Τρία «ξεχασμένα» prog rock albums και το Νο 1!

Σημειώσεις από έναν τραγουδοποιό που ακόμα βάζει τη βελόνα στο βινύλιο!

Το prog δεν φτιάχτηκε για να παίζει εκ του ασφαλούς. Φτιάχτηκε, όπως είπε και ο Peter Gabriel, από εξαιρετικούς μουσικούς που προσπαθούσαν να γκρεμίσουν τα εμπόδια και να πετάξουν τους κανόνες στα σκουπίδια.

Φαντάσου τώρα Λονδίνο, μια ηλιόλουστη μέρα στην King's Road. Ο John Lydon περπατάει με ένα T-shirt που γράφει I Hate Pink Floyd. Η εικόνα έμεινε στην ιστορία ως η κηδεία του prog από το punk. Μόνο που όλοι ξεχνούν τη συνέχεια: Θα έπρεπε να είσαι τελείως χαζός για να πεις ότι δεν σου αρέσουν οι Pink Floyd, είπε αργότερα ο ίδιος ο Lydon. Και εκεί είναι όλη η ουσία. Η κόντρα δεν ήταν μουσική. Ήταν ο θατσερισμός, η οργή, η ανάγκη να γκρεμιστεί το κατεστημένο. Το prog με την πομπώδη πλευρά του βρέθηκε απλά στη μέση. Όμως, ένας κόσμος φτιαγμένος μόνο από punk θα ήταν παράλογος. Χρειάζεσαι και την άλλη πλευρά. Την ατμοσφαιρική, την στοχαστική. Το πρόβλημα είναι ότι το prog έγινε κάποια στιγμή τόσο περίτεχνο και εσωστρεφές που το απέφευγες – και βάζω και τον εαυτό μου μέσα. Έτσι, μέσα στη δίνη των 70's, που κάθε εβδομάδα γεννιόταν και ένα νέο είδος, τρία μεγάλα prog διαμάντια πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα.

Μονοκοτυλήδονα

Μια βροχή νιώθω πάνω μου

Και ο δρόμος μπροστά μου

Ανοίγει σαν ένας μεγάλος τίτλος βιβλίου.

[Σιωπηλός κοσμοναύτης, Χάρης Κούκας]

Υπάρχει κάτι το αδιόρατο στις ποιητικές συλλογές, το οποίο σε κάνει να θες να τις ξεφυλλίζεις ξανά και ξανά και να τις κουβαλάς μαζί σου, είτε ως στίχους, είτε ως συναίσθημα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα ποιήματα του Χάρη Κούκα. Τα διαβάζεις αχόρταγα, ασταμάτητα, και ύστερα στίχοι στίχοι σφηνώνονται στο μυαλό σου και ξεπετάγονται αυτοβούλως.

Ματωμένος γάμος

Ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας το Ματωμένος γάμος του Federico García Lorca αποφάσισε να διασκευάσει η Ανδρονίκη Αβδελιώτη, να σκηνοθετήσει και να ερμηνεύσει έναν από τους βασικούς ρόλους του δράματος.

Μια πολύ φιλόδοξη προσπάθεια αυτή η παραγωγή και ένα πολύ καλό καστ που πλαισιώνει την προσπάθεια. Εκτός από την Ανδρονίκη παίζουν οι Γιώργος Ζώης, Σωτήρης Καρκαλέμης, Αθηνά Μαυρομάτη, Μάιρα Ξύδη, Ελεάννα Παναγουλέα και η Ποπέτα Σούκου.

Η μοναξιά της Δύσης

Η μοναξιά της Δύσης του Martin McDonagh. Ένα πολύ σημαντικό έργο φιλοξενείται από το όμορφο θέατρο Επί Κολωνώ.

Η ομάδα Νάμα που και άλλοτε έχει ασχοληθεί με έργο από την τριλογία του Ιρλανδού θεατρικού συγγραφέα, ανεβάζοντας το Η βασίλισσα της ομορφιάς με μεγάλη επιτυχία, επιχειρεί την Μοναξιά της Δύσης με το ίδιο πετυχημένο σχήμα, μιας ομάδας που διαθέτει πολύ ταλέντο.

Εγώ, ο Σερ Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Σε σκηνοθεσία και κείμενο από τον εξαιρετικό Δημήτρη Μαλισσόβα δημιουργείται μία αφιέρωση σε έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες που γνώρισε η χώρα. Τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Μια φωνή, μια ιστορία, μια ανάμνηση που δεν περνά ποτέ αφού πάντα θα μας συντροφεύουν τα τραγούδια του.

Από πού κι ως πού Κυνουρία, Τυροσαπουνακαίικα, Λεωνίδιο;

Ελπίζω να κοιμηθήκατε καλά τώρα που άλλαξε η ώρα για να απολαύσετε το σημερινό μας άρθρο:

Από που κι ως που Κυνουρία;

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Κωνσταντίνο Ρωμαίο, η λέξη αποτελεί βραχύτερο τύπο της λέξης κυνόσουρα (από το κυνός + ουρά). Με αυτή την έννοια, περιγράφει την κάθε λογής ακρώρεια ή γήινη προεξοχή/ακρωτήρι.

Όποιος συμφωνεί με τον κύριο Ρωμαίο και όσους υποστηρίζουν ότι Κυνουρία σημαίνει κυνός ουρά να μας δείξει πού την είδαν αυτή την ουρίτσα στην περιοχή. Κι ας είναι και ουρά από ντόμπερμαν· δεν είναι ανάγκη να είναι ουρά λαμπραντόρ.

Αντίλογος

Γιώργου Αλεξανδρή

Αδήριτη κοινωνική ανάγκη η πλατιά πληροφόρηση

και η ανοιχτή ενημέρωση για γεγονότα και καταστάσεις

να έχουν οι πολίτες γνώση και άποψη προσωπική

για τα συμβάντα της ημέρας και της νύχτας τα εντελλόμενα,

να είναι αυτογνωσίας πόνημα και δόκιμη συμμετοχή

σε μια αποδεκτή συνύπαρξη με αναγνώριση και αποδοχή.

Η εγκληματική οργάνωση μιας παράστασης

Μπορεί παντού να συμβεί· και αρκετές φορές συμβαίνει.

Είτε σε μια εταιρεία, σε μια ομάδα, σε μια κυβέρνηση... όπου οι άνθρωποι επιθυμούν πάντα τον έλεγχο, την αρχηγία, την εποπτεία και τον έλεγχο των άλλων.

Ποιος κάνει κουμάντο εν τέλει;

Κάπως έτσι κυλάει η μαύρη κωμωδία· με αλήθειες, με συμπεράσματα, με τη δομή μιας κοινωνίας που θέλει να έχει την πρωτοκαθεδρία.

Ο Tinderάς!

Τι συμβαίνει όταν μια σχέση έχει χάσει τη ζωντάνια της, η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε έναν ατελείωτο κατάλογο υποχρεώσεων και η επικοινωνία έχει περιοριστεί σε παράλληλες σιωπές, δικαιολογίες και οθόνες;

Ο Tinderάς!, που παρουσιάζεται στο θέατρο Αλκμήνη, πιάνει το νήμα από μια απολύτως σύγχρονη συνθήκη και το μετατρέπει σε κωμωδία παρεξηγήσεων, μεταμφιέσεων και αλλεπάλληλων ανατροπών.

Η ιδέα της χρονιάς

Η ιδέα της χρονιάς, του Γάλλου συγγραφέα Sebastien Castro, στο θέατρο Βρετάνια, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη.

Παίζουν: Άκης Σακελλαρίου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Ναταλία Δραγούμη, Σοφία Βογιατζάκη.