Από πού κι ως πού Σάμος;

Μια νησάρα σας έχω για σήμερα που δεν είναι από τα πρώτα ονόματα γι' αυτό και προς το παρόν παραμένει αυθεντική.

Σαμιώτισσα, Σαμιώτισσα,

πότε θα πας στη Σάμο;

Από πού κι ως πού Σάμος;

Σάμος σημαίνει «υψηλή» ή «ψηλό βουνό», ή «ύψωμα δίπλα στην ακτή» και περιγράφει πολύ καλά τη γεωμορφολογία του νησιού.

Φυσικά υπάρχει πάντα και η μυθολογική εκδοχή κατά την οποία ο κύριος Σάμος, γιος του κύριου Αγκαίου, ήταν ο πρώτος οικιστής του νησιού.

Ας προχωρήσουμε όμως και στα ενδότερα.

Υμνολογία

Γιώργου Αλεξανδρή

Σε μια κοινωνία γεμάτη αμφισβήτηση και αρνήσεις,

έτσι όπως την αποδεχτήκαμε στην άγνοια και το ψέμα

και να είναι η συνύπαρξη βόλεμα και προσαρμογή

με την αμετροέπεια προτέρημα και συνέπεια αποδεκτή,

ευτύχησα ν' ασπαστώ εικόνες προσώπων σωφροσύνης,

βαθιές ανάσες ν' αφουγκραστώ και λόγους δικαιοσύνης.

Το κλουβί της μέλισσας

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια συλλογή ποιημάτων που έχω γράψει τα τελευταία χρόνια. Περιγράφει σκέψεις, στιγμές, σκηνές, εικόνες. Κάθε ένα έχει γραφτεί σε διαφορετική χρονική περίοδο και με διαφορετική διάθεση. Η γραφή των ποιημάτων υπήρξε μια εσωτερική ανάγκη να εξωτερικεύσω κάποιες σκέψεις. Φυσικά, τότε, δεν υπήρχε καν η ιδέα ότι θα γίνουν βιβλίο που θα εκδοθεί. Αυτή γεννήθηκε αρκετά αργότερα όταν μαζεύτηκε ένας μεγάλος όγκος ποιημάτων και δημιουργήθηκε και η απορία στο κατά πόσον θα μπορούσαν να αφορούν και να ενδιαφέρουν και περισσότερο κόσμο.

Amnesia Pills Necessary Scars: Οι πληγές που γίνονται δύναμη

Το Necessary Scars δεν επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον ήχο των Amnesia Pills. Αντίθετα, τον εξελίσσει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, προσθέτοντας βάθος στις συνθέσεις και συνοχή στη θεματική του. Το αποτέλεσμα είναι ένα EP που λειτουργεί ως ενιαία αφήγηση, με αρχή, διαδρομή και ουσιαστική κατάληξη. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο κομμάτι, το Necessary Scars, μοιάζει περισσότερο με μια ενιαία συναισθηματική αφήγηση παρά με μια απλή συλλογή τραγουδιών. Οι Amnesia Pills αξιοποιούν τη γνώριμη κινηματογραφική και dark alternative αισθητική τους για να μιλήσουν για τις πληγές που αφήνει ο χρόνος, αλλά και για εκείνες που τελικά μας μεταμορφώνουν.

Διαχείριση της λαϊκής παράδοσης και πολιτιστική δράση

Η περίπτωση του πολιτιστικού συλλόγου «Η Αργώ» Καλλιθέας

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο και τη δραστηριότητα των σύγχρονων πολιτιστικών συλλόγων στην Ελλάδα, με επίκεντρο τη διαχείριση της λαϊκής παράδοσης και την ανάδειξη της τοπικής ταυτότητας. Στη σύγχρονη εποχή, ο παραδοσιακός πολιτισμός αποτελεί δυναμικό πεδίο που αναδιαμορφώνεται μέσα από τις δράσεις συλλογικών φορέων. Οι σύλλογοι αυτοί λειτουργούν ως διαμεσολαβητές ανάμεσα στην ιστορική μνήμη και τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, επιλέγοντας και προβάλλοντας στοιχεία του λαϊκού πολιτισμού, που ενισχύουν το αίσθημα του «ανήκειν» στα μέλη τους.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

ΥΓ. 1

Για σένα θα γράψω χωριστά Μαρία.
Αν απ' όσους γνώρισα, αν κάποιος άξιζε
ήσουν εσύ.
Μόνο που παράμενες
στο μαντρί των κουτοπόνηρων
από συνήθεια, ανασφάλεια
Βλακεία, κόλλημα
Δειλία;
Τι να πω. Είχα την εντύπωση

Παλαμήδης

Μια σύγχρονη ποιητική αναβίωση της αρχαίας τραγωδίας

Η πρόσφατη γνωριμία μου, στο πλαίσιο της επαγγελματικής μου δραστηριότητας, με την αξιολογότατη ηθοποιό, τραγωδό και συγγραφέα Θάλεια Αργυρίου, στάθηκε μια εξαιρετική αφορμή για να αναγνώσω το δραματικό στιχούργημά της Παλαμήδης, εμπνευσμένο από την αρχαία ελληνική μυθολογία και την επική ποίηση, το οποίο κυκλοφόρησε σε αυτοέκδοση πριν από μερικά χρόνια.

Προτού προβώ στην τεκμηρίωση της ιδιαίτερης πρωτοτυπίας αυτού του μακροσκελούς ποιητικού συνθέματος, εκτάσεως πενήντα σελίδων, που, όμως, διαβάζονται απνευστί, χάρη στην εύγλωττη εικονοπλασία της συγγραφέως, θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω μερικές πληροφορίες για αυτόν τον σπουδαίο, αλλά αφημένο στη σκιά του τρωικού μύθου, ήρωα, οι οποίες θα συμβάλουν στην πληρέστερη και βαθύτερη κατανόηση του έργου.

Αποχρώσεις της αγάπης

Έχω διαβάσει διάφορα δικά της μυθιστορήματα –εκ του προχείρου, μπορώ να θυμηθώ το Δέκα χρόνια και μια μέρα όπως και το Για μια καλύτερη ζωή– και πάντα με ταξιδεύει στις ιστορίες της και με κερδίζει. Στο μυθιστόρημά της Αποχρώσεις της αγάπης, που κυκλοφόρησε από την Άνεμος εκδοτική, η Μαίρη Παναγιώτου προσθέτει ακόμα περισσότερα στοιχεία εντυπωσιασμού και γοητείας.

Νομίζω θα πολυλογήσω άσκοπα αν αναφερθώ στην αισθαντική της πένα, την άψογη αφηγηματική της δεινότητα και στην εμβάθυνση των ψυχογραφημάτων των ηρώων της, στοιχεία που ισχύουν για όλα τα βιβλία της, όμως αξίζει να θυμόμαστε πάντα τις καλές γραφές και τους λόγους για τους οποίους κάποιοι δημιουργοί ξεχωρίζουν.

Η παράδοση

Χρήστου Ντικμπασάνη

Είμαι ένας μολυσμένος

που κάποτε καμάρωνα

τις αχτίδες του ήλιου

τις καρφιτσωμένες

στο πέτο του παλτού μου

Νόμιζα πως διαφέντευα

Η στήλη του λόγου

Πλάσματα λατρείας

Ο παγκόσμιος κύκλος των ιερών ζώων

Η κατανόηση της ζωολατρίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Μέρος 11ο [συνέχεια από το προηγούμενο]

Κατά τη διάρκεια της ύστερης αρχαιότητας στους μαγικούς πάπυρους ιερά ζώα, όπως ο πίθηκος, ο κυνοκέφαλος μπαμπουίνος, η θαλάσσια γαλή, ο κέκρωψ κ.ά. αντιστοιχούσαν στον σεληνιακό θεό Θωθ-Ερμή. Ο όνος, ο κροκόδειλος, ο ιπποπόταμος και ο χοίρος (συς) ανήκαν στον πιο ζοφερό δαίμονα Σηθ-Τυφώνα, τον κυρίαρχο του σκότους. Ο σκύλος, ο λύκος και το τσακάλι ήταν ιερά ζώα και ανήκαν στον θεό των νεκρών και της ταφής Άνουβι.