(Πρώτα διαβάζεται η αριστερή στήλη μέχρι το τέλος της σελίδας και μετά η δεξιά στήλη. Ανάλογα τα κέφια του αναγνώστη και την επιθυμία λογοτεχνικών παιχνιδιών το μάτι κάνει συνδυασμού μεταξύ των στίχων των δύο παράλληλων ποιημάτων.)
Όταν πεθαίνει μια αγάπη - Άντε να βγάλω τα άντερα μου
σβήνουν όλα, μια έρημος - να τα δείξω, να μην τα καταπιώ και με δέσουν κόμπο.
Ο αέρας στη μοναξιά του - Χρόνια πέρασαν σχεδόν είκοσι
Ένα μαστίγωμα στο ακίνητο - κι όμως δεν αρκούσαν οι αναμνήσεις
πέλαγος των καμένων στιγμών - έγινε φάντασμα, μια παραίσθηση
Ναι, όλα πεθαίνουν - το φρικιό στου ύπνου μου τη δίνη.
Γίνεται η πίκρα ποτάμι - Αλλά πολύ χειρότερα εξελίχθηκαν για μένα
και ο καημός βουνό - στο ξύπνιο της απόγνωσης τα πράγματα
Με τον ουρανό σε πέπλα - και κει πια ήταν μια μεγαλοπρεπή σκιά