουβέλες, που μπορούν να χαρακτηριστούν και ως μυθιστορήματα καθώς διακρίνονται για την πλοκή τους, ήτοι: Επτά ημέρες μόνο, Το ημερολόγιο, Η αξιολόγηση και Το ταξίδι.

Οι γυναίκες πρωταγωνιστούν σε αυτές τις μυθοπλασίες, μία κεντρική σε κάθε ένα, με τα μυστικά και τ' απωθημένα να έχουν βασικό ρόλο, τα ψυχολογικά και οι σχέσεις με την οικογένεια να ορίζουν τις πορείες τους και με εκείνες να αναζητούν λύτρωση, δικαιοσύνη, γαλήνη και εν τέλει ευτυχία.

Ακάλεστη

Οι εκδόσεις Όστρια μας συστήνουν την πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέα Δέσποινα Ζλατινούδη με το βιβλίο της Ακάλεστη.

Σε μια εποχή όπου η γυναίκα βρίσκεται σε δεινή θέση έχοντας γίνει υποχείριο του ανδροπρεπές αφεντικού, που, σαν άλλος δήμιος αφαιρεί ζωές δίχως ίχνος μεταμέλειας για τις ειδεχθείς πράξεις του, έρχεται ένα τέτοιο ανάγνωσμα να ξεχωρίσει αφήνοντας γερά το αποτύπωμά του σε μια κοινωνία που αιμορραγεί, έχοντας σοκάρει μια ολόκληρη κοινωνία αυτό το επαναλαμβανόμενο μοτίβο αίματος.

Cinelefsis: Από ένα κρυμμένο υπόγειο της Ελευσίνας στην πρώτη Συνέλευση

Το πρώτο single Συνέλευση κυκλοφόρησε την 1η Σεπτεμβρίου 2026 και είναι η αρχή μιας ιστορίας που δεν ξεκίνησε με business plan, αλλά με τυχαίες συναντήσεις γύρω από ένα υπόγειο.

Οι Cinelefsis γεννήθηκαν στην Ελευσίνα, αλλά η ίδια η πόλη δεν είναι απλώς το γεωγραφικό τους σημείο αναφοράς. Είναι ο πυρήνας της ταυτότητάς τους. Το όνομά τους παραπέμπει στη λέξη «συνέλευση» –τόπος συνάντησης, συλλογικότητας και έκφρασης– και συνομιλεί ταυτόχρονα με την Ελευσίνα ως τόπο, ως άφιξη, ως έλευση προς κάτι νέο. Προέρχεται από το Cinelefsis, τον πολυχώρο που διαμόρφωσε ο Γιώργος Εγγλέζος σε ένα υπόγειο της πόλης μέσα σε τέσσερα χρόνια: ένα μικρό cinema, studio ηχογραφήσεων και προβών, χώρος για ιδιωτικά live και προβολές. Εκεί χτίστηκε η μπάντα.

Εκφραστικά πεδία της σύγχρονης εικαστικής έκφρασης

Θεωρητικά οι κοινές πολιτιστικές συντεταγμένες επηρεάζουν καθοριστικά την καλλιτεχνική έκφραση, που μετασχηματίζεται με ποικίλους τρόπους σε πολλαπλά επίπεδα. Θεωρητικά διλήμματα, αντιθέσεις, συγκλίσεις, αποκλίσεις και πρακτικές αντινομίες προκύπτουν από τον ιδεολογικό και αισθητικό πολτό του παρόντος. Έναν πολτό με τον οποίο δομείται και λειτουργεί το σύστημα διακίνησης και επικοινωνίας των εικαστικών «προϊόντων» στην παγκοσμιοποιημένη οικονομική ζώνη με τους πιθανούς αποδέκτες, χρήστες, συμμετέχοντες και επενδυτές. Στην μπαλάντα που έγραψε ο ποιητής Wallace Stevens για το έργο της αποκαλούμενης μπλε περιόδου του Pablo Picasso Ο γέρος κιθαριστής [1903] με ενσυναίσθηση διατυπώνει: «Αποκομμένος απ' όλα ο άντρας σκύβει στην κιθάρα» και απαντάει: «Τα πράγματα έχουν αλλάξει πάνω στη μελαγχολική κιθάρα μου.».

Η ιέρεια της θάλασσας

Είμαι το άστρο που αναδύεται από τη θάλασσα.

Τη θάλασσα του λυκόφωτος.

Όλες οι παλίρροιες είναι δικές μου και αποκρίνονται σε μένα.

Η ιέρεια της θάλασσας είναι ένα μυθιστόρημα φαντασίας, άκρως σαγηνευτικό. Μυστικιστικό και αιθέριο, σε παρασέρνει σαν κύμα σε άλλες εποχές. Είναι από εκείνα που δεν απολαμβάνεις, εκτός αν αφήσεις τον νου σου ανοιχτό. Δεν θυμίζει σε τίποτα τα υπόλοιπα βιβλία του είδους. Και αυτό γιατί δεν είναι ένα απλό μυθιστόρημα.

20 βήματα μπροστά

Η προσεγμένη σκηνοθεσία από την πολύ καλή πάντα Ιωάννα Γεωργαντά και ένα κείμενο που έχει εξαιρετικά προσαρμοστεί για τις ανάγκες του θεάτρου, που υπογράφει ο Παύλος Μητσόπουλος, μας μεταφέρουν στο όμορφο θέατρο Καρέζη τα 20 βήματα μπροστά του Χόρχε Μπουκάι σε μία ακόμα εξαιρετική του γραφή με ευαισθησία και χιούμορ παραθέτοντας τις αλήθειες που όλοι, λίγο πολύ, γνωρίζουμε αλλά συνήθως δεν τολμάμε να τις εξωτερικεύσουμε.

Απόψε...

Γιώργου Αλεξανδρή

Απόψε,

κόρη του φεγγαριού

και αδελφή των άστρων,

στάσου μπροστά στο παραθύρι το ανοιχτό,

όνειρα κρυφά κι ελπίδες να καθρεφτιστούν,

προσμονές και προβλέψεις να ζωγραφιστούν,

οράματα και αρκετές σιγουριές να δοξαστούν

στο καρτέρεμα της χαράς και της ευτυχίας.

Απόψε,

αφέντρα της νύχτας