Διαχείριση της λαϊκής παράδοσης και πολιτιστική δράση

Η περίπτωση του πολιτιστικού συλλόγου «Η Αργώ» Καλλιθέας

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο και τη δραστηριότητα των σύγχρονων πολιτιστικών συλλόγων στην Ελλάδα, με επίκεντρο τη διαχείριση της λαϊκής παράδοσης και την ανάδειξη της τοπικής ταυτότητας. Στη σύγχρονη εποχή, ο παραδοσιακός πολιτισμός αποτελεί δυναμικό πεδίο που αναδιαμορφώνεται μέσα από τις δράσεις συλλογικών φορέων. Οι σύλλογοι αυτοί λειτουργούν ως διαμεσολαβητές ανάμεσα στην ιστορική μνήμη και τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, επιλέγοντας και προβάλλοντας στοιχεία του λαϊκού πολιτισμού, που ενισχύουν το αίσθημα του «ανήκειν» στα μέλη τους.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

ΥΓ. 1

Για σένα θα γράψω χωριστά Μαρία.
Αν απ' όσους γνώρισα, αν κάποιος άξιζε
ήσουν εσύ.
Μόνο που παράμενες
στο μαντρί των κουτοπόνηρων
από συνήθεια, ανασφάλεια
Βλακεία, κόλλημα
Δειλία;
Τι να πω. Είχα την εντύπωση

Παλαμήδης

Μια σύγχρονη ποιητική αναβίωση της αρχαίας τραγωδίας

Η πρόσφατη γνωριμία μου, στο πλαίσιο της επαγγελματικής μου δραστηριότητας, με την αξιολογότατη ηθοποιό, τραγωδό και συγγραφέα Θάλεια Αργυρίου, στάθηκε μια εξαιρετική αφορμή για να αναγνώσω το δραματικό στιχούργημά της Παλαμήδης, εμπνευσμένο από την αρχαία ελληνική μυθολογία και την επική ποίηση, το οποίο κυκλοφόρησε σε αυτοέκδοση πριν από μερικά χρόνια.

Προτού προβώ στην τεκμηρίωση της ιδιαίτερης πρωτοτυπίας αυτού του μακροσκελούς ποιητικού συνθέματος, εκτάσεως πενήντα σελίδων, που, όμως, διαβάζονται απνευστί, χάρη στην εύγλωττη εικονοπλασία της συγγραφέως, θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω μερικές πληροφορίες για αυτόν τον σπουδαίο, αλλά αφημένο στη σκιά του τρωικού μύθου, ήρωα, οι οποίες θα συμβάλουν στην πληρέστερη και βαθύτερη κατανόηση του έργου.

Αποχρώσεις της αγάπης

Έχω διαβάσει διάφορα δικά της μυθιστορήματα –εκ του προχείρου, μπορώ να θυμηθώ το Δέκα χρόνια και μια μέρα όπως και το Για μια καλύτερη ζωή– και πάντα με ταξιδεύει στις ιστορίες της και με κερδίζει. Στο μυθιστόρημά της Αποχρώσεις της αγάπης, που κυκλοφόρησε από την Άνεμος εκδοτική, η Μαίρη Παναγιώτου προσθέτει ακόμα περισσότερα στοιχεία εντυπωσιασμού και γοητείας.

Νομίζω θα πολυλογήσω άσκοπα αν αναφερθώ στην αισθαντική της πένα, την άψογη αφηγηματική της δεινότητα και στην εμβάθυνση των ψυχογραφημάτων των ηρώων της, στοιχεία που ισχύουν για όλα τα βιβλία της, όμως αξίζει να θυμόμαστε πάντα τις καλές γραφές και τους λόγους για τους οποίους κάποιοι δημιουργοί ξεχωρίζουν.

Η παράδοση

Χρήστου Ντικμπασάνη

Είμαι ένας μολυσμένος

που κάποτε καμάρωνα

τις αχτίδες του ήλιου

τις καρφιτσωμένες

στο πέτο του παλτού μου

Νόμιζα πως διαφέντευα

Η στήλη του λόγου

Πλάσματα λατρείας

Ο παγκόσμιος κύκλος των ιερών ζώων

Η κατανόηση της ζωολατρίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Μέρος 11ο [συνέχεια από το προηγούμενο]

Κατά τη διάρκεια της ύστερης αρχαιότητας στους μαγικούς πάπυρους ιερά ζώα, όπως ο πίθηκος, ο κυνοκέφαλος μπαμπουίνος, η θαλάσσια γαλή, ο κέκρωψ κ.ά. αντιστοιχούσαν στον σεληνιακό θεό Θωθ-Ερμή. Ο όνος, ο κροκόδειλος, ο ιπποπόταμος και ο χοίρος (συς) ανήκαν στον πιο ζοφερό δαίμονα Σηθ-Τυφώνα, τον κυρίαρχο του σκότους. Ο σκύλος, ο λύκος και το τσακάλι ήταν ιερά ζώα και ανήκαν στον θεό των νεκρών και της ταφής Άνουβι.

Λύκου βοή

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Βιώνω τη χαρά της ύπαρξής σου.

Πεινασμένα ζώα αγρυπνούν να σε πάρουν από μένα.

Σε προστατεύω με τη ζωή μου.

Λύκοι αλυχτούν στο σκοτάδι.

Το πιο όμορφο δώρο στον κόσμο

Μικροί μου φίλοι!

Πόσο όμορφο και τρυφερό παραμύθι έχω επιλέξει να σας παρουσιάσω σήμερα, δεν βάζει ο νους σας! Θα το λατρέψετε, θα το αγαπήσετε και είμαι βέβαιη –τι βέβαιη; κάτι παραπάνω από βέβαιη– ότι θα το αναζητήσετε και θα το διαβάσετε μαζί με την μανούλα σας που τόσο αγαπάτε!

Κεντρικός του ήρωας είναι ένα γλυκό ποντικάκι. Ναι, γλυκούλι είναι, αλήθεια σας λέω! Αυτό το μικρό και γλυκό ποντικάκι θέλει να κάνει ένα δώρο στη μαμά του, για τα γενέθλιά της που πλησιάζουν. Αγαπάει τη μανούλα του όπως και εσείς πάρα πολύ και θέλει να βρει ένα δώρο όμορφο και ξεχωριστό, για να την χαροποιήσει.

Manolis: Καρδιά σε τέσσερις χορδές

Ένα θεατρικό ταξίδι σε μια προσπάθεια της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της ζωής του βιρτουόζου στο μπουζούκι Μανώλη Χιώτη, στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.

Παίζουν: Γεράσιμος Γεννατάς, Αργύρης Αγγέλου, Βανέσα Αδαμοπούλου, Πέννυ Μπαλτατζή, Βασίλης Μαργέτης, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Θάνος Κόνιαρης, Ελένη Μισχοπούλου.

Στον ρόλο της μητέρας του Χιώτη, η Πίτσα Παπαδοπούλου για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων.

Κάποτε ένας πυροβολισμός

Ολοκληρώνω τον κύκλο με τις ταινίες της φίλης μου Ελπίδας Αμίτση με ένα κείμενο του Γιάννη Παπάζογλου που του αρέσκεται να επισκέπτεται την σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης σε ένα ψυχολογικό θρίλερ από μια εξαιρετική πένα.

Το Κάποτε ένας πυροβολισμός ολοκληρώνει μια γνωριμία με τον Παπάζογλου, μια νέα φιλία με την Ελπίδα Αμίτση, την ανακάλυψη ενός υπέροχου θεάτρου, του ΕΝ-Α, τις προσπάθειες της Ελπίδας να σκηνοθετήσει, να παίξει, να δημιουργήσει, να διδάξει... μέχρι την επόμενη φορά με μία ακόμα ταινία, με μία ακόμα παράσταση. Δεν θα σταματήσει άλλωστε. Ταγμένη και πιστή μέχρι τον επόμενο σταθμό που θα κατέβει για λίγο, θα μας δείξει την νέα της δουλειά, πριν μπει και πάλι στο τρένο με σκοπό την επόμενη στάση και τη μεθεπόμενη κτλ. Η αναζήτηση δεν σταματά άλλωστε, το γνωρίζω καλά αυτό.