Ανδρέας Εμπειρίκος

Ο Ανδρέας Εμπειρίκος υπήρξε από τους μεγαλύτερους και σπουδαιότερους που έχουν μείνει στην ιστορία. Είχε ασχοληθεί με τη φωτογραφία, την ψυχανάλυση, την ποίηση καθώς και με την πεζογραφία.

Το 1902 μετέβη στην Ελλάδα όπου παρακολούθησε μαθήματα αγγλικής φιλολογίας και επιπλέον φιλοσοφίας στο King's College του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το διάστημα 1912-1917 αποφοίτησε από το γυμνάσιο της Σχολής Μακρή και εν συνεχεία πήγε να ασκήσει τη στρατιωτική θητεία του στο ναυτικό.

Οι αμορφικοί εικαστικοί προσανατολισμοί στο Παρίσι και την Νέα Υόρκη

Συνοπτική καταγραφή της ομιλίας στο Συμπόσιο-αφιέρωμα για τον Γεράσιμο Σκλάβο (1927-1967)

Ο τίτλος της ομιλίας μου Οι αμορφικοί εικαστικοί προσανατολισμοί στο Παρίσι και την Νέα Υόρκη είναι ενδεικτικός όσον αφορά την κρίσιμη δεκαετία που τα φαινόμενα της αμορφικής-αφηρημένης τέχνης εμφανίστηκαν δυναμικά στο εικαστικό προσκήνιο, ήδη από τo 1943.

Άζζα: Μία γαζέλα σε έναν κόσμο λιονταριών

Άζζα: Μία γαζέλα σε έναν κόσμο λιονταριών, στο θέατρο Brecht-2510, σε σκηνοθεσία Βλάσση Χρυσικόπουλου με τον Κωνσταντίνο Ρόδη.

Άζζα στα αραβικά σημαίνει νεαρή γαζέλα. Μία γαζέλα που, κυριολεκτικά, ακροβατώντας προσπαθεί να σταθεί, να ισορροπήσει πάνω στις δωδεκάποντες γόβες της όπως και ο πρωταγωνιστής αυτής της παράστασης.

Premiera

Πόσο τρελή και απρόβλεπτη παράσταση! Και μόνο το γεγονός ότι έφυγα στο τέλος χαμογελαστός, κρατώντας ως ενθύμιο την επαγγελματική κάρτα της μοιρολογίστρας-λουλουδούς Πέπης Κουρκούδιαλου, όσο και μερικά 200ευρα σε φωτοτυπία, νομίζω τα λέει όλα!

Μα ας τα πάρουμε από την αρχή. Όλα συνέβησαν στις 27 Δεκεμβρίου 2025 στο Δημοτικό Θέατρο Μελίνα Μερκούρη, στην Καλαμαριά. Η αλήθεια είναι πως πρώτη φορά επισκεπτόμουν τον συγκεκριμένο χώρο. Ένα μέρος 300 θέσεων που, ωστόσο, αποδείχτηκε εξαρχής οικείος και φιλόξενος. Λίγη ώρα, μάλιστα, πριν αρχίσει η παράσταση ήταν ασφυκτικά γεμάτος από ένα κοινό που φαινόταν εκ των προτέρων ενθουσιασμένο και ανυπόμονο. Συζητώντας με κάποιους, αποδείχτηκε πως δεν ήταν η πρώτη φορά που την παρακολουθούσαν. Γιατί; ήταν το πρώτο που αναρωτήθηκα και η χαμογελαστή απάντηση όλων συνοψιζόταν στο Θα καταλάβεις μόλις τελειώσει. Και φυσικά κατάλαβα στο τέλος κι ανυπομονώ κι εγώ τώρα, όπως κι εκείνοι, για την ανακοίνωση του προγραμματισμού νέων παραστάσεων!

Μην κρυφτείς το δειλινό

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Να μη κρυφτείς από τον ήλιο

θα σε βρει, όπου και αν πας

σε ακολουθεί σαν το φίλο

και εσύ θα τρέχεις θα πετάς

Ένα πράγμα με φτερά

Ένα πράγμα με φτερά, σε σκηνοθεσία Ντίλαν Σάουθερν. Παίζουν οι Μπένεντικτ Κάμπερμπατς (Sherlock, Doctor strange, 12 χρόνια σκλάβος), Χένρι Μπόξαλ, Ρίτσαρντ Μπόξαλ.

Δραματική, αγγλική ταινία, βαθιά συναισθηματική και συγκινητική, με στοιχεία μεταφυσικά που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή από το πρώτο λεπτό έως το τελευταίο.

Από πού κι ως πού Αλφειός, Νέδα, Πηνειός, Στυμφαλία;

Γιώργου Ζώτου

Τι θα λέγατε να κινηθούμε προς την Πελοπόννησο; Μπορεί ως γουόνα-μπι νησί να είναι άφθονο το υδάτινο στοιχείο γύρω γύρω, είναι και πολύ αξιόλογο στην ενδοχώρα! Και άκρως ενδιαφέρον ιστορικά και μυθολογικά.

Ξεκινάμε!

Από πού κι ως πού Αλφειός;

Ο Αλφειός είναι ο μεγαλύτερος, ιστορικότερος, ορμητικότερος, εντυπωσιακότερος, σημαντικότερος και, για να μην πολυλογούμε, ο καλυτερότερος ποταμός της Πελοποννήσου!

Η λέξη βγαίνει από το αρχαίο ρήμα αλφάνω, που σημαίνει προσφέρω πλούτο, αποφέρω κέρδος! Από την ίδια ρίζα βγαίνουν και τα τιμαλφή!

Κι αυτός ο άτιμος ο ποταμός κατέβαζε πλούτο μαζί με τα ορμητικά νερά του.

Μαζί κατέβαζε και κάρβουνο κάποια εποχή γι' αυτό οι Φράγκοι τον είπαν Καρμπόν (να 'χαμε μια καρμπονάρα τώρα...).

Η Κουταλένια

Η Κουταλένια του Λι Χολ, στο θέατρο Μουσούρη, σε σκηνοθεσία Κώστα Σπυρόπουλου με τις Νίκη Παλικαράκη και Καρολίνα Σακελλαρίου.

Γεννήθηκε με ένα ολοστρόγγυλο πρόσωπο σε σχήμα κουτάλας γι' αυτό κι όλοι στο μαιευτήριο την φώναζαν Κουταλένια.

Μπαμπάδες με ρούμι

Μπαμπάδες με ρούμι, στο θέατρο Αλίκη, για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, με έναν ταλαντούχο θίασο, σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα. Στιγμές απείρου κάλλους μας χάρισαν οι ηθοποιοί Χρήστος Χατζηπαναγιώτου, Βίκυ Σταυροπούλου, Θανάσης Ευθυμιάδης, Σοφία Βογιατζάκη, Κωνσταντίνα Μιχαήλ και Αντιγόνη Νάκα.

Οι δούλες

Οι δούλες, του Ζαν Ζενέ, στο θέατρο Άττις - Νέος Χώρος, σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, από την ομάδα Σημείο Μηδέν.

Η Έλλη Ιγγλίζ, η Μυρτώ Ροζάκη και ο Ντίνος Παπαγεωργίου σε ένα προκλητικό κείμενο εξιστορούν την ιστορία των δύο αδερφών οι οποίες περνούν τα πάνδεινα στα χέρια της εργοδότριάς τους.