Ωραία μου κυρία (My fair lady)

Ωραία μου κυρία (My fair lady)

Αριστούργημα της έβδομης τέχνης που κέρδισε 8 Όσκαρ [καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας μεταξύ άλλων] με την Όντρεϊ Χέμπορν σε μία υπέρκομψη, λαμπερή εμφάνιση, που συνδυάζει γυναικεία ομορφιά και κοριτσίστικη αφέλεια, σε μία απολαυστική και συγκινητική ταινία σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ, που αποτελεί ένα υπερθέαμα της δεκαετίας του '60.
Blogger Widgets

Μόνο για σένα

Μόνο για σένα, στο θέατρο Καλλιρρόης, σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιώργου Τζερνιά [φωτογραφίες συντάκτριας]

Μόνο για σένα
, στο θέατρο Καλλιρρόης, σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιώργου Τζερνιά.
Παίζουν: Αναστάσης Κατσιμίχας, Νικόλας Ρούβαλης, Μένια Τσιγάρου.

Δύο νέα παιδιά. Ο ένας συνειδητοποιημένος και αποφασισμένος να διεκδικήσει την ευτυχία που δικαιωματικά του ανήκει. Ο άλλος διστακτικός, δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θέλει να κάνει και με ποιον.

Η ανατομία ενός «Μη φεύγεις»

Ευαγγελίας Σιμιτσοπούλου

Έργο τέχνης της Magdalena Morey [Where I begin again]

— Όχι...
μη μ' αφήνεις.

— Όχι.
Δεν θα σ' αφήσω.

— Μα δεν σε θέλω όμως.

Vespers, Liz Lawrence (Chrysalis, 2026)

Μια συγκλονιστική ελεγεία για την ομορφιά της θλίψης


Vespers, Liz Lawrence (Chrysalis, 2026)

Γραμμένο στη σκιά μιας απώλειας, που κανένας άνθρωπος δεν είναι πραγματικά έτοιμος να αντιμετωπίσει, το πέμπτο άλμπουμ της Βρετανίδας τραγουδοποιού δεν αναζητά εύκολες απαντήσεις ούτε προσφέρει παρηγορητικές βεβαιότητες. Αντίθετα, καταγράφει με σπάνια ειλικρίνεια τη διαδρομή μέσα από το πένθος, μετατρέποντας τον προσωπικό πόνο σε τέχνη που αγγίζει κάτι βαθιά ανθρώπινο και κοινό.

Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πει κανείς: το άλμπουμ αυτό της τραγουδοποιού γεννήθηκε μέσα από μια απώλεια που καθόρισε ριζικά τη ζωή της. Η αδελφή τής Lawrence, η Jessie, πέθανε ξαφνικά το καλοκαίρι του 2024, σε ηλικία μόλις 35 ετών. Το γεγονός αυτό έθεσε σε κίνηση ένα έργο που δεν προσπαθεί να «επεξεργαστεί» απλώς το πένθος, αλλά να το κατοικήσει.

Σταυροί στο μέτωπο

Αφίσα της ταινίας Σταυροί στο μέτωπο και στιγμιότυπα με τον Κερκ Ντάγκλας

Συνεχίζονται οι αποκαταστάσεις παλαιών κλασικών κινηματογραφικών ταινιών που επαναπροβάλλονται σε 4Κ ανάλυση κι αυτή εδώ η ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, σε επανέκδοση και διανομή Athenee art cinema, είναι οπωσδήποτε κατηγορίας must-see.

Με μότο της το Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των καθαρμάτων, η ταινία απαγορεύτηκε για δεκαετίες σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία και άλλες φιλελεύθερες χώρες!

Δεν υπάρχει κοιμητήριο

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Έργο τέχνης Γιώργου Αναστασιάδη [Αφροδίτη]

Ανεπρόκοποι ηγέτες.
Τρεχαλητό ηγεσίας.
Δυνατοί κρωγμοί ισχύος.
Διάσπαρτες οι απόψεις όλων.
Κάποιοι σκύβουν το κεφάλι.
Άλλοι διασχίζουν το «φαράγγι» της σιωπής.
Κερδισμένοι οι αμίλητοι;

Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες

Μια μαύρη κωμωδία, πολύ καλά γραμμένη, παρακολούθησα στο θέατρο Brecht-2510. Είναι το Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες

Μια μαύρη κωμωδία, πολύ καλά γραμμένη, παρακολούθησα στο θέατρο Brecht-2510. Είναι το Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες.

Μια δημιουργία από τον Ανδρέα Ζαφείρη, που έχει αναλάβει και την σκηνοθεσία του έργου, από την θεατρική ομάδα 2510 του θεατρικού εργαστηρίου της Χαράς Νικολάου που εκτελεί και χρέη βοηθού σκηνοθέτη.

Κλειώ

Λένας Χ. Δημητριάδου Κλειώ και φωτογραφία της ίδιας

Το θέμα της διδασκαλίας των μαθηματικών με απασχολούσε πολλά χρόνια. Μέσα από την ιδιότητά μου, ως καθηγήτρια και αργότερα ως συμβούλου μαθηματικών, έζησα από κοντά τις ελπίδες, τις προσπάθειες, τις προσδοκίες και τις απογοητεύσεις από την πλευρά του διδάσκοντα.

Από το άλλο μέρος, οι μεταπτυχιακές μου σπουδές στη διδακτική των μαθηματικών με βοήθησαν να αποκτήσω μια βαθύτερη αντίληψη σε θέματα που αφορούν στις δυσκολίες κατανόησης και μάθησης, σε μεθόδους διδασκαλίας κ.λπ., θέματα που απαιτούν ένα επαρκώς επιμορφωμένο διδακτικό προσωπικό, και που δυστυχώς πολλές φορές αγνοούνται μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας.

Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Από τις αρχαίες αυλητρίδες, στις μεσαιωνικές τροβαδούρους και τις σύγχρονες οργανοπαίκτριες παραδοσιακών οργάνων


Χρυσούλας Διπλάρη

Χρυσούλας Διπλάρη Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Αγγελίνα Κλαυδιανού (ασκομαντούρα, λάφτα, κρητική λύρα)


Η Αγγελίνα Κλαυδιανού, που λάτρεψε Χατζιδάκι, Σοπέν και Τσαϊκόφσκι σπουδάζοντας και παίζοντας αρχικά πιάνο, στα 29 της χρόνια κάνει στροφή και μαθαίνει μόνη της, σχεδόν, να παίζει παραδοσιακά πνευστά ενώ από τον, επίσης, μουσικό σύντροφό της μαθαίνει να παίζει ασκομαντούρα (που είναι η κρητική λέξη για την τσαμπούνα) και κρητική λύρα και, ταυτόχρονα, σπουδάζει πολίτικο λαούτο (λάφτα). Οι επιρροές της πλέον πηγάζουν από τον Ψαρογιώργη και τον Ψαραντώνη, στοιχεία έμπνευσης όμως παίρνει από παντού (Bjork, Aurora...).

Ο ψιθυριστής

Alex North Ο ψιθυριστής

Τον συγκεκριμένο συγγραφέα τον θαυμάζω απεριόριστα. Το ταλέντο του είναι σπάνιο. Τα βιβλία του γίνονται αμέσως best seller, κυκλοφορούν σε πολλές χώρες και γίνονται ανάρπαστα.

Πιο σκοτεινό βιβλίο από αυτό δεν έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.