Ένα αγέρι για αύριο

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Τι μπορώ να κάνω για την ευτυχία;

Τι μπορώ να δώσω ώστε να νιώσω;

Ό,τι ελπίζω σήμερα, το διώχνει το αγέρι αύριο...

Γυναίκες εφευρέτριες ανά τους αιώνες

21ος ΑΙΩΝΑΣ

Η εποχή μας, ο 21ος αιώνας, εμπεριέχει τα επιτεύγματα της τεχνητής νοημοσύνης, της ιατρικής προόδου, της παγκόσμιας διασύνδεσης. Οι γυναίκες βρίσκονται παντού, μέσα σε όλα αυτά, όπως βρίσκονταν πάντα άλλωστε, αν και για πολλούς ήταν αόρατες. Σήμερα είναι σαφώς πιο ορατές, οι κοινωνίες έχουν αλλάξει σε πολλά και οι νόμοι επίσης. Δεν χρειάζεται να έχουν ένα άντρα δίπλα τους για να κατοχυρώσουν διπλώματα ευρεσιτεχνίας, ούτε στιγματίζονται κοινωνικά από καταστάσεις για τις οποίες δεν φέρουν καμία ευθύνη.

Ιστορία της ένδυσης

Αγαπημένοι μου μικροί φίλοι,

Το βιβλίο που έχω διαλέξει να σας παρουσιάσω σήμερα, θα σας αρέσει σίγουρα! Θα μιλήσουμε για την ιστορία της ένδυσης και θα μάθουμε πολλές και χρήσιμες πληροφορίες. Μπλούζες, παντελόνια, φούστες, φορέματα, εσώρουχα, πανωφόρια, όλα ανήκουν στην κατηγορία της ένδυσης και όπως σίγουρα έχετε παρατηρήσει γύρω σας, αφορούν μονάχα τον άνθρωπο. Γιατί;

Θα σας εξηγήσω. Τα ζώα, τα πτηνά, τα ψάρια ή τα οστρακοειδή έχουν τη δυνατότητα να προστατεύουν το σώμα τους με το πυκνό τρίχωμά τους, με τα φτερά τους, με τα λέπια τους ή με τα όστρακά τους, μα ο άνθρωπος έπρεπε να βρει τρόπους προστασίας μιας και δεν διέθετε τίποτα από αυτά που μόλις σας ανέφερα. Μέσα από ένα μαγικό ταξίδι που θα μοιραστούμε σε πολύ λίγο, φτάσαμε να έχουμε βρει αυτή την προστασία μέσα από την ένδυση, δηλαδή μέσα από τα ρούχα με τις πολλές επιλογές τους!

Αυτά που μας ανήκουν

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ατελείωτη η ματαιοδοξία των ανθρώπων

Απλώνεται απ' τη βεβήλωση του αέρα

μέχρι το διοξείδιο της απληστίας στο διάστημα,

απ' τους ανίερους πόθους μας

μέχρι τον αθέμιτο ανταγωνισμό του κέρδους

Εκτοξεύουμε την αύρα των ονείρων μας

στις εσχατιές του Σύμπαντος,

Από πού κι ως πού Δίρφη, Στρόπωνες και Χιλιαδού;

Από πού κι ως πού Δίρφη και Στενή Διρφύος;

Η Εύβοια με τα ψηλά της βουνά είναι εκτεθειμένη στα μεγάλα, ψυχρά, βορειοανατολικά ρεύματα κατά τη διάρκεια του χειμώνα που την χτυπάνε ανελέητα και λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας για την Χαλκίδα, ακόμα και για την Αττική.

Το ψηλότερο της βουνό, το Φούτζι της Ελλάδας, ακριβώς στο κέντρο του νησιού, είναι η Δίρφη με την εντυπωσιακή, διπλή κορφή της, το Δέλφι αλλά και τις δύσβατες και απότομες περιοχές ιδίως στην ανατολική πλευρά που ενώνεται με το Ξεροβούνι.

Η κωνική κορυφή Δέλφη ή Δέλφι, που ίσως ταιριάζει (και συμπεθεριάζει) με τους Δελφούς (δελφύς = μήτρα, κοιλιά), είναι μάλλον η αιτία που παραφράστηκε το βουνό σε Δίρφυς.

Πλούτος

Παρακολούθησα την παράσταση Πλούτος στο Βεάκειο και είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος για αυτό.

Ο Αριστοφάνης συναντά έναν θεατρικό του απόγονο, τον Μάρκο Σεφερλή, και η σύμπραξή τους είναι καταπληκτική.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

5

Σαμιαμίδι με συναντά

γύρω απ' το μηδέν να τραυλίζω,

ρουφά τη στάχτη

του καμένου μυαλού μου

γλύφει τα σάλια απ' τα χείλη του

και στη θηλιά του ταλαντεύεται

σκυλεύοντας ελπίδα στο κενό

για να φυτέψει προσμονές

στη γη.

Παιδάκι της πόλης, στο χωριό να παρατηρώ ένα ζωάκι που ο πατέρας μου του επέτρεπε να κυκλοφορεί ελεύθερο στο χωριατόσπιτο και το χαρακτήριζε γουρλίδικο. Η μάνα μου από την άλλη, η ξυπόλυτη κοντέσα του Κορυδαλλού, το άφηνε στην ησυχία του και δεν το κυνηγούσε γιατί μου έλεγε πως τρώει μύγες. Σαμιαμίδι να μπαινοβγαίνει στις τρύπες του τοίχου και να παίζει κρυφτό με τον εαυτό του. Αυτό το πλάσμα πίνει το καμένο μου μυαλό στις στιγμές των μεγάλων πτώσεων, αυτό το πλάσμα θυσιάζεται διαρκώς για μένα και καθώς ξεψυχά στην αγχόνη του βεβηλώνει την κάθε μηδαμινή ελπίδα γιατί ξέρει πως στο κενό όλα επιτρέπονται κι όλα αφήνονται, αυτό το πλάσμα που παίζει το παιχνίδι με τη ζωή και τον θάνατο τρέχοντας από την μία τρύπα στην άλλη είναι η δύναμή μου για να ζω. Είναι το φυλαχτό μου.

Της μοναξιάς δραπέτης

Γιώργου Αλεξανδρή

Ηρέμησε στον ερχομό της αργοπορημένης νύχτας

και έγειρε στη βαθιά και ζεστή αγκαλιά της μοναξιάς

ατενίζοντας τους μακρινούς ορίζοντες των ονείρων

κι ακούγοντας αγγέλματα προσδοκιών και ελπίδας,

να είναι το καρτέρεμα βεβαιότητα και πίστη

και η ζωή θείο λειτούργημα ομορφιάς και δόξας.

Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ: Ο απόλυτος θρύλος του κλασικού Χόλιγουντ

Τίτλος και υπότιτλος δεν είναι δικοί μου. Έτσι έφτασε το δελτίο τύπου της αναγγελίας των πέντε ταινιών του Μπόγκαρτ μαζί με κάποια επίθετα τα οποία επίσης αναπαράγω καθώς μου άρεσαν πολύ και συμφώνησα με τον συντάκτη: Εμβληματικός, γοητευτικός, αυθεντικός, αριστοκρατικός κι ασυμβίβαστος, αινιγματικός, μελαγχολικός, σκληροτράχηλος και κυνικός. Ο Χάμφρεϊ [ή Χαμφρέι για άλλους – προσωπικά τείνω προς το πρώτο] μπορεί να χαρακτηριστεί με πολλούς ακόμα επιθετικούς προσδιορισμούς και να είναι όλοι τους σωστοί, όλοι όμως θα συμφωνήσουμε πως δύο πράγματα είναι αναμφισβήτητα όταν αναφερόμαστε σε εκείνον: είναι ένας κυρίαρχος νουάρ ηθοποιός που πέρασε όσο κανένας την υποδόρια, εσωτερική σκληράδα του μαζί με την τραυματισμένη του ψυχή. Επίσης, ότι με ένα τσιγάρο [απαραίτητο «αξεσουάρ» της εποχής του] και ένα καπέλο στιγμάτισε τη μεγάλη οθόνη.

Μέσες άκρες, στις περισσότερες των περιπτώσεων, συναντάμε στην οθόνη έναν κυνικό και μοναχικό τύπο που γνωρίζει πολύ καλά τα κατατόπια της ζωής και που χαρακτηρίζεται για την ηθική του.

Απόκρυφα: Εγχειρίδιο επιβίωσης ποιητικώ λόγω

Για όλα εκείνα που δεν λέγονται, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν!

Υπάρχουν στιγμές στην ανάγνωση που δεν αισθάνεσαι ότι ανακαλύπτεις κάτι καινούργιο, αλλά ότι συναντάς κάπου γραμμένη μια σκέψη που είχε περάσει κάποτε από το μυαλό σου και δεν μπόρεσες να της δώσεις μορφή. Ίσως αυτή να είναι και μία από τις πιο αληθινές λειτουργίες της ποίησης: να μας επιστρέφει, μέσα από τα λόγια ενός άλλου ανθρώπου, κομμάτια του δικού μας εαυτού. Με αυτή την αίσθηση διάβασα τα Απόκρυφα της Μαρίας Κανδύλη.