Άσπρα άλογα (Ρόσμερσχολμ)
Η Μαργαρίτα Καρατόλιου και Το αμπέλι της θάλασσας
Μαργαρίτα Καρατόλιου: Η ιδέα προέκυψε από το ενδιαφέρον μου για την ελληνική και την κλασική λογοτεχνία. Από νωρίς με γοήτευαν στοιχεία όπως οι ίδιοι οι χαρακτήρες και ο τρόπος που, παρά τους αιώνες που μας χωρίζουν, οι ήρωες αυτοί εξακολουθούν να προκαλούν ταύτιση. Αυτό το ένιωσα κυρίως μέσα από τις αρχαίες τραγωδίες αλλά και τη λογοτεχνία του 19ου αιώνα. Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη να συνδυάσω τα αγαπημένα μου αυτά στοιχεία και να τα μεταφέρω σε μια ιστορία με τη δική μου ματιά.
Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Μ.Κ.: Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου γράφτηκε στο Word του κινητού μου. Πολλές φορές η έμπνευση ερχόταν ξαφνικά, για μια σκηνή ή έναν διάλογο, και το κινητό ήταν ο πιο άμεσος και βολικός τρόπος να τα καταγράψω, ειδικά όταν ήμουν εκτός σπιτιού ή χωρίς πρόσβαση σε υπολογιστή. Όταν το κείμενο έφτανε σε ένα πρώτο στάδιο, το περνούσα στον υπολογιστή, όπου γινόταν η τελική επεξεργασία.
Ο αρχιτέκτων
Ο αρχιτέκτων, στο θέατρο 104, της Φώφης Τρέζου, σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου με τον Γιώργο Παπαπαύλου, τη Μαρίνα Φλωροπούλου, τον Θεόφιλο Μακρή.
Ένα έργο με ρυθμό, ένταση και έντονο το στοιχείο του παραλόγου.
Ψηφιακά όνειρα
Συνήθως, προτιμώ στα ταξίδια μου να με συντροφεύουν ή ποιητικές συλλογές ή συλλογές διηγημάτων. Ο κυριότερος λόγος είναι πως μπορώ να τα διαβάσω αποσπασματικά, αφιερώνοντας ωστόσο ολοκληρωτικά την προσοχή μου στο περιεχόμενό τους και στα βαθύτερα νοήματα που κρύβουν. Έτσι, σε μια κοντινή μου εξόρμηση στην Χαλκιδική, πέρα των άλλων, έβαλα στην τσάντα και το βιβλίο Ψηφιακά όνειρα του Νίκου Τσιπόκα. Αυτή ήταν και η πρώτη μου επαφή με έργο του συγγραφέα, στο οποίο, όταν το ολοκλήρωσα μου έμεινε ακριβώς αυτή η αίσθηση που περιγράφεται και στο οπισθόφυλλο. Πως περιηγήθηκα σε τριάντα ιστορίες άγριας τρυφερότητας, οι οποίες κατάφεραν να με κάνουν παράλληλα θεατή και συμμέτοχο στην πλοκή τους.
Αφροδίτη Λαουτάρη
Από τις σπουδαιότερες γυναίκες ηθοποιούς που πέρασαν ποτέ από το μουσικό θέατρο. Με σπουδαία φωνητικά χαρίσματα και με άψογο επαγγελματισμό, κατάφερε από πολύ μικρή ηλικία να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αναγνώριση από τους ομότεχνούς της και να γίνει πρωταγωνίστρια της οπερέτας, σφραγίζοντας με τις ερμηνείες της το μουσικό θέατρο.
Η Αφροδίτη Λαουτάρη γεννήθηκε το 1893 και σπούδασε στο Μιλάνο της Ιταλίας και στο Ελληνικό Ωδείο. Πραγματοποιήσει την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο με τον Ιωάννη Παπαϊωάννου στην Ελληνική οπερέτα το 1915 ενώ την επόμενη χρονιά, ο μεγάλος δάσκαλος της οπερέτας της εμπιστεύεται τον ρόλο της Λόλας στο έργο του Σακελλαρίδη Πικ-νικ. Έκτοτε ακολούθησε μια αξιόλογη θεατρική πορεία σε οπερέτες που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Για ν' αρέσει στον άντρα της, Ο χορός της τύχης, Γιαπωνέζα, Ωραιοτέρα των γυναικών, είναι κάποιες από τις οπερέτες που πήρε μέρος, προτού συγκροτήσει η ίδια τον πρώτο της προσωπικό θίασο.
Η δούκισσα της Πλακεντίας
Η δούκισσα της Πλακεντίας, στο θέατρο Βεάκη, σε σκηνοθεσία, κείμενο, φωτισμό του Γιώργου Νανούρη, με τη Μαρία Κίτσου στον ρόλο της Σοφί ντε Μαρμπουά.
Ένας εκπληκτικός μονόλογος ερμηνευμένος από την κυρία Κίτσου με απόλυτη μαεστρία κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του κυρίου Νανούρη, με τρομερό φωτισμό.
Πλατάγισμα
Ελένης Σταθοπούλου
στις θάλασσες και στις ηπείρους,
ψυχή ανθρώπου κρεμασμένη φλάμπουρο
αθώου κι ανυπεράσπιστου
στης επιταχυνόμενης και βέβηλης
σύγχρονης απολυταρχίας τον ιστό.
Μέσα στο ναρκοπέδιο, μου είπαν πως θα μάθω να χορεύω
Ένας νεαρός, στο πλαίσιο της σχετικής κινητοποίησης που δημιουργήθηκε για θύματα κακοποίησης και βιασμού, καταγγέλλει τον άνθρωπο που τον βίασε στα 18 του. Η δίκη, το συμβάν, οι συνέπειες στη ζωή του σήμερα ξετυλίγονται μέσα από έναν μονόλογο γεμάτο συναίσθημα και συγκίνηση.
Το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, με τη δωρική λιτότητα του χώρου του, καλωσορίζει το κοινό της παράστασης σε μια απογυμνωμένη αίθουσα, βοηθώντας το βλέμμα να εστιάσει μόνο στο πλούσιο σε αντικείμενα σκηνικό και στην πολυποίκιλη ερμηνευτικά παρουσία του πρωταγωνιστή. Το κείμενο της Μαρίας Λούκα ξεδιπλώνει με διαρκή πρωθύστερα την περιπέτεια και το ψυχολογικό τραύμα που βίωσε ένας ανερχόμενος ομοφυλόφιλος ηθοποιός όταν ξεγελάστηκε από την πρόσκληση ενός θιασάρχη και βιάστηκε στο σπίτι του. Ο Ιωάννης Κοτίδης ξεδιπλώνει με ποικίλα εκφραστικά μέσα αυτή την τραγική εμπειρία και δίνει μια κατάθεση ψυχής γεμάτη ερωτήματα, αμφιβολίες, δύναμη, αυτοπεποίθηση, λάθη και παραδοχές. Μικρές σκηνές από τη ζωή του ανθρώπου που υποδύεται εναλλάσσονται με τις σπαρακτικές στιγμές από την κατάθεσή του στο δικαστήριο και με τα, όσο γίνεται, ευχάριστα διαλείμματα από τη φιλία του με την κοπέλα στην οποία απευθύνει την εξομολόγησή του.
Η Δήμητρα Γεράση και Η πρώτη συνάντηση
Όταν με ρωτούν πώς γεννήθηκε Η πρώτη συνάντηση, δυσκολεύομαι να δώσω μία μόνο απάντηση. Δεν ήταν μια ιστορία που εμφανίστηκε ξαφνικά στον νου μου, ούτε μια στιγμή έμπνευσης που με κατέκλυσε και έπρεπε πάση θυσία να αποτυπώσω. Ήταν περισσότερο μια αργή συσσώρευση στιγμών, εικόνων, συζητήσεων και ανθρώπων που πέρασαν από τη ζωή μου και, χωρίς να το ξέρουν, άφησαν πίσω τους μια μικρή ιστορία. Κάθε διήγημα του βιβλίου είναι ένα ίχνος από κάποιο βλέμμα που με συγκίνησε, μια συνάντηση που με ξάφνιασε, ένα συναίσθημα που με ακολουθεί ακόμα.
Είσαι το λιμάνι μου
Όσοι από εσάς δεν κρατάτε ημερολόγιο, δεν μπορείτε να καταλάβετε την ευεργετική του δράση και συνάμα τη μεγάλη αξία του βιβλίου που θα σας παρουσιάσω σήμερα. Το ημερολόγιο, για εκείνους που θέλουν να κρατήσουν καταγεγραμμένες τις σκέψεις τους, είναι ένας φίλος, είναι το λιμάνι τους, είναι κάποιος που μπορεί να φυλακίσει τα μυστικά τους, τις λύπες τους μα και τις χαρές τους, είναι κάποιος ο οποίος ξέρει τα πάντα για σένα μα ποτέ δεν σε κρίνει.


![Ο αρχιτέκτων, στο θέατρο 104, της Φώφης Τρέζου, σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου με τον Γιώργο Παπαπαύλου, τη Μαρίνα Φλωροπούλου, τον Θεόφιλο Μακρή [φωτογραφίες συντάκτριας] Ο αρχιτέκτων, στο θέατρο 104, της Φώφης Τρέζου, σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου με τον Γιώργο Παπαπαύλου, τη Μαρίνα Φλωροπούλου, τον Θεόφιλο Μακρή [φωτογραφίες συντάκτριας]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjS6RPQZHWTlKylYTFlEvOeEmXqL7w5GdsF3B1A7ddRtlAigHZMJW4Khlkg5vNfJjRsLlR20nLsm5sAO7ol_X5DkgKqZy6RTanVSI9e2nR071UfSYBfgVGQa-Xvmk2vDw8Gb2OPj9dXCJTfrmlmdX7YpmRbYHectbcISfU1CVdoe46TI4lnXMfTjMWpaY7V/w320-h320/11.png)


![Η δούκισσα της Πλακεντίας, στο θέατρο Βεάκη, σε σκηνοθεσία, κείμενο, φωτισμό του Γιώργου Νανούρη, με τη Μαρία Κίτσου στον ρόλο της Σοφί ντε Μαρμπουά [φωτογραφίες συντάκτριας] Η δούκισσα της Πλακεντίας, στο θέατρο Βεάκη, σε σκηνοθεσία, κείμενο, φωτισμό του Γιώργου Νανούρη, με τη Μαρία Κίτσου στον ρόλο της Σοφί ντε Μαρμπουά [φωτογραφίες συντάκτριας]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhG3EpcRLIzpgmhZbwlO5G9z4wPNufycaTdDavGVr86atMIweXyh9Pf89K7cA67AA1XduY-HAdsmvu5Vl1OudRnmZfU_vpQyMZjkghE2Ld_R7WaeEJ5wvx69edDhl9AUkoxtyKqdcPfKrFtCdLVk43usYP_i9GrAyJDtFKjxU_nJH9jcPL63IaWUXhz8aVE/w320-h320/4.png)

![Μέσα στο ναρκοπέδιο, μου είπαν πως θα μάθω να χορεύω [αφίσα παράστασης και φωτογραφίες] Μέσα στο ναρκοπέδιο, μου είπαν πως θα μάθω να χορεύω [αφίσα παράστασης και φωτογραφίες]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUtJJYLtTKzTrwT19eVN6zMrWhsWy4pQJRVKmoNwIqDZFhvGQsw1D4XP5Zn24rFiozx8IEdxJhA2XGSySJ1FrqmY0UXbJPUrFBLx0DWGLuk3ReUznHcDsYQuOjtzurBP7HaoKTnzqwR_n1R-CKolWRUBa4k5XHmR44OgyWtE7mNwTOCBMAD5k-uvOmsxb8/w320-h320/49.png)



