Από τις 16 χημειοθεραπείες και την αλληγορική ελαφίνα των Δεκαέξι καταβυθίσεων, μέχρι τα δύο παιδιά στην παγωμένη Πράγα του Ως την τελευταία σταγόνα, η συγγραφέας μιλά στο koukidaki.gr για το τραύμα που δεν έχει εθνικότητα, για τον κύκλο που πρέπει επιτέλους να σπάσει και για την αγάπη ως το μόνο πανανθρώπινο αίτημα.
Η Δέσποινα Νάσσου δεν γράφει για να εντυπωσιάσει. Γράφει για να αγγίξει αυτό ακριβώς που μάθαμε να κρύβουμε επιμελώς: την ευάλωτη πλευρά μας. Στο πρώτο της βιβλίο, Δεκαέξι καταβυθίσεις, είναι μια ελαφίνα που πρέπει να βουτήξει 16 φορές στη μαύρη λιμνοθάλασσα για να σωθεί. 16, όσες και οι χημειοθεραπείες της. Ένα παραμύθι ενηλίκων γραμμένο «με μια ανάσα, στην ανάδυση από τη σκοτεινή περίοδο».










.png)

