Η Βίκη Κοσμοπούλου και το Ικεμπάνα: Μια σύνθεση πεζών

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Βίκη Κοσμοπούλου: Τα διηγήματα του βιβλίου γράφτηκαν σε διαφορετικούς χρόνους. Η σύνθεσή τους, όπως διαμορφωνόταν σταδιακά, ήταν εκείνη που με ωθούσε να γράφω και άλλα διηγήματα που θα έφτιαχναν μια ενότητα ως προς την ιδέα.

Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;

Β.Κ.: Είναι ιδιαίτερο το συναίσθημα κάθε φορά που κρατάω στα χέρια μου τυπωμένα τα κείμενα. Η αποστασιοποίηση από την συγγραφική κατάσταση με κάνει και μένα απλό αναγνώστη. Υπάρχει μια μίξη ενθουσιασμού και κριτικής ματιάς.

Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ

Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ, στο θέατρο Άνεσις, σε διασκευή Owen O'Neill και Dave Johns από το βιβλίο του Stephen King. Σκηνοθεσία: Δημήτρης και Ορέστης Σταυρόπουλος. Παίζουν: Νίκος Ψαρράς, Δημήτρης Παπανικολάου, Μάνος Βακούσης, Γιάννης Μποσταντζόγλου, Νέστορας Κοψιδάς, Γιώργος Ρούφας, Κρις Ραντάνοφ, Αναστάσης Γεωργούλας, Βασίλης Μπεσίρης, Αντώνης Χρήστου, Νίκος Ιατρού.

Έχοντας δει την ταινία ήξερα το θέμα της παράστασης και λόγω και της μεγάλης της διάρκειας πήγα με επιφυλάξεις. Θεώρησα ότι δεν θα καταφέρουν να ανεβάσουν στη σκηνή αυτό το αριστούργημα και χαίρομαι πολύ που διαψεύστηκα.

Αυγουστιάτικη λέσχη μοναστών

Το σημερινό βιβλίο διηγημάτων, αποτελείται από δεκαοκτώ ιστορίες. Οι ήρωές του, ή καλύτερα οι μοναστές του, είναι παιδιά, έφηβοι και άνδρες. Ένα βιβλίο χωρισμένο σε τρεις ενότητες, ένα βιβλίο όπου η σκυτάλη ξεκινά με αφετηρία την παιδικότητα, θα προωθηθεί στην εφηβεία και θα καταλήξει αβίαστα στη μεστή ωριμότητα, την πείρα αλλά και το τέλμα.

Στις παρατηρήσεις, που έχω συγκεντρώσει, ξεχώρισα κάποια από τα ονόματα των πρωταγωνιστών των διηγημάτων, τόσο γιατί η ιδιοσυγκρασία τους με ενέπνευσε να το κάνω όσο και γιατί η πορεία τους ήταν ξεχωριστή για διαφορετικούς λόγους.

Μαρινέλλα

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Μαΐου 1938 και πέθανε στις 28 Μαρτίου 2026. Στη φωτογραφία, δημοσίευμα του περιοδικού Echo and Artis (Μάιος 2003).

Η στήλη του λόγου

Πλάσματα λατρείας

Ο παγκόσμιος κύκλος των ιερών ζώων

Η κατανόηση της ζωολατρίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Μέρος 9ο [συνέχεια από το προηγούμενο]

Είμαι ο θεός Κροκόδειλος που κατοικεί μέσα στον τρόμο (των νεκρών). Είμαι ο θεός Κροκόδειλος και αρπάζω τη λεία μου σαν αδηφάγο τέρας.

Το βασίλειο της Αιγύπτου κυβερνιόταν από βασιλείς, τους φαραώ, και πριν από 3.500 χρόνια εισήλθε σ' ένα καταπληκτικό στάδιο της ιστορίας του. Στην καρδιά του, την κυρίαρχη θέση κατείχε η πόλη των Θηβών. Στην κοιλάδα του ποταμού Νείλου ξετυλίγεται η αρχή του Νέου Βασιλείου (περίπου 1539-1070 π.Χ.), η Χρυσή Εποχή των μεγάλων φαραώ, όπως ο Ραμσής και ο Τουταγχαμών.

Ο τραπεζίτης κερδίζει πάντα 2 φορές

Οι Ιγνάθιο δελ Μοράλ και Ερνέστο Καμπαγιέρο έγραψαν, το 2014, ένα έργο που θα είναι πάντα επίκαιρο και ταιριαστό, όχι μόνο για την κουλτούρα της Ισπανίας αλλά και την δική μας. Πρόκειται για τΟ τραπεζίτης κερδίζει πάντα 2 φορές που, εάν το σκεφτούμε κυριολεκτικά, με μια φράση, δίνει και το νόημα στο τι ισχύει και στην πραγματικότητα.

Η επιλογή του θεάτρου Αλκμήνη να φιλοξενήσει αυτή την παράσταση είναι πολύ σωστή αφού αυτό το θέατρο είναι ένα κέντρο τέχνης με πολύ προσεγμένα έργα και αγαπημένο μέρος για τους λάτρεις του ποιοτικού θέατρου.

Η φώκια

Η φώκια, στο θέατρο Άβατον, σε κείμενο Μάνου Θηραίου, σε σκηνοθεσία κι επιμέλεια επίσης Μάνου Θηραίου αλλά και Βλάση Πασιούδη, ο οποίος πρωταγωνιστεί κιόλας.

Ένας βαθιά στοχαστικός και ανθρώπινος μονόλογος για όλα όσα δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει ο Μάνος, ο ήρωας της ιστορίας.

Ένας νεαρός άντρας που πάντα κρινόταν για τις πράξεις του από τον επικριτικό πατέρα του. Έπρεπε να είναι υπόλογος για κάθε του βήμα.

Το τέλος των Πεφωτισμένων

Το τέλος των Πεφωτισμένων του Γιώργου Παπαδόπουλου είναι ένα πολυεπίπεδο ιστορικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται σε μια κομβική καμπή της ελληνικής ιστορίας, όταν το νεοσύστατο κράτος προσπαθεί να βρει την ταυτότητά του και να εδραιωθεί πολιτικά και θεσμικά. Η περίοδος μετά την υπογραφή του πρώτου Συντάγματος το 1844 σηματοδοτεί μια φαινομενική μετάβαση προς τον εκσυγχρονισμό και τη συνταγματική τάξη· στην πραγματικότητα, όμως, κάτω από την επιφάνεια κυριαρχούν οι αντιθέσεις, οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι παλαιές έχθρες και οι παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων, που διαμορφώνουν ένα περιβάλλον βαθιάς αστάθειας και αβεβαιότητας.

Άμλετ (machine)

Άμλετ (machine), στο θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Σοφίας Αντωνίου. Μια παράσταση που συνδυάζει την πολύ γνωστή ιστορία του Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ με τη Μηχανή του Χάινερ Μίλερ. Παίζουν: Μιχάλης Αφολαγιάν, Δημήτρης Καπουράνης, Γιάννης Κόραβος, Λωξάνδρα Λούκας, Aurora Marion, Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος, Γιώργης Παρταλίδης.

Ο Άμλετ επιστρέφει ως φάντασμα και σκηνοθετεί την ίδια του ζωή με κύριο σκοπό να μην τον ξεχάσουμε. Παρακολουθούμε σκηνές από τον βίο του, την πολυτάραχη σχέση με τη μητέρα του και τον θείο του, τα πάθη του, τις μάχες που δίνει με τον ίδιο του τον εαυτό.

The HERd: Female voices in impove

Το ιδιαίτερο θέατρο στην Κυψέλη Red Jasper Cabaret Theatre φιλοξένησε για μία μόνο παράσταση μία ομάδα καλλιτεχνών που εντάσσονται εν μέρει στο comedy stand up αλλά, από ό,τι διαπίστωσα, οι επτά κοπέλες, που έχουν δημιουργήσει το The HERd Team (Nάσια Αποστολοπούλου, Λυδία Δημητρίου, Δάφνη Μελά, Ακριβή Μπερδεμπέ, Λαμπρινή Ξένου, Βασιλική Περσοπούλου, Βίκυ Τραγουλιά), προχωρούν ακόμα παραπέρα δημιουργώντας παραστάσεις απόλυτα αυτοσχεδιαστικές χωρίς καθόλου κείμενο.