Από πού κι ως πού Ίλιον, Αχαρνές, Πάρκο Τρίτση;


Η σημερινή μας περιπλάνηση λαμβάνει μέρος στην Δυτική Αττική.
Φτιάξτε καφέ και ελάτε να μάθουμε μερικά πραγματάκια.


Από πού κι ως πού Αχαρνές;


Οι Αχαρνές είναι από τους μεγαλύτερους σε έκταση δήμους της Αττικής αφού περιλαμβάνει τους Θρακομακεδόνες, το Τατόι, την Βαρυμπόμπη, το Ολυμπιακό χωριό αλλά και μεγάλο μέρος της Πάρνηθας.
Όσο για τους κάτοικους;
Ο Αριστοφάνης στο τρίτο του έργο κάνει λόγο για «24 γέρους, ξώμαχους και καρβουνιάρηδες Αχαρνείς» που παρακολουθούν ενεργά τα γεγονότα του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Blogger Widgets

Παράξενα πουλιά

Χρήστου Ντικμπασάνη

Έργο Φωτεινής Χαμιδιέλη [Νυχτερινό]

Τα πληγωμένα πουλιά του πλανήτη μου
μεθυσμένα απ' την αγρυπνία των πυροβολισμών
Τα μαραμένα δέντρα πυρπολημένα
απ' τον άνεμο της αδιαφορίας
Τα ποτάμια στεγνωμένα
απ' την υψηλή θερμοκρασία

Ο Δημήτρης Αθανίτης και το Ακρόπολη Στάλινγκραντ

Όταν ο άνθρωπος επιμένει μέσα στην καταστροφή!


Μετά τη σημαντική πορεία της Λαίδης Μάκβεθ, ο Δημήτρης Αθανίτης επιστρέφει στο θέατρο με ένα νέο έργο που αντλεί από ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα του 20ού αιώνα, το Ακρόπολη Στάλινγκραντ

Μετά τη σημαντική πορεία της Λαίδης Μάκβεθ, ο Δημήτρης Αθανίτης επιστρέφει στο θέατρο με ένα νέο έργο που αντλεί από ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα του 20ού αιώνα.

Το Ακρόπολη Στάλινγκραντ δεν προσεγγίζει την Ιστορία ως αναπαράσταση, αλλά ως πεδίο ανθρώπινης εμπειρίας. Μέσα από δύο πρόσωπα σε αντίπαλα στρατόπεδα, το έργο εστιάζει στη φθορά, την αντοχή και την ανάγκη επικοινωνίας σε ακραίες συνθήκες. Δεν στέκεται στο γεγονός, αλλά σε αυτό που αφήνει πίσω του: στην ψυχολογία, στην εξάντληση, στην ανάγκη να κρατηθεί κανείς ζωντανός – όχι μόνο σωματικά.

Το μεγάλο φαγοπότι

Το μεγάλο φαγοπότι στο θέατρο Συγγρού 33, σε κείμενο Tom Blokdijk (βασισμένο στην ταινία La Grande Buffe του Marco Ferreri), σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου [φωτογραφίες συντάκτριας]

Το μεγάλο φαγοπότι
στο θέατρο Συγγρού 33, σε κείμενο Tom Blokdijk (βασισμένο στην ταινία La Grande Buffe του Marco Ferreri), σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου. Παίζουν: Ιφιγένεια Βαρελά, Θανάσης Δήμου, Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Γκαλ Ρομπίσα, Εύη Σαουλίδου.

Ένα φαγοπότι που ξεκινάει σαν παιχνίδι μέσα σε μια βίλα, με τους παρευρισκόμενους να ξεφεύγουν από τα όρια, ηθικά, συναισθηματικά... Φαγητό, σεξ, όργια χωρίς τέλος, με μοναδικό σκοπό την εκμηδένιση των προσωπικοτήτων τους. Σαν άγρια ζώα τρώνε τις σάρκες τους μηδενίζοντας την ανθρώπινη οντότητα θέλοντας να δώσουν νόημα στη ζωή, έχοντας ανάγκη για επαφή, κάνοντας την υπέρβαση με το να συμμετάσχουν σε αυτό το challenge.

Ο Νίκος Τσαλίκης και Η Λυδία λίθος της ψυχής

Νίκου Τσαλίκη Η Λυδία λίθος της ψυχής και φωτογραφία του ίδιου

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Νίκος Τσαλίκης: Μια επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, ένας φιλικός δεσμός στην πόλη της Καβάλας και μία ληστεία στο κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας των Κρηνίδων που παραλίγο να χάσει τη ζωή του ένας συνάδελφός μου (εργάστηκα 30 έτη στην ΕΤΕ).

Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;

Δεινή απόφαση

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Έργο της Magdalena Morey [Inner space 3]

Οδηγώ τον εαυτό μου κατευθείαν στην κόλαση.
Είναι δεινή απόφαση της κατάντιας μου.
Την επιλέγω για να ξεπλύνω
κάθε λογής βρωμιές
από τα μυαλά τα δικά σας.
Πονεμένες ψυχές όσων αναγκάζονται
να προβούν στην πράξη αυτή.

Ο Βασίλης Τραϊφόρος και Το ροκέ της λύτρωσης

Βασίλη Π. Τραϊφόρου Το ροκέ της λύτρωσης και φωτογραφία του ίδιου

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Βασίλης Τραϊφόρος: Πολλά γεγονότα των νεανικών μου χρόνων που με σημάδεψαν ισόβια και πλέον έχουν γίνει εμπειρίες ζωής και που ο χρόνος δεν μου επέτρεψε να λυτρωθώ από αυτά... Γι' αυτό και ο τίτλος παραπέμπει στο πώς μια κίνηση ροκέ λύτρωσε, με έναν ιδιόμορφο και ξεχωριστό τρόπο, δύο διαφορετικούς ανθρώπους. Τους ήρωες της ιστορίας μας.

Το νόημα: Μικρές ιστορίες, μεγάλες συνειδητοποιήσεις

Ειρήνης Λοϊσίου Το νόημα

Το νόημα είναι ένα βιβλίο αυτογνωσίας με έξυπνο εξώφυλλο, με μικρά και προσιτά κεφάλαια το οποίο μας προσφέρει η Ειρήνη Λοϊσίου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος της παρουσίασης.

Στον πρόλογό του βιβλίου της, μας ενημερώνει ότι η αγαπημένη λέξη της είναι η λέξη «πώς». Όταν το διάβασα οφείλω να ομολογήσω πως παραξενεύτηκα, όμως προχωρώντας στην επεξήγησή της, κατανόησα απόλυτα την επιλογή της. Αυτή η μικρή λέξη, βοηθάει στην ενδοσκόπηση, βοηθάει στην περαιτέρω ανάλυση, γιατί από το «πώς» γεννιούνται χιλιάδες ερωτήματα και εμείς, ως σκεπτόμενοι αναγνώστες, οφείλουμε να τα απαντήσουμε.

Το φιλί που σκότωσε το μίσος

Ελένης Ελευθεριάδου Το φιλί που σκότωσε το μίσος

Αλήθεια... Πόση δύναμη μπορεί να έχει ένα φιλί;

Ένα φιλί, μπορεί να αλλάξει τα πάντα; Και αν, ναι, τι μπορεί να καταφέρει;

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Γιάννη και Νεφέλης Σμίχελη Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες, Λαγνογκριζοβυθίσεις

Να θυμάσαι πάντα - Ποσό θα βόλευε να είχα πεθάνει;
Πως εσύ μ' έσωσες - Δεν θα σας τάραζα το αντισύμπαν σας
Από τη δίνη αυτής της γυναίκας - Αντίκρυ στον τάφου μου ούτε καν θα ήσασταν
Η απλή έλξη του καθαρού βλέμματος - Και στην σκέψη μου μια ροχάλα, κι αν.
Η αλήθεια της ειλικρίνειας - Μικρά στρατιωτάκια της υποκρισίας
Και η πλαστικότητα του κορμιού σου - εφεδρείες των υπονομευτών