Πανσέληνος

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Έργο τέχνης Agnes Zirini [Το ταξίδι του Οδυσσέα, λάδι σε λινό καμβά]

Κραυγάζω για το θάρρος
οι λύκοι συμπάσχουν
και ψυχές ουρλιάζουν.
Ανάσες φοβισμένες, καρδιές εγκλωβισμένες σκοτάδι.
Blogger Widgets

Ο βασιλιάς γυμνός

Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Ο βασιλιάς γυμνός, στο θέατρο Αργώ, του Γιάννη Παπάζογλου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παπαδογιάννη, με τον Περικλή Λιανό να πρωταγωνιστεί

Ο βασιλιάς γυμνός
, στο θέατρο Αργώ, του Γιάννη Παπάζογλου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παπαδογιάννη, με τον Περικλή Λιανό να πρωταγωνιστεί.

Ο Περικλής Λιανός, σε έναν ρόλο-έκπληξη, παίζει αυτόν τον απαιτητικό μονόλογο με επαγγελματισμό, αποτυπώνοντας στη σκηνή τα έντονα συναισθήματα που προκύπτουν από την εξομολόγηση ζωής του ήρωα που υποδύεται.

Σε ένα μοναστήρι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχοντας την ανάγκη να βρει τον εαυτό του, ο Φάνης (πρωθυπουργός), ξεγυμνώνει τα εσώψυχά του.

Ζωής αγαλιάσματα

Άννας Ζανιδάκη

Έργο τέχνης από τη Sarko Meené [Έργο της έκθεσης Floral Meteorites from Armenia]

Ποια μανούλα δεν ένιωσε το σκίρτημα της ψυχούλας της, αντιλαμβανόμενη την πρώτη κίνηση του μωρού της στην κοιλίτσα της;

Ποια μανούλα δεν έκλαψε, αντιλαμβανόμενη τον πρώτο χτύπο στο υπερηχογράφημα όταν είχε επισκεφτεί τον γυναικολόγο της;

Ποια μανούλα δεν θέλησε να αποτυπώσει αυτές τις στιγμές στη μνήμη της, σαν μονάκριβό της και μόνο θησαυρό!

Ποια μανούλα δεν διεκδικεί στο χρονοδιάγραμμα της ζωής της αυτές τις μοναδικές στιγμές.

Είναι αυτές που αισθάνεσαι το δημιούργημα μιας ένωσης, μιας αγάπης και ενός έρωτα να αποκτά σάρκα και οστά.

Όνειρα

Πέτρου Κυριάκου Βελούδα

Έργο τέχνης της Λίλας Στεργιοπούλου

Παγωμένα όνειρα
σαν κοκαλωμένες σκέψεις
σε ειρκτή κουρασμένης ψυχής..
Μέδουσα αγάπη
που στοιχειώνει τους πόθους

Η θετική εξέλιξη των πραγμάτων

Η θετική εξέλιξη των πραγμάτων σε σκηνοθεσία του Νίκου Τουλιάτου

Είναι πια γεγονός ότι το θέατρο Brecht-2510 ήρθε για να μείνει στα νέα θέατρα της Αθήνας με τις πολύ καλές παραστάσεις που φιλοξενεί και αυτό συνεχίζεται με μία ακόμα πολύ καλή παράσταση που παρακολούθησα, τΗ θετική εξέλιξη των πραγμάτων.

Σε σκηνοθεσία του Νίκου Τουλιάτου που έχει αναλάβει και τη μουσική επιμέλεια στο έργο του Μάνου Καραβασίλη που είναι ένα ανατρεπτικό δράμα που εστιάζει στην οικογένεια και στις σχέσεις μεταξύ των μελών της.

Οι δίκαιοι

Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Οι δίκαιοι, του Αλμπέρ Καμύ

Οι δίκαιοι
 του Αλμπέρ Καμύ, στο θέατρο Αποθήκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα.
Παίζουν: Κωνσταντίνος Μπιμπής, Βερόνικα Δαβάκη, Δημήτρης Γεωργαλάς, Χρήστος Τσάβος, Γιάννης Σαμψαλάκης, Τζούλη Σούμα, Νίκος Δερτιλής.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Μόσχα του 1905 όπου μια ομάδα επαναστατών σχεδιάζουν να δολοφονήσουν τον δούκα Σεργκέι Αλεξάντροβιτς. 

Μάγισσες στον καθρέφτη

Μάγισσες στον καθρέφτη της Μάουρα Ρομπέσκου

Σκοτάδι πηχτό σκεπάζει εκείνον το ξεροκαμένο τόπο. Σκοτάδι αξημέρωτο αφού ο ήλιος δεν δείχνει το πρόσωπό του εκεί. Μόνο ένα κόκκινο φεγγάρι σκορπίζει ένα αρρωστημένο κόκκινο φως που περισσότερο επιτείνει την σκοτεινιά.
Η Μάουρα Ρομπέσκου είναι μια συγγραφέας με εκφραστική δύναμη. Τα όντα που σέρνονται έξω από τα ντουλάπια της φαντασίας της είναι φρικιαστικά, απλώνουν τα χέρια και σε αρπάζουν, σε τραβούν στον κόσμο τους.

Σύγχρονα παραμύθια παλαιάς κοπής

Δύο βιβλία της Χρυσούλας Διπλάρη και του Ηρακλή Τριανταφυλλίδη


Φωτογραφίες εξωφύλλων των αναφερόμενων συλλογών διηγημάτων και αναμνηστικά στιγμιότυπα της εν λόγω παρουσίασης [φωτογραφίες συντάκτη]

Αυτή τη φορά είπα να πρωτοτυπήσω! Να μην γράψω για δύο μουσικά άλμπουμ της ίδιας οικογένειας ή τρία του ίδιου ντουέτου.[1] Θα σας παρουσιάσω τα βιβλία δύο συγγραφέων τα οποία φαινομενικά δεν έχουν κοινά σημεία. Τι κοινό να έχει άλλωστε ένα φλιτζάνι τσάι μέντας μ' ένα αιωρούμενο μπαλόνι; Καμιά φορά όμως τα φαινόμενα απατούν! Η υπερρεαλιστική λογική πρυτανεύει, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για παραμύθια· νέας ή παλαιάς κοπής.

Θα ασχοληθούμε με τις πρόσφατες συγγραφικές επιδόσεις της Χρυσούλας Διπλάρη 10+1 ιστορίες βουτηγμένες σε τσάι μέντας και του Ηρακλή Τριανταφυλλίδη, Ο μπαλονάς, ιστορίες ζωής και αγάπης.[2] Δύο βιβλία τα οποία έχω απολαύσει διαβάζοντάς τα. Αυτό είναι το πρώτο και καλύτερο κοινό σημείο που έχουν, όσο με αφορά τουλάχιστον.

Δεν πρόκειται βέβαια για σύγκριση των δύο βιβλίων. Πώς να συγκρίνω άλλωστε τα πορτοκάλια με τα μήλα –που λέει ο λόγος– αν και τα δύο είναι φρούτα και μ' αρέσουν; Θα προσπαθήσουμε όμως να συγκλίνουμε τις παράλληλες τροχιές τους.

Η διαθήκη

Αφίσα της παράστασης Η διαθήκη της Άννας Ετιαρίδου

Τον δεύτερό της χρόνο διανύει Η διαθήκη της Άννας Ετιαρίδου και κατά τη γνώμη μου δικαίως.

Αυτή τη φορά έχει επιλέξει ένα πολύ γνωστό θέμα σε όλους· το θέμα της διαθήκης.

Πώς γίνεται εν τέλει η επιλογή;
Αδικούνται κάποιοι;

Απαντώ από μόνος μου. Φυσικά και κάποιοι επιλέγονται δεύτεροι ή και καθόλου.
Είναι κατά κάποιον τρόπο μια επιβράβευση για τους καλούς «μαθητές» και τιμωρία για τους κακούς.

Μήπως η διαθήκη είναι πολλές φορές προτίμηση;

Όλα αυτά τα θίγει η συγγραφέας και δίνει μία ολοκληρωμένη διάσταση για το τι προκύπτει από μια τέτοια πράξη.

Η αντίφαση της ελληνικής οικογένειας που αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας μας με όλα τα καλά και τα κακά που προκύπτουν μέσα από αυτήν.

Διαφορετικές γενιές που θα συγκρουστούν για τελευταία φορά με μια ανάγνωση διαθήκης όπου συνήθως είναι απών αυτός που την έγραψε.

Όμως στην ιστορία τής Άννας Ετιαρίδου τα πράγματα δεν γίνονται ακριβώς έτσι. Εδώ το ηλικιωμένο ζευγάρι καλεί τα τέσσερα παιδιά του για να τους ανακοινώσει κάτι σημαντικό που δεν είναι άλλο από μια διαθήκη.
Ένας πατέρας άβουλος και μια μητέρα αυταρχική που έχει προτίμηση μόνο στον μεγάλο της γιο και αδιαφορεί για τους άλλους.

Σε ένα διήμερο που θα κρατήσει όλο αυτό, η ανάγνωση της διαθήκης θα δημιουργήσει κόντρες μεταξύ όλων των μελών αλλά και αναμνήσεις που είχαν κρυφτεί καλά μακριά από το σπίτι όπου μεγάλωσαν.
Μια οικογένεια, που αρκούσε μια μικρή σπίθα για να εκραγεί, βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστια φωτιά που δεν θα αφήσει πολλά πίσω της.
Η αλήθεια θα ακουστεί ίσως πρώτη φορά δυνατά, καθαρά και η ανάγνωση της διαθήκης αποκαλύπτει πολλά περισσότερα για το καθένα μέλος της οικογένειας.
Αγάπη, μίσος, αδικία, ζήλια, κακία... Όλα μπροστά τους ξεκάθαρα.

Η Διαθήκη είναι ένα σύγχρονο δράμα που τοποθετείται προσεκτικά για να δείξει τις ατέλειες μιας οικογένειας και η σκηνοθεσία του Κώστα Δελακούρα είναι προς την σωστή κατεύθυνση.

Ο θίασος φαίνεται ότι έχει δουλέψει πολύ πάνω στο θέμα και το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό και κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο. Πολύ καλές ερμηνείες από την θεατρική ομάδα.

Μεγάλο ατού είναι ότι υπάρχει μια δεμένη θεατρική ομάδα που έχοντας συγγραφέα και σκηνοθέτη στους ηθοποιούς δρα καταλυτικά στην απόδοσή της.

Η Άννα Ετιαρίδου αναμφίβολα έχει γράψει εξαιρετικά κείμενα και σε όλα της τα έργα είναι μέσα στα νοήματα που θέλει να αναδείξει.

Ένα έργο βαθιά συγκρουσιακό, αληθινό και ξεκάθαρο που θέλει να μας βάλει σε σκέψεις.
Μια πολύ καλή παράσταση.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Τα ραδίκια ανάποδα

Φωτογραφίες συντάκτριας από την παράσταση Τα ραδίκια ανάποδα, στο θέατρο Altera Pars, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη

Τα ραδίκια ανάποδα
, στο θέατρο Altera Pars, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη.
Κείμενο και ερμηνεία από τον Γιώργο Γαλίτη.

Ο Γιώργος Γαλίτης σε 13 μονολόγους για γέλια και για κλάματα.